Ανάμεσα σε δύο όνειρα..

Διαβάστε για την μεγάλη ευκαιρία της ΑΕΚ και του κόσμου της, που έχοντας χάσει πλέον το όνειρο της συμμετοχής στα play-off του champions league, έχουν πλέον μπροστά τους το επόμενο, το οποίο μπορούν να κυνηγήσουν όρθιοι και με τα μάτια ορθάνοιχτα. Γράφει ο Γιάννης Κερδέλας.

“Όλοι οι άνθρωποι ονειρεύονται, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο.. Αυτοί που ονειρεύονται τη νύχτα, στις σκονισμένες άκρες του μυαλού τους, ξυπνάνε την ημέρα για να διαπιστώσουν ότι ήταν απλά ματαιοδοξία.. Αλλά οι ονειροπόλοι της ημέρας, είναι επικίνδυνοι.. Γιατι μπορούν να κυνηγήσουν το όνειρο τους με τα μάτια ανοιχτά, και να το καταστήσουν πραγματοποιήσιμο.

Εγώ αυτό έκανα.

T.E. Lawrence”

Χάθηκε λοιπόν το όνειρο του champions league.. Ένα όνειρο που από εκείνο το βράδυ που ο δικός μας Σέρχιο Αραούχο έστελνε τη μπάλα στα δίχτυα του Πανιωνίου (και εμάς στα ουράνια), ξεκίνησε να γεμίζει το μυαλό μας. Λίγο τα πολλά χρόνια που η Ένωση είναι εκτός Ευρώπης, λίγο το τρισένδοξο παρελθόν της ΑΕΚάρας μας στην κορυφαία Ευρωπαική διασυλλογική διοργάνωση και στην Ευρώπη γενικά, λίγο η γλυκιά προσμονή της επιστροφής, ε δεν ήθελε και πολύ..

Προσωπικά δεν το θεωρώ παράλογο, αλλά ούτε και κακό.. Αλήθεια ποιος μπορεί να ξεχάσει τους παίκτες της Ρεάλ να λένε στα δικά μας παιδιά “κόψτε τις μαλακίες” με ύφος απελπισίας, στο επικό 3-3 τότε στη Φιλαδέλφεια; Ποιός μπορεί να ξεχάσει ολόκληρη Μίλαν να ανοίγει τα πόδια και να κάθεται να χάσει από τη Λίλ, (στερώντας μας την πρόκριση στους 16 του champions league) ως αντίποινα για τον διασυρμό της πριν λίγο καιρό στο ΟΑΚΑ? Και τόσα άλλα που πρέπει να κάθομαι να γράφω ώρες για να πω..

Όποιος λοιπόν αγαπάει πραγματικά αυτή την ομάδα, έχει τόσα πολλά να θυμάται στο ταξίδι του μαζί της, που δεν είναι δυνατόν να της βάλει κανένα όριο και κανένα ταβάνι, όποιοι και αν είναι αυτοί που φοράνε την φανέλα της. Και αυτοί που φοράνε φέτος τη φανέλα της ΑΕΚ είναι εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές, καθοδηγούμενοι από έναν επίσης πολύ καλό προπονητή, που μπορούν και το πρωτάθλημα να πάρουν αλλά και να επιστρέψουν την ΑΕΚ για τα καλά στην Ευρώπη.

Ήθελε απλά και λίγο τύχη..Γιατί όταν προέρχεσαι από 5ετή Ευρωπαική απουσία, είναι απόλυτα φυσιολογικό να έχει πέσει ο συντελεστής σου στα “τάρταρα”, και να αντιμετωπίζεις πανίσχυρες ομάδες στα προκριματικά. Και ειδικά στην περίπτωση της ΤΣΣΚΑ, δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε μόνο μια ομάδα με πολλαπλάσιο μπάτζετ (άρα και πολύ πιο ποιοτική), αλλά και μια ομάδα που βρισκόταν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό ετοιμότητας αφού είχε ήδη ξεκινήσει το πρωτάθλημα της.

