Με την ΑΕΚ να προσεγγίζει στα 20 εκατ. ευρώ που έχει προσφέρει συνολικά σε ομάδες, προκειμένου να εμπλουτίσει το ρόστερ της, ντύνεται πλέον στα «κιτρινόμαυρα» ο Αριάγκα, αφήνοντας τη La Liga και τη Λεβάντε. Ένας παίκτης που «σπάει καλούπια» σε σχέση με τα ειωθότα στην ΑΕΚ, θυμίζοντας παράλληλα σε μεταγραφικό επίπεδο κάτι από την απόκτηση του Ρέλβας.
Ξεκινώντας από το πρώτο στοιχείο, ο Αριάγκα μοιάζει να παρέχει τη «σκληράδα» που είναι μάλλον απούσα από τον, έχοντα ποιότητα, αλλά μειωμένη «τραχύτητα», άξονα της μεσαίας γραμμής. Η ΑΕΚ συμπληρώνει την πεντάδα των χαφ της με ένα «εξάρι», το οποίο – κατά τα κοινώς λεχθέντα – ο Νίκολιτς δεν επιθυμούσε να έχει στο ρόστερ του, άποψη που στηριζόταν από την άμεση αποδέσμευση Σιμάνσκι πέρυσι, αλλά και τον πλήρη παροπλισμό του Γιόνσον. Αυτό, όμως, δεν αποτυπώνει απόλυτα την αλήθεια και τον ρεαλισμό που αν μη τι άλλο διακατέχει τον Σέρβο κόουτς στην τακτική του αντίληψη, αν σκεφτεί κανείς πως ήρθε και κατά το περασμένο καλοκαίρι ένας τέτοιος παίκτης, μολονότι αποτέλεσε την (μοναδική μέχρι σήμερα) «αποτυχία» Ριμπάλτα και Νίκολιτς στο μεταγραφικό σχεδιασμό: Ο λόγος για τον Γκρούγιτς, που πλέον τίθεται αντίπαλος του «Δικεφάλου», φορώντας τη φανέλα της Λέφσκι Σόφιας. Έτσι, λοιπόν, αποκτάται ένα ακόμα «6ρι» με βασικό στοιχείο το ύψος, αλλά και τα πολύ πιο δυναμικά μαρκαρίσματα, που δεν ήταν γνώρισμα του Σέρβου μέσου. Αντίθετα, ήταν μια από τις πολλές αρετές του «πυλώνα» του «κιτρινόμαυρου» άξονα και MVP του πρωταθλήματος τουλάχιστον στο ήμισυ της θητείας του στα μέρη μας, του Ορμπελίν Πινέδα.
Η ΑΕΚ, λοιπόν, αναζητά να καλύψει τα όσα πρόσφερε ο «Maguito» μέσα από 3 διαφορετικές προσθήκες: Του Βιτάλις, του Μάγερ, αλλά και του Αριάγκα, με τον Ονδουριανό να υιοθετεί σε γκολ που έχει σημειώσει μέχρι και τον… πανηγυρισμό του αγαπητού Μεξικανού, πέραν ασφαλώς της «γεωγραφικής εγγύτητας» (Ονδούρα και Μεξικό, που «ανταγωνίζονται» και στην CONCACAF). Από εκεί και πέρα, η απόκτηση Αριάγκα θυμίζει μάλλον κάτι από την κίνηση για την απόκτηση Ρέλβας: Επρόκειτο για μια περίπτωση, η οποία έπαιξε σε πρωτάθλημα TOP-5 ουσιαστικά μία σεζόν, κάνοντας μια πολύ καλή χρονιά με τη Λεβάντε και ένα σημαντικό limit-up, σε σχέση με τις 500.000 ευρώ που είχε δώσει το καλοκαίρι του 2025 η ισπανική ομάδα στην Παρτιζάν για να τον αποκτήσει. Πλέον, η απόκτησή του κοστίζει συνολικά περί τα 4 εκατ. ευρώ στην ΑΕΚ, ενώ στην Ισπανία αναφέρονται σε ποσό που αγγίζει ακόμα και τα 5 εκατ. ευρώ (οκτώ με δέκα φορές υπερβάλλον