Αρχική / Αρχική Σελίδα / ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Να ποιός είναι ο Παναθηναϊκός! Έρευνα στην κόντρα 96 χρόνων που συνεχίζεται…

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Να ποιός είναι ο Παναθηναϊκός! Έρευνα στην κόντρα 96 χρόνων που συνεχίζεται…

Σε αυτή την έρευνα – αφιέρωμα του AEKpassion (σε τρία μέρη) θα εξετάσουμε τις σχέσεις των δύο μεγάλων ομάδων της Αθήνας μέσα από την ιστορία.

ΜΕΡΟΣ Α’

Πώς ο ΠΟΑ που έγινε ΠΑΟ ξεκίνησε έναν κύκλο αντιπαλότητας που τα τελευταία χρόνια σίγησε, αλλά πάντα “σιγοβράζει” στο υπόβαθρο;

Τι πρέπει να ξέρουν οι νέες γενιές ΑΕΚτζήδων για την ομάδα που ιδρύθηκε στη Κυψέλη, απορροφήθηκε από το Γουδί και τελικά έφτασε να εκπροσωπεί τους περίοικους 6 τετραγώνων γύρω και απέναντι από τη σημερινή ΓΑΔΑ μετά την επίσημη ίδρυση του.

Πώς με αφορμή την έκταση της Λεωφόρου Αλεξάνδρας θα οξύνονταν οι σχέσεις αυτοχθόνων κατοίκων της περιοχής και των ταλαιπωρημένων κυνηγημένων Ελλήνων απο τις δυνάμεις του Ατατούρκ, που μετέπειτα θα σχηματίσουν το σύλλογο – ιδέα που λέγεται ΑΕΚ.

 

Τα πρώτα χρόνια, όπου ο “πόας” θα ονομαστεί τελικά ΠΑΟ

Παμε λοιπόν στο cyniscos.blogspot, όπου ο blogger (φίλος του Ολυμπιακού) παρουσιάζει την ιστορική σειρά των πραγμάτων μέχρι την ίδρυση του Παναθηναϊκού, όπου είναι και η επικρατέστερη εκδοχή, τα πρώτα χρόνια των προγονικών του σωματείων, χρώματα και σύμβολα αλλά και το ποιά χρονιά πρέπει να θεωρείται ως επίσημο έτος ίδρυσης του!

Παρουσιάζουμε την έρευνα αυτούσια όπως τη βρήκαμε στο εν λόγω blog:

“Όλα ξεκινούν το 1891, όταν ιδρύθηκε ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος, ο οποίος διέθετε και τμήμα ποδοσφαίρου. Το 1908 ορισμένοι ποδοσφαιριστές του Πανελληνίου αποχωρούν από τον μεγαλύτερο αθλητικό σύλλογο του δήμου Αθηναίων και με επικεφαλής τον Γιώργο Καλαφάτη ιδρύουν τον Ποδοσφαιρικό Όμιλο Αθηνών (ΠΟΑ), ενώ εξακολουθούσαν να είναι αθλητές του Πανελληνίου στον στίβο.

Ακόμα και το όνομα ΠΟΑ όμως είναι ψεύτικο, αφού το επίσημο όνομα ήταν “Ποδοσφαιρικός Όμιλος” και το “Αθηνών” προστέθηκε κυρίως από τον τύπο της εποχής. Οι “αποστάτες” έμελλε να καθορίσουν την ιστορία του Πανελληνίου, ο οποίος, αν και ήταν ένας σύλλογος με μεγάλες επιτυχίες σε πλειάδα αθλημάτων, δεν μπόρεσε ποτέ να συγκεντρώσει μεγάλο αριθμό οπαδών εξαιτίας της διάλυσης του ποδοσφαιρικού τμήματος από τους μετέπειτα ιδρυτές του ΠΟΑ.