Είναι πολύ διαφορετικό λοιπόν να ξεκινάς στην Ευρώπη το καλοκαίρι αντιμετωπίζοντας καφενεία τύπου “Χερφόλγκε” και “Τορπέντο Κιουταισι”, παίρνοντας έτσι χρόνο να στρώσεις την ομάδα σου μέχρι να έρθουν τα δύσκολα Ευρωπαικά  παιχνίδια με μεγάλα ονόματα, και τελείως διαφορετικό να ξεκινάς με αντιπάλους τη Σέντ Ετιέν και την ΤΣΣΚΑ ακόμα και αν τις βρεις ανέτοιμες. Έχεις και εκεί τις ελπίδες σου και υπάρχουν παραδείγματα, απλά είναι σε πολύ χαμηλότερο δείκτη οι πιθανότητες σου, από το βαθμό που θα ήταν αν αντιμετώπιζες τις ίδιες ομάδες αργότερα μέσα στη σεζόν.

Και κάπου εκεί λοιπόν ξυπνάμε για να διαπιστώσουμε ότι ζούμε ανάμεσα σε 2 όνειρα. Σε αυτό που και οι ίδιοι διστάζαμε να ομολογήσουμε, και που χάθηκε από έναν αντίπαλο σαφώς ανώτερο σε όλα, και σε αυτό που ακολουθεί και είναι μπροστά μας.. Για το πόσο διαφορετικά είναι μεταξύ τους, απλά σας παραπέμπω στον πρόλογο του άρθρου.. Όλοι λοιπόν οφείλουμε να σηκωθούμε και να ανοίξουμε τα μάτια μας.. Γιατί αυτή τη φορά η τύχη μας χαμογέλασε.. Και δεν εννοώ φυσικά ούτε ότι η ΑΕΚ είναι φαβορί, ούτε ότι η Μπρίζ είναι κανένα καφενείο. Ταχύτατη και πολύ καλή ομάδα με φαρμακερές αντεπιθέσεις και βασισμένη στο σύνολο.

Εννοώ ότι απλά αποφύγαμε τα πολύ χειρότερα.. Και ότι για πρώτη φορά μετά την επιστροφή μας, έχουμε μπροστά μας έναν στόχο απόλυτα ρεαλιστικό και πραγματοποιήσιμο. Και είμαι απόλυτα σίγουρος ότι ο Μανόλο και οι παίκτες της ΑΕΚ το έχουν συνειδητοποιήσει απόλυτα αυτό. Δεν ξέρω αν μέχρι τους δυο αγώνες με τους Βέλγους γίνουν προσθήκες στο ρόστερ, και πολύ περισσότερο αν αυτές οι προσθήκες θα μπορούν να ενισχύσουν άμεσα την ομάδα. Ξέρω όμως ότι η ΑΕΚ έχοντας πλέον πίσω της την (δυσάρεστη) εμπειρία των αγώνων με την ΤΣΣΚΑ, και βελτιώνοντας μέρα με τη μέρα την φυσική και αγωνιστική της κατάσταση μπορεί να τους αποκλείσει βασιζόμενη στις δικές της δυνατότητες και όχι περιμένοντας το θαύμα, η ελπίζοντας στην καλή της τύχη.

Εμείς από τη δική μας πλευρά πρέπει να κάνουμε ξανά αυτό που ξέρουμε πιο καλά από όλους. Να πλημμυρίσουμε τις εξέδρες του ΟΑΚΑ, και την εξέδρα που θα μας παραχωρηθεί στο Βέλγιο. Να αφήσουμε λοιπόν για λίγο τους καναπέδες και τα σπίτια μας, και να σπεύσουμε να γίνουμε μια γροθιά με τον Μανόλο Χιμένεθ και τους ποδοσφαιριστές του. Γιατί το όνειρο του να ξαναγυρίσουν οι μεγάλες Ευρωπαικές  βραδιές τις Πέμπτες στο ΟΑΚΑ μπορούμε πλέον να το κυνηγήσουμε όρθιοι, και με τα μάτια μας ορθάνοιχτα.

Για να το καταστήσουμε πραγματοποιήσιμο.