Στην περίοδο της διακοπής για τους αγώνες των Εθνικών ομάδων υπάρχει λίγος χρόνος για κάποιες εκτιμήσεις και αξιολόγηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η ομάδα.
Εντελώς ρεαλιστικά η ΑΕΚ του Νίκολιτς μέχρι στιγμής έχει σχεδόν απόλυτα επιτυχημένη πορεία. Το ”σχεδόν” θα έλειπε κατά την προσωπική μου άποψη αν είχε φανεί πιο ανταγωνιστική στα ντέρμπι με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό. Ακόμη κι είχε χάσει και τα δύο! Παρόλαυτα η ΑΕΚ είναι μόλις μία νίκη κάτω από την κορυφή (-3 βαθμοί), συνεχίζει στο Conference το οποίο ήταν ο μεγάλος στόχος του καλοκαιριού και βέβαια στο Κύπελλο, όπου η φετινή κατάκτηση δίνει ”καλό” εισιτήριο για τo Europa League.
Είπαμε εντελώς ρεαλιστικά η ομάδα παραμένει εντός στόχων. Μία ομάδα που ο Νίκολιτς προσπαθεί από το καλοκαίρι να της αλλάξει στυλ παιχνιδιού και νοοτροπία, με φανερές αδυναμίες σε συγκεκριμένες θέσεις που έχουμε μυριοαναφέρει,με πολλούς τραυματισμούς, με κόντρα διαιτησία και ΕΠΟ σε κάθε της βήμα. Δεν πιστεύω ότι με αυτά τα δεδομένα θα μπορούσε να είχε πάει καλύτερα, εκτός αν ο Χαβιέρ Ριμπάλτα είχε φέρει από το καλοκαίρι ένα φορ που να βλέπει δίχτυα και ένα 6άρι που να ξέρει μπάλα και να δίνει ρυθμό.
Από άποψη ποδοσφαιρικού θεάματος η ΑΕΚ του Νίκολιτς δεν είναι και η πιο θελκτική ομάδα για να παρακολουθήσεις και να περάσεις ευχάριστα την ώρα σου. Όμως ο ίδιος ο Σέρβος κόουτς το είχε δηλώσει από την πρώτη του συνέντευξη ότι τον ενδιαφέρει η νίκη έστω και με 1-0 και δευτερευόντως το ωραίο ποδόσφαιρο. Άρα ο κυνισμός στη φιλοσοφία του περνάει και στην ομάδα, κάτι που είναι φανερό από τη γενικότερη καλή αμυντική της λειτουργία, παρά τις ελλείψεις σε πρόσωπα (στόπερ και πλάγια μπακ). Η φετινή ΑΕΚ δέχεται δύσκολα φάσεις στα περισσότερα παιχνίδια της, σε αρκετά από αυτά ο Στρακόσια είναι απλός θεατής. Αντίθετα επιθετικά είναι αναιμική. Η ομάδα με τις περισσότερες ευκαιρίες στη Super League έχει μία από τις χειρότερες επιθέσεις (μόλις 11 γκολ σε 10 αγώνες). Είναι φανερό ότι αν μπορέσει να διορθώσει αυτό τον τομέα, θα βρει πιο εύκολα πόντους ειδικά σε ματς με αντιπάλους που οχυρώνονται στη μεγάλη περιοχή τους, όπως για παράδειγμα η Σάμροκ Ρόβερς που κατάφερε με μία μόλις επίθεση σε όλο τον αγώνα να πάρει ισοπαλία στη Νέα Φιλαδέφεια.
