Διαβάστε για το δυνατό ξεκίνημα που έχει ανάγκη η ΑΕΚ στα παιχνίδια με την Μπριζ και στο πρωτάθλημα, σε μια χρονιά που υπάρχουν όλες οι προυποθέσεις ώστε στο φινάλε να την δούμε ξανά πρωταθλήτρια. Γράφει ο Γιάννης Κερδέλας.
Μπαίνουμε σιγά σιγά στην τελική ευθεία για το κρίσιμο εκτός έδρας παιχνίδι με τη Μπρίζ αρχικά, και για την έναρξη του πρωταθλήματος αμέσως μετά. Μια ευθεία που πρέπει να βρει την ΑΕΚ ενωμένη και όσο γίνεται πιο δυνατή για να πετύχει αρχικά την πρόκριση στους ομίλους του Europa League, και κατόπιν να κάνει ένα όσο πιο δυνατό ξεκίνημα γίνεται στο πρωτάθλημα, αποφεύγοντας τα λάθη της προηγούμενης σεζόν που λίγο πολύ παρέδωσαν αμαχητί έναν τίτλο που σίγουρα η ΑΕΚ μπορούσε να διεκδικήσει ως το τέλος, με βάση και την εικόνα της ομάδας που το κατέκτησε.
Η αρχή είναι το ήμισι του παντός κατά πολλούς, και συμφωνώ απόλυτα μαζί τους.. Αν και υπάρχουν παραδείγματα στην ΑΕΚ που μετά από πολύ άσχημο ξεκίνημα στο τέλος κατακτήθηκε το πρωτάθλημα (1991-92), ο ενθουσιασμός και τα φτερά στα πόδια των ποδοσφαιριστών που δίνει ένα πολύ δυνατό boost, νομίζω είναι ότι σημαντικότερο εν όψει της συνέχειας.
Και μια ΑΕΚ που θα έχει προκριθεί στους ομίλους του Europa League, και που θα έχει σημειώσει σερί νικών μέχρι το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ, μπορεί να φέρει για πλάκα 70.000 ενωσίτες ξανά στο γήπεδο, να πάρει τη νίκη στο ντέρμπι και να αποκτήσει τρομερό ψυχολογικό αβαντάζ εν όψει της δύσκολης συνέχειας σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Επειδή λίγο πολύ οι συγκρίσεις με τα προηγούμενα χρόνια είναι αναπόφευκτες, νομίζω ότι η φετινή αφετηρία για την Ένωση σηματοδοτεί και την αλλαγή σελίδας για ολόκληρο το Ελληνικό ποδόσφαιρο.. Και τη χρυσή ευκαιρία για την ΑΕΚ να επανέλθει ολοκληρωτικά στις κατακτήσεις, και να κάνει τα εγκαίνια της Αγιά Σοφιάς σε 2 χρόνια με την κούπα της πρωταθλήτριας σε πρώτο πλάνο.
Όχι δεν ονειροβατώ ούτε με έπιασε ξαφνικά κρίση μεγαλομανίας.. Λέω απλώς το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ για την ΑΕΚ που έτσι ακριβώς παρέλαβα στο παρελθόν, και έτσι και ακόμα μεγαλύτερη θέλω να παραδώσω στο μέλλον. Για έναν σύλλογο με το έμβλημα, τα χρώματα, τις ιστορικές καταβολές και τις κατακτήσεις της ΑΕΚ, για έναν σύλλογο που ακουμπάει στην ίδια την ιστορία, ο στόχος επιβάλλεται να είναι ΠΑΝΤΑ η κορυφή. Οτιδήποτε άλλο είναι αποτυχία και αυτό ευτυχώς το ξέρουν πλέον άπαντες μέσα στην ομάδα, γιατί πολύ απλά στην ΑΕΚ από το 2013 και μετά υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι για να φροντίσουν να τους το μάθουν.
Αφήνουμε πίσω μια μαύρη 20αετία λοιπόν.. Μια 20αετία για την οποία σε κάποια χρόνια από τώρα οι ιστορικοί του μέλλοντος θα έχουν άφθονο.. υλικό για να γράψουν best sellers.. Μια 20αετία που περάσαμε από το ζενίθ στο ναδίρ σίγουρα και με δική μας ευθύνη.
Μια 20αετία στην οποία είδαμε την ομάδα να περνάει στα χέρια ξένων πολυεθνικών που κανέναν ιδεολογικό η συναισθηματικό δεσμό δεν είχαν με τον σύλλογο, που είδαμε το σπίτι μας να πέφτει και να περνάνε 14 χρόνια για να ξανανάψει η φλόγα που σιγόκαιε πάντα δίπλα στον “Δικέφαλο αετό της καρδιάς μας” στη Νέα φιλαδέλφεια, που είδαμε την ομάδα να οδηγείται άστεγη βήμα βήμα στην απαξίωση από το 2008, μετά και την απώλεια στα χαρτιά ενός δικού μας πρωταθλήματος..
Πλέον τίποτα απ όλα αυτά δε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην ΑΕΚ απ το να επιστρέψει στη δική της “κανονικότητα”. Η ομάδα έχει αφεντικό, πολύ καλό προπονητή, και αρκετά αξιόλογο ρόστερ το οποίο αναμένεται να ενισχυθεί κ άλλο. Και κανονικότητα για την ΑΕΚ δεν είναι τίποτα λιγότερο από το να διεκδικεί κάθε χρόνο το πρωτάθλημα με όλα τα ΘΕΜΙΤΑ μέσα. Τίποτα λιγότερο. Και όσοι από μας λόγω ηλικίας δεν έχουν προλάβει να ζήσουν, και κατ επέκταση να μάθουν την κανονική ΑΕΚ, ευτυχώς θα τη μάθουν πολύ σύντομα..
Εξάλλου και η Αγιά Σοφιά χτίζεται, και κάποιοι άλλοι σφυρίζουν στα.. τρένα..