Ο νεοϊδρυθείς ΠΟΑ, ο οποίος ήταν αμιγώς ποδοσφαιρικός σύλλογος, όπως φανερώνει και το όνομά του, αγωνιζόταν τότε στο γήπεδο που βρισκόταν στην οδό Πατησίων, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Παρά το γεγονός ότι σήμερα οι πράσινοι ισχυρίζονται ότι τα χρώματα του ΠΟΑ ήταν το κόκκινο και το λευκό, η αλήθεια είναι ότι τα χρώματα της ομάδας παρέπεμπαν στο γνωστό ροζ.

Άλλη μία παραποίηση της ιστορίας την οποία κόβουν και ράβουν οι φίλοι παναθηναϊκοί στα μέτρα τους, ώστε να μας παρουσιάσουν αυτό που θέλουν, νιώθοντας προφανώς άβολα με το πραγματικό χρώμα της φανέλας του ΠΟΑ, ο οποίος φυσικά δεν είχε το τριφύλλι ως έμβλημα, αλλά μία μπάλα(;).

**Εδώ θα παρέμβουμε στο αρχικό κείμενο του φίλου blogger-ερευνητή για να το εμπλουτίσουμε με κάτι που αλιεύσαμε μέσα από την “επίσημη” ιστορία του Παναθηναϊκού.

Αφού μας εξηγούν για το τι μεγάλη πειθώ ως νέος εξασκούσε στην νεολαία της γειτονιάς αυτής της Αθήνας, που έφτασε να λέγεται και “παρέα Καλαφάτηδων”, ο Γιώργος Καλαφάτης, μας εξηγούν ακριβώς τα αίτια της αποστασίας της εν λόγω παρέας και της ίδρυσης του ΠΟΑ και στη συνέχεια με δεύτερη αποστασία τον ΠΠΟ.

Ως άλλες λοιπόν “βεντέτες” της εποχής, Καλαφάτης και άλλοι δύο από τους φίλους και συμπαίκτες του στον Πανελλήνιο έρχονται σε σύγκρουση με τη διοίκηση του συλλόγου για λόγους που δεν είναι ξεκάθαροι κα αποφασίζουν να απέχουν από το ντέρμπι της εποχής με το Γουδί, με αποτέλεσμα το νεοσύστατο τότε τμήμα ποδοσφαίρου του ιστορικού σωματείου του Πανελλήνιου να δεχθεί την πρώτη και τελευταία του όπως αποδείχθει ντροπιαστική του ήττα με 21-0, που ως αίτιο της έφερε και την απόσχιση του Καλαφάτη και όσων των ακολουθούσαν μέσα στον σύλλογο.

Στην ουσία αποτέλεσε και την αιτία μέσα σε λίγους μήνες ίδρυσης του τμήματος να τερματιστεί εκεί και η λειτουργία του. Είναι γεγονός ότι ο Πανελλήνιος ως σύλλογος δεν επιχείρησε ποτέ ξανά να φτιάξει ποδοσφαιρική ομάδα.

Για του λόγου το αληθές σας παρουσιάζουμε τμήμα συνέντευξης του ίδιου του Καλαφάτη το μακρινό 1955, που αναφέρεται στο περιστατικό:

“Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα με την ομάδα του Γουδί, του Βρυώνη, η ομάδα μας υπέστη πανωλεθρία και ηττήθηκε με περισσότερα από 10 τέρματα. Σε αυτό τον αγώνα ο Παππάς, ένας άλλος και εγώ, που είμεθα και οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές δεν λάβαμε μέρος δυσαρεστημένοι με την διοίκηση του Συμβουλίου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα μήνα πριν με πλήρη σύνθεση είχαμε επιβληθεί επί του Γουδί και μάλιστα με ευρύ σκορ. Η αποτυχία μας αυτή οδήγησε τη διοίκηση του Πανελληνίου στην απόφαση κατάργησης του ποδοσφαιρικού τμήματος και εμείς τότε υπό την προεδρεία του αδερφού Αλέξανδρου, ιδρύσαμε τον Ποδοσφαιρικόν Όμιλον Αθηνών”**

