Διαβάστε για τη μεγάλη νίκη της ΑΕΚ στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ, και για τη συνέχεια που πρέπει και μπορεί να είναι ανάλογη σε Ελλάδα και Ευρώπη. Γράφει ο Γιάννης Κερδέλας.
Πέρασε κ αυτό το ντέρμπι λοιπόν.. Και τι ντέρμπι.. Μια ΑΕΚ απόλυτη, και ασυμβίβαστη με οτιδήποτε λιγότερο από τη νίκη, που μπήκε στο γήπεδο, και από το πρώτο λεπτό έπνιξε τον Ολυμπιακό δείχνοντας του ότι από αυτό τον αγώνα μόνο ηττημένος θα μπορούσε να φύγει.
Τι και αν η ομάδα δε μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τις μεγάλες ευκαιρίες που είχε στο ξεκίνημα, και το ματς στράβωσε χάρη σε ένα γκολ που δεχθήκαμε από πλάγιο άουτ; Tι και αν σταθήκαμε ακόμα μια φορά άτυχοι και με την έναρξη του δεύτερου μέρους δεχθήκαμε το 2-0;
Αυτή η ΑΕΚ, και αυτός ο κόσμος που βρέθηκε χθες στο ΟΑΚΑ δεν γινόταν απλά να χάσει. Και πρέπει να αισθάνονται πολύ τυχεροί εκεί στον Πειραιά που έστω και τελείως ενάντια στη ροή του αγώνα κατάφεραν και σημείωσαν 2 γκολ, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να πληρώσουν και εισιτήριο για το πολύ όμορφο θέαμα που παρακολούθησαν οι παίκτες της ομάδας τους χθες στο ΟΑΚΑ.
Γιατί με σχεδόν κάθε επίθεση της ΑΕΚ (ειδικά στο Β μέρος) να σταματάει είτε στον Καπίνο, είτε να περνάει άουτ, και σχεδόν κάθε πάσα του τεράστιου Λιβάγια να προκαλεί τρικυμία στα καρέ του Ολυμπιακού μόνο για παράσταση για ένα ρόλο μπορούμε να μιλάμε.
Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε ότι στο Β μέρος και αμέσως μετά το δεύτερο γκολ του Ολυμπιακού οι τελικές προσπάθειες στην εστία ήταν 11-0 για την ΑΕΚ (ναι έντεκα- μηδέν) και η κατοχή μπάλας στο 65-35 για την Ένωση όπως σχεδόν και στο πρώτο μέρος που ήταν 69-31.
Μιλάμε όχι απλά για την έννοια του όρου “γέρνει το γήπεδο” αλλά για γκρεμό κανονικό. Και κάποιος πρέπει να τους πει εκεί στον Ολυμπιακό ότι απαραίτητη προυπόθεση για να κερδίσεις φάουλ, (επειδή υπάρχει η σχετική μουρμούρα για τη διαιτησία) είναι να παίζεις και λίγο τη μπάλα και να την κυκλοφορείς στα πόδια σου, και όχι να παρακολουθείς το ομολογουμένως πολύ ωραίο παιχνίδι του αντιπάλου σου.
Όλα πήγαν κατ ευχήν λοιπόν..Κ ας ανησυχήσαμε όλοι τη στιγμή της διακοπής του αγώνα ότι θα έκανε μεγάλη ζημιά στο ρυθμό της ομάδας. Πραγματικά από που να αρχίσουμε. Από τον Λάζαρο που με την εκτελεστική δεινότητα που βγάζει πρέπει να του ασφαλίσουμε..τα πόδια; Tον Μάρκο Λιβάγια που ακόμα και σε κινήσεις του χωρίς τη μπάλα προκαλούσε τρικυμία στην Ερυθρόλευκη άμυνα, και η είσοδος του στο δεύτερο ημίχρονο αποδείχθηκε καθοριστική για να μετουσιωθεί η καθολική υπεροχή σε ανατροπή και νίκη; H τον Πέτρο Μάνταλο που ξεκινώντας πίσω από τον Φιγκέιρας στη φάση του τρίτου γκολ με το πάθος και την αυτοθυσία του, έβαλε εκτός από την μπάλα, τον εαυτό του και τον αντίπαλο στα δίχτυα;
Έγινε το φυσιολογικό λοιπόν βάση της εικόνας των 2 ομάδων στο γήπεδο, και η ΑΕΚ με μεγάλη ανατροπή ξέφυγε στο +5 από τους ερυθρόλευκους, και στο +2 από ΠΑΟΚ και Πανιώνιο. Κανένα πρωτάθλημα δεν κρίθηκε φυσικά την πέμπτη αγωνιστική, αλλά αυτή η νίκη (και με τον τρόπο που αυτή προήλθε) δίνει τεράστιο ψυχολογικό πλεονέκτημα στην Ένωση εν όψει της δύσκολης συνέχειας σε Ελλάδα και Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί ένα πολύ δυνατό χτύπημα στον βασικό αντίπαλο.
Το μόνο που χρειάζεται είναι η ΑΕΚ, έχοντας πρώτα απ όλα αποδείξει στον εαυτό της ότι μπορεί, να συνεχίσει να βλέπει τον κάθε αγώνα ξεχωριστά και να τα δίνει όλα σε κάθε ματς μέχρι το τέλος. Και εφόσον γίνει αυτό είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι εμείς θα είμαστε αυτοί που θα πανηγυρίσουμε. Γιατί όπως έχουμε ξαναπεί από τη στιγμή που η ομάδα φέτος πέτυχε και την Ευρωπαική επιστροφή της, το λαμπρό της μέλλον πλέον έρχεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Και αυτό το κατάλαβαν και οι τελευταίοι χθες.
Από τη δική μας πλευρά πρέπει να σπεύσουμε ακόμα πιο μαζικά δίπλα της. Αρχής γενομένης από την Πέμπτη με την Αούστρια όπου νίκη σημαίνει πιθανότατα και πρόκριση, το ΟΑΚΑ πρέπει σε κάθε αγώνα να έχει την εικόνα που είχε χθες. Γιατί το κιτρινόμαυρο ποτάμι πλέον δεν γυρίζει πίσω. Πάει μόνο μπροστά. Στα καλύτερα που είναι ακόμα πιο κοντά απ ότι και οι ίδιοι πιστεύουμε.