ποσό μέσα σε 12 μήνες), καθώς η μετοχή του «ανέβηκε» στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο. Κάτι ανάλογο είχε γίνει και με τον Ρέλβας, για τον οποίο υπήρχαν απορίες περί του ποσού που είχε διαθέσει η ΑΕΚ (περί τα 3,5 εκατ. ευρώ): Ο Πορτογάλος στόπερ υπενθυμίζεται πως μετά από 4,5 χρόνια στην Πορτιμονένσε (ομάδα που κινείται μεταξύ δεύτερης και πρώτης κατηγορίας Πορτογαλίας) υπέγραψε τον Ιανουάριο του 2025 στην Γκιμαράες, σύλλογο με πιο «ψηλό» ταβάνι έναντι 700.000 ευρώ και πέντε μήνες μετά έκλεινε στην ΑΕΚ με τα πενταπλάσια. Η «Ένωση» βέβαια ποτέ δεν αμφέβαλε για την επιλογή της, καθιστώντας τον Ρέλβας βασικό στο πρωταθληματικό δίδυμο της προηγούμενης περιόδου, αφού ήταν αποτέλεσμα scouting, με το εν λόγω ποσό να φαντάζει τώρα τουλάχιστον ικανοποιητικό σε σχέση με την πολύ καλή πρώτη χρονιά που πραγματοποίησε στη χώρα ο Ίβηρας αμυντικός.
Τώρα, σειρά δεδομένα παίρνει η απόκτηση αριστερού μπακ, με τη στόχευση να είναι για μια επιλογή που μπορεί να προσφέρει πολλά στο επιθετικό μισό, καθώς στον τρόπο παιχνιδιού της ΑΕΚ ο ακραίος οπισθοφύλακας καλείται συχνά να είναι ο εξτρέμ, που θα πάρει επ’ώμου όλη την πλευρά. Από εκεί και πέρα, όμως, το μεγάλο ζητούμενο είναι τα δύο παιχνίδια με τη Λέφσκι: Η ΑΕΚ έχει να αγωνιστεί σε φάση ομίλων (σ.σ. πλέον League Phase) του Champions League από την περίοδο 2018-19, με τον Μαρίνο Ουζουνίδη στον πάγκο. Τότε, μάλιστα, τα αποτελέσματα ήταν άκρως απογοητευτικά, όπως και η ενίσχυση που ακολούθησε τους αγώνες με τη Βίντι (του… Νίκολιτς), ενόψει της πρόκλησης που εμφανιζόταν. Τότε, βέβαια, μιλούσε κανείς για την ΑΕΚ του ΟΑΚΑ, που έμοιαζε να… αφήνεται στις «δάφνες» του πρώτου πρωταθλήματος μετά από 24 χρόνια και που έβλεπε αποκλειστικά μπροστά της το όνειρο της επιστροφής στη Νέα Φιλαδέλφεια. Τώρα, τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά: Η «Ένωση» έχει ήδη δαπανήσει μόνο σε συλλόγους περίπου τα ανάλογα χρήματα σε σχέση με τα έσοδα εκείνης της σεζόν από το Champions League (περί τα 19 εκατ. ευρώ έφτασαν τότε), η συντριπτική πλειονότητα των οποίων υπενθυμίζεται πως διατέθηκαν για την ανέγερση του γηπέδου. Μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό τι σημαίνει τώρα για την περαιτέρω ενίσχυση της ΑΕΚ μια πιθανή «ένεση ρευστότητας» με τουλάχιστον 21 εκατ. ευρώ (τα εγγυημένα έσοδα), εφόσον η ΑΕΚ προκριθεί, με φόντο παράλληλα και τον διακηρυγμένο στόχο για το δεύτερο σερί πρωτάθλημα, κάτι που δεν έχει ζήσει ο σύλλογος από τη δεκαετία του 1990.