1910: Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (ΠΠΟ)

Εξαιτίας προστριβών του Καλαφάτη, ιδρυτή του ΠΟΑ, με τον πρόεδρο του συλλόγου, ο Καλαφάτης αποφάσισε το 1910 να προχωρήσει σε νέα αποστασία και αποχώρησε από τον ΠΟΑ, αποσπώντας και πάλι τους ποδοσφαιριστές της ομάδας, με τους οποίους ίδρυσε τον Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο (ΠΠΟ). Ο ΠΠΟ αναγνωρίστηκε από τον ΣΕΓΑΣ το 1911, με χρώματα το πράσινο και το λευκό και με έμβλημα έναν μπαρμπα-Μήτσο ντυμένο με τη στολή του ΠΠΟ, ενώ η έδρα του νεοϊδρυθέντος συλλόγου βρισκόταν στην Πλατεία Αμερικής ή Πλατεία Αγάμων, όπως λεγόταν τότε. Για όσους απορούν για το όνομα της πλατείας, αυτή ονομάστηκε “Πλατεία Αγάμων” επειδή αποτελούσε χώρο όπου συγκεντρώνονταν ζευγαράκια και επιδίδονταν σε ερωτικές περιπτύξεις. Μπορεί ο νέος ΠΠΟ να μην υιοθέτησε το ροζ του προγόνου του, αλλά η έδρα του παρέπεμπε σε ροζ ιστορίες.

Παράλληλα με τον ΠΠΟ, ο ΠΟΑ συνέχισε να υπάρχει και σε αυτόν αγωνίζονταν παίκτες από τον Ποδοσφαιρικό Σύλλογο Γουδί. Μάλιστα, ο ΠΟΑ (έτος ίδρυσης 1908) και ο ΠΠΟ (έτος ίδρυσης 1910) συναντήθηκαν στο τουρνουά που διοργάνωνε ο ΣΕΓΑΣ και το οποίο ονόμαζε πρωτάθλημα, ενώ σε αυτό αγωνίζονταν μόνο ομάδες που έδρευαν στον δήμο Αθηναίων.

Έτσι λοιπόν βρισκόμαστε σε αυτό το παράλογο φαινόμενο, οι δύο πρόγονοι του Παναθηναϊκού να αγωνίζονται ως αντίπαλοι στο ίδιο “πρωτάθλημα”. Μόνο η παναθηναϊκή ιστορία θα μπορούσε να καταφέρει κάτι τέτοιο και εδώ τίθεται το ερώτημα: ποια από τις δύο ομάδες ήταν ο σημερινός Παναθηναϊκός; Ο ροζ ΠΟΑ του 1908 ή ο πράσινος ΠΠΟ του 1910; Μήπως και οι δύο;

Αδύνατο, γιατί δεν μπορεί ο Παναθηναϊκός να ταυτίζεται και με τις δύο αντίπαλες τότε ομάδες. Το δίλημμα πάντως δεν υφίσταται γιατί πολύ απλά ο ΠΟΑ (έτος ίδρυσης 1908) συγχωνεύθηκε με το Γουδί το 1912 και έκτοτε έπαψε να υφίσταται.

1918: Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Αγωνιστικός Όμιλος (ΠΠΑΟ)

Το 1918 ο ΠΠΟ μετονομάζεται σε Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Αγωνιστικό Όμιλο (ΠΠΑΟ) και τότε είναι που υιοθετείται το τριφύλλι ως έμβλημα του συλλόγου.