Άρα μας λες ότι όλα είναι καλά κι ωραία; Όχι, προφανώς όχι! Πάμε και στα αρνητικά λοιπόν. Θα εστιάσουμε στα ματς με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό, όπου η ΑΕΚ φάνηκε να μην μπορεί. Δεν ήταν ότι έπαιξε και δεν τα κατάφερε. Με την ομάδα του Λουτσέσκου ο Νίκολιτς επέλεξε να παίξει σαν μικρή ομάδα, δίνοντας τη μπάλα στον αντίπαλο και περιμένοντας την ευκαιρία να φύγει στην αντεπίθεση βρίσκοντας κάποιο κενό. Αν γινόταν γκολ μία από τις ευκαιρίες του α΄ ημιχρόνου, ίσως και να πετύχαινε το συγκεκριμένο πλάνο. Όμως και πάλι η ΑΕΚ δεν ήταν ΑΕΚ. Δεν της πηγαίνει αυτός ο ρόλος, ειδικά μέσα στην έδρα της. Σε όλο το ματς έδειχνε χειρότερη από τον ΠΑΟΚ. Στο ματς με τον Ολυμπιακό φοβόταν πολύ το στραπάτσο. Έμοιαζε να έπαιζε μόνο και μόνο για να μη συμβούν τα περσινά. Είναι έξυπνος ο Μάρκο Νίκολιτς και δεν ρισκάρει χωρίς λόγο. Ρώτησε, έμαθε , διάβασε, κατάλαβε τι συμβαίνει. Με τα ”όπλα” που έχει διαθέσιμα ίσως και να μην μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω. Ας το έλεγε όμως στον Ριμπάλτα από το να προσπαθεί να μας αλλάξει ότι είδαμε σε αυτά τα 2 παιχνίδια, προφανώς αμυνόμενος της δουλειάς του γιατί ήταν φανερό ότι και ο ίδιος δεν ένιωθε καλά με αυτό που έβλεπε. Τα απόνερα πήραν και τον αγώνα Κυπέλλου με την Ηλιούπολη, όπου ευτυχώς σώθηκε η παρτίδα, αλλά ξεκίνησε η μεγάλη γκρίνια.
Από εκεί και πέρα μοιάζει σε κάθε αγώνα να κρίνονται οι πάντες και τα πάντα. Με τον Παναιτωλικό και τα όσα έκανε ο διαιτητής Γιάννης Παπαδόπουλος, όλος ο κόσμος πανηγύρισε μία πανάξια νίκη στην εκπνοή. Με τους Ιρλανδούς είχαμε αποδοκιμασίες για τις χαμένες ευκαιρίες και την εξέλιξη του αγώνα. Με τον ΟΦΗ χειροκροτήματα ξανά, για την ψυχραιμία και επιμονή της ομάδας που δεν πτοήθηκε από τα περιέργως ακυρωθέντα γκολ.
Είναι φανερό ότι η ΑΕΚ του Νίκολιτς ψάχνει ακόμα να βρει τον βηματισμό της. Προσπαθεί επίσης να βρει ανάσες για κάποιους παίκτες που έπρεπε να φορμαριστούν γρήγορα λόγω των προκριματικών του καλοκαιριού και τώρα έχουν κάνει ”κοιλιά” ή αντιμετωπίζουν μυικά προβλήματα.Έχει να αντιμετωπίσει και μια διαιτησία που την φορτώνει κάρτες σε κάθε αγώνα, με συνέπεια να τιμωρείται και ο ίδιος ο προπονητής της όπως συνέβη στο Ηράκλειο!
Με λίγα λόγια, όπως έχουμε ξαναπεί, η δεύτερη μεγάλη κρίση θα γίνει την εβδομάδα 23-30/11 με Άρη εντός, Φιορεντίνα εκτός και Παναθηναϊκό εκτός. Αν σταθεί καλά σε αυτούς τους αγώνες, θα ”αγοράσει” πολύτιμο χρόνο μέχρι τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, όπου ο κ.Ριμπάλτα θα πρέπει να κινηθεί γρήγορα και αποτελεσματικά. Η ΑΕΚ χρειάζεται ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα σε κάποιο από αυτά τα ματς για να διώξει την αμφισβήτηση. Όπως έγινε το καλοκαίρι με την Άντερλεχτ.
Διαφορετικά, δεν έχουμε να περιμένουμε πολλά και θα αρχίσουμε να συμβιβαζόμαστε με δηλώσεις του στυλ ”κάντε υπομονή, τώρα χτίζεται η ομάδα, είναι νωρίς ακόμα, του χρόνου θα φανεί η δουλειά” και άλλα τέτοια ωραία που δεν αρέσουν σε κανένα….