1922: Παναθηναϊκός Ποδοσφαιρικός Αγωνιστικός Όμιλος (ΠΠΑΟ)

Το 1922 ο ΠΠΑΟ αλλάζει και πάλι ονομασία και από Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Αγωνιστικός Όμιλος μετονομάζεται σε Παναθηναϊκός Ποδοσφαιρικός Αγωνιστικός Όμιλος. Ο λόγος ήταν ότι ο όρος “Πανελλήνιος” αποτελούσε κάτι σαν πληγή για τον σύλλογο, αφού πολλοί τον ταύτιζαν με τον πολύ πιο επιτυχημένο και γνωστό τότε Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο.

Έτσι αποφάσισαν να… κατέβουν γεωγραφική κλίμακα και από το “Πανελλήνιος” να περιοριστούν στο “Παναθηναϊκός”. Τότε είναι που ο δήμαρχος Αθηναίων και πρώην πρόεδρος του συλλόγου, Γεώργιος Τσόχας, αποφάσισε να παραχωρήσει το οικόπεδο που βρίσκεται το γήπεδο της Λεωφόρου στην ομάδα για την ανέγερση γηπέδου.

Ο όρος “Παναθηναϊκός” δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας γεωγραφικός προσδιορισμός της πόλης της ομάδας, όπως είναι το “Πανελευσινιακός”, “Παναργειακός”, “Παναιγιάλειος”, “Πανσερραϊκός” κτλ.

Κάποιοι όμως σήμερα αισθάνονται κόμπλεξ και με αυτό, δηλαδή το ότι η ομάδα τους έχει ένα όνομα που την “περιορίζει” γεωγραφικά στα στενά όρια της πόλης. Γι’ αυτό και έχουν προσπαθήσει να προσδώσουν αίγλη στην ονομασία του συλλόγου, ταυτίζοντάς την με τα Παναθήναια, ή ακόμα και με τον Παναθηναϊκό λόγο του Ισοκράτη. Κάπως έτσι μπορεί κάποια στιγμή να… ανακαλύψουν πως οι ρίζες του συλλόγου βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα.

1924: Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος (ΠΑΟ)

Το 1924 έρχεται το τελευταίο επεισόδιο του σήριαλ των μετονομασιών του συλλόγου και αυτή τη φορά καταλήγουν στο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος (ΠΑΟ) που ισχύει μέχρι σήμερα.

Την ίδια χρονιά η πολιτεία αποφάσισε σκανδαλωδώς να παραχωρήσει οριστικά το οικόπεδο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας (που ήταν δημόσια περιουσία) στον ΠΑΟ και από τότε αποτελεί και επίσημα περιουσιακό του στοιχείο. Έτσι απλά.

**Εδω κάπου τελειώνουμε με την ιστορική αναδρομή της ονομασίας και ίδρυσης του Παναθηναϊκού από το οποίο ως τώρα βγάζουμε δύο συμπεράσματα.

Ιδρυτής του είναι ο Γιώργος Καλαφάτης και η παρέα του και ένα δεύτερο ότι η ομάδα που έχει στο σύμβολο της ως έτος ίδρυσης το 1908 στην ουσία ιδρύθηκε το 1924… τα συμπεράσματα δικά σας.

Πάμε όμως να δούμε πως αυτό το δημιούργημα της “παρέας Καλαφάτη” αρχίζει να έρχεται σε σύγκρουση με την αγέννητη ακόμη ιδέα της ΑΕΚ (που ηταν ομως στα σπάργανα γέννησης της) και την λαϊκή βάση της, όλη ταλαιπωρημένων και κυνηγημένων ανθρώπων από τους γείτονες και μεγάλους εχθρούς του Ελληνισμού, Τούρκους, αλλά και από τους νέους “αδελφούς” έλληνες γείτονές τους, έχοντας να αντιμετωπίσουν επιπλέον την εγκατάλειψη και παραμέληση του επίσημου ελληνικού κράτους αλλά και μέρος του τότε συντηρητικού και ως ένα σημείο ρατσιστικού λαού (κυρίως των Αθηνών) που έφταναν στο σημείο να καταφερθούν ακόμη και σε αυτές τις ηρωικές και φτωχές πλέον οικογένειες αδελφών Ελλήνων, για να ικανοποιήσουν τα ξενοφοβικά τους ένστικτα! **

Για 150000 δραχμές “δήμιοι” των ονείρων ταλαιπωρημένων αδελφών.

Ξεκινώντας λοιπόν αυτό το μεγάλο κεφάλαιο που εν πολλοίς καθόρισε και όρισε τις σχέσεις που θα είχαν εκ τότε και μέσα από τη πορεία της ιστορίας οι δυο μεγάλοι, όπως αποδείχθηκε αργότερα σύλλογοι της Αθήνας, ΑΕΚ και ΠΑΟ, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ένα σημαντικό θέμα.

Σκοπός μας δεν είναι σε καμμία περίπτωση να σκυλεύσουμε την μνήμη του ιδρυτή και μεγάλου παράγοντα του Παναθηναϊκού, Γιώργου Καλαφάτη, καθώς τιμούμε τον αγώνα του για τον σύλλογο που ίδρυσε και υπηρέτησε σθεναρά σχεδόν ως το τέλος της ζωής του.

Βέβαια κάποια γεγονότα που θα παρουσιαστούν παρακάτω σίγουρα έγιναν από ανθρώπους της λεγόμενης “παρέας των Καλαφάτηδων” χωρίς να υπάρχουν ιστορικές αποδείξεις ότι ο ίδιος συμμετείχε ή είχε δώσει κάποιου είδους εντολή να συμβούν.

Αφού ξεκαθαρίσαμε αυτό το κομμάτι στην έρευνα μας για την εποχή, προκύπτει ότι στην γενικότερη περιοχή που περιέκλειε και το σημερινό γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, το κράτος είχε παραχωρίσει προσωρινά τις εκτάσεις εκεί (που το 1918 ήταν περίπου κάτι σαν βοσκοτόπια για την τότε Αθήνα) στους πρώτους πρόσφυγες τις μετέπειτα καταστροφή της Σμύρνης το ’22 και του διωγμού από την Πόλη άλλων το ’23, όπου και έφτασαν ακόμη περισσότερες οικογένειες στην περιοχή με αποτέλεσμα όλο το κομμάτι αυτό της πρωτεύουσας να ονομάζεται “προσφυγικά”.

Εκεί ήταν κατά σύμπτωση και οι γειτονιές που η μεγαλη παρέα ανθρώπων που φιλοδοξούσαν να στήσουν έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο που θα εξέφραζε τη περιοχή που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν.

Η παρουσία των χιλιάδων προσφύγων απλώς αποτελούσε μεγάλο “εμπόδιο” στο να βρουν μια μεγάλη έκταση
για να εγκαθριδρύσουν και να κτίσουν το γηπεδο που θα φιλοξενούσε τον σύλλογο τους.

Στο σημείο αυτό λοιπόν ήρθε η ώρα να σας παραθέσουμε άλλο ένα αυτούσιο απόσπασμα του κείμενου “Προσφυγικά μνήμες από το ’22” του Αλέξανδρου Καλαφάτη (σύμπτωση ή συγγένεια δε μπορώ να το γνωρίζω αλλά είναι και αυτό ένα συν στον όλο συλλογισμό) από το site Boulevard, υπό το φόβο να κατηγορηθούμε υποκειμενικοί λόγο ομαδικής προτίμησης ή υπερβολικοί και επιζήμιοι για το κοινό αίσθημα και την ιστορία του λαού μας, καθώς θα μας έχει καταβάλει η φόρτιση από αυτά που μας έχουν περιγράψει συγγενείς μας αλλά έχουμε διδαχτεί και διαβάσει κατά καιρούς για την περίοδο και την περιοχή θα προτιμήσουμε λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε αυτό το απόσπασμα απο το όμορφο άρθρο του εν λογω site.

…”Η άφιξη των προσφύγων τη δεκαετία του ’20 βρήκε απροετοίμαστο το πάμφτωχο ελληνικό κράτος που ανέλαβε μία από τις δυσκολότερες αποστολές.

Στην αρχική απόφαση να εγκατασταθούν εκεί που σήμερα βρίσκεται το γήπεδο του Παναθηναϊκού αντέδρασαν έντονα οι οπαδοί της καινούργιας τότε ομάδας. Ο αθλητικός σύλλογος μπορεί να μετρούσε μόλις 15 χρόνια ζωής, αλλά είχε φανατικούς υποστηρικτές, οι οποίοι διεκδικούσαν την έκταση δίπλα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας για την κατασκευή γηπέδου.

Το 1923 εκδόθηκε προεδρικό διάταγμα μέσω του οποίου ο χώρος απαλλοτριώθηκε υπέρ του Εργατικού Συνεταιρισμού για την ανέγερση εργατικών κατοικιών. Αυτό, ωστόσο, δεν κατεύνασε τα πνεύματα. Ο Παναθηναϊκός έμεινε άστεγος, παρά το γεγονός ότι τα μέλη του είχαν δώσει 150.000 δραχμές για να κάνουν το βοσκότοπο γήπεδο.

Οι φίλοι της ομάδας εξαγριώθηκαν με συνέπεια να ξεσπάσουν συγκρούσεις με τους ταλαιπωρημένους Μικρασιάτες, οι οποίοι χωρίς να το θέλουν βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα.”

** Ως προς τη τελευταία παράγραφο μέσα από τους τόμους της ιστορίας της ΑΕΚ, αναφέρονται διάφορες βαρβαρότητες από τους υποστηρικτές του νεοσύστατου “συλλογου” με βραδινές καταδρομικές επιθέσεις που οδηγούσαν σε τραμπουκισμούς, εκφοβισμούς αλλά και εμπρησμούς στα ξύλινα παραπήγματα τύπου.. όπως αυτό που σας παραθέτουμε στη φωτο πιο κάτω.

Ας μην επεκταθούμε περαιτέρω γιατί είναι παραπάνω από βέβαιο ότι σε αυτές τις “ομάδες κρούσης” είχαν παρισφρύσει και κάποιοι που για τους δικούς τους ιδεολογικοπολιτικούς λόγους ενεργούσαν κατά αυτόν τον τρόπο!***

Συνεχίζει λοιπόν το κειμένο του Αλέξανδρου Καλαφάτη και μας λέει:

“Τη σολομώντεια λύση έδωσε –αν και με καθυστέρηση– ο Δήμος Αθηναίων, ο οποίος παραχώρησε την έκταση για το γήπεδο στον Παναθηναϊκό και έδωσε τη δυνατότητα στους πρόσφυγες να στήσουν τα σπίτια τους στο απέναντι χωράφι, εκεί όπου αργότερα έγινε η ανέγερση των πολυκατοικιών. Παρότι η αποκατάσταση των προσφύγων ήταν μείζον ζήτημα για το ελληνικό κράτος, οι προσπάθειες για οργανωμένη στέγαση άργησαν να ξεκινήσουν.

Το 1933, δηλαδή έντεκα χρόνια μετά την έλευσή τους στη χώρα, άρχισαν να χτίζονται οι πολυκατοικίες που ολοκληρώθηκαν δύο έτη μετά.

Οι πρόσφυγες ησύχασαν για αρκετά χρόνια μέχρι που τον Δεκέμβρη του 1944 κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ βρετανικών-κυβερνητικών δυνάμεων και του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) τα κτίρια της Λεωφόρου Αλεξάνδρας μετατράπηκαν σε πεδίο μάχης.

Η αιτία ήταν ότι μέλη του ΕΛΑΣ βρήκαν καταφύγιο στα Προσφυγικά με αποτέλεσμα οι βρετανικές δυνάμεις να ανοίξουν πυρ εναντίον τους από τον Λυκαβηττό. Τα σημάδια της μάχης είναι ακόμα ορατά στους τοίχους, που σε διάφορα σημεία είναι τρυπημένοι από σφαίρες.”

 

** Αξίζει να σημειωθεί ότι οι προσφυγικές οικογένειες τα 14,5 στρέμματα που αγόρασαν από το κράτος τελικά για να εγκατασταθούν μέσα σε αυτά 228 διαμερίσματα και 8 πολυκατοικίες τα είχαν εξαγοράσει από το κράτος για 80000 δραχμές για να καταλάβει κανείς στο σύνολο του, το ποσό των 150000 που είχαν δώσει οι οπαδοί του “συλλόγου”, πόσο πολύ μεγάλο ήταν για την εποχή, κάτι που καταδεικνύει και την αγωνία τους για την επένδυση τους αλλά και την οικονομική τους επιφάνεια.***

Συνοψίζοντας λοιπόν αυτό το πρώτο μέρος της έρευνας μας με αφιερωματικό χαρακτήρα λόγω του σημερινού ντέρμπι με τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ θα θέλαμε να τονίσουμε ότι δεν “ξύνουμε” πληγές ούτε κατηγορούμε με αυτό το κείμενο μας τις νέες γενιές Παναθηναϊκών (πολλοί από αυτούς δεν έχουν ιδέα για τα παραπάνω αλλά ούτε και κοινές ρίζες με τους ανθρώπους που αναφέρονται ιστορικά μέσα από την έρευνα).

Στόχος μας είναι πρώτα από όλα να καταδείξουμε ένα γεγονός που ελπίζουμε ποτέ να μην επαναληφθεί απο καμμία ομάδα ανθρώπων και δεύτερον να πληροφορήσουμε όσο μπορούμε και μας επιτρέπεται και απο τη δική μας γνώση και κατάρτηση, τις νέες γενιές ΑΕΚτζήδων, που μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν να θεωρούν μεγάλο αντίπαλο και “εχθρό” τον Ολυμπιακό, γιατί για πολλούς από τους παλιούς αδελφούς υποστηρικτές της ομάδας μας ο Παναθηναϊκός θα χτυπάει πάντα ένα ευαίσθητο κέντρο στους εγκεφάλους μας και θα θεωρείται πάντα ο μεγαλύτερος “εχθρός” και αντίπαλος μας για όσο αναπνέουμε και ζούμε… και δεν είναι μόνο αυτοί οι λόγοι.

Μείνετε κοντά μας, να μας διαβάζετε καθημερινά καθώς θα συνεχίσουμε αυτή την έρευνα-αποκάλυψη: “Γιατί ο ΠΑΟ είναι και θα πρέπει να θεωρείται ο μεγαλύτερος αντίπαλος της ομάδας μας”, αυτόν που με κάθε ευκαιρία και σε κάθε σπορ θα πρέπει να κερδίζουμε μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο και να ξεπεράσουμε σε τίτλους και νίκες σε όλα τα αθλήματα… είναι αυτό που λένε ότι είναι πολύ μικρή αυτή η πόλη για να χώραει δυο “αφεντικά”!

Πηγές:

Οι μικρασιάτες πρόσφυγες του 1922 εγκαθίστανται στους Αμπελοκήπους

http://cyniscos.blogspot.com/2013/03/1908.html

http://www.eboulevard.gr/2016/09/14/prosfygika-mnimes-toy-22

Σχετικά με admin

Ελέγξτε επίσης

Ποδόσφαιρο Γυναικών: Ζωντανά ο τελικός Κυπέλλου ΠΑΟΚ – ΑΕΚ (vid)

Παρακολουθήστε ζωντανά με εικόνα και ήχο τον σπουδαίο αγώνα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *