Διαβάστε για την μεγάλη επιστροφή της ΑΕΚ στα Ευρωπαικά σαλόνια, και για τον δρόμο που πλέον είναι ορθάνοιχτος μπροστά της και έχει έναν και μόνο προορισμό. Το λαμπρό της μέλλον που έρχεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Γράφει ο Γιάννης Κερδέλας.
Έπεσε και αυτό το ανάχωμα λοιπόν.. Η ΑΕΚάρα μας είναι ξανά στην Ευρωπαική Ελιτ. Εκεί που δεν έπαψε ποτέ να ανήκει.. Και τα καταφέραμε με τρόπο απόλυτο και εμφατικό. Χωρίς να δώσουμε στον αντίπαλο το δικαίωμα ούτε να σκεφτεί ότι μπορεί να ελπίζει σε κάτι περισσότερο από μια αξιοπρεπή ήττα. Και το κατάλαβαν αυτό οι φίλοι μας από το πρώτο λεπτό, καταφέρνοντας τελικά να διατηρήσουν το δείκτη του σκορ σε αρκετά αξιοπρεπή για την εμφάνιση των δυο ομάδων επίπεδα.
Γιατί η ΑΕΚ που κατέβηκε χθες στο ΟΑΚΑ δε γινόταν να χάσει.. Γιατί όταν βλέπεις τον Αντρέ Σιμόες να έχει αντίληψη φάσης, στην αντίπαλη περιοχή επιπέδου Ντέμη Νικολαίδη που τον οδήγησε στο να σημειώσει 2 γκολ, ενώ κέρδισε και ένα πέναλτι, τον Ούγκο Αλμέιδα να θυμίζει τον παίκτη που όλοι θαυμάζαμε όταν ήταν νεότερος, και τον νεαρό Γαλανόπουλο να δίνει σεμινάρια για το πως πρέπει να παίζεται η θέση του, τότε μπορείς να καταλάβεις και χωρίς να έχεις δει τον αγώνα πόσο δυνατή ήταν και στο σύνολο της όλη η ομάδα.
Από κει κ έπειτα είναι στιγμές που θέλεις να πεις πολλά ακόμα πράγματα και απλά δε βρίσκεις λόγια να τα εκφράσεις. Στιγμές που το μυαλό, το σώμα, και οι αισθήσεις σου απλά σε καθηλώνουν και αυτά που κρατάς μέσα σου τόσα χρόνια βγαίνουν σαν χείμαρρος έξω σε μια και μόνο στιγμή, και σε παρασύρουν εκεί που θέλουν αυτά. Στιγμές που θέλεις να γυρίσεις το χρόνο πίσω και να πάρεις τα πράγματα απ την αρχή, μήπως και καταλάβεις καλύτερα και εσύ ο ίδιος το πόσο δύσκολος ήταν ο δρόμος, αλλά και πόσο γλυκός ο προορισμός..
Συγνώμη αλλά κάτι ανάλογο βιώνω και εγώ αυτή τη στιγμή. Και όσο και να θέλω δε μπορώ να μην κοιτάξω έστω και για λίγο, πρώτα τι αφήνουμε ΟΡΙΣΤΙΚΑ πίσω, και κατόπιν τι έχουμε μπροστά μας.
Αλήθεια ποιος μπορεί να ξεχάσει τα χαμόγελα εχθρών και “φίλων” όταν ο μεγαλύτερος Ελληνικός σύλλογος βίωνε τα έσχατα της ιστορίας τού και υπό καθεστώς εγκατάλειψης έπεφτε με κρότο; Ποιός μπορεί να ξεχάσει τα “φιλικά” χτυπήματα στην πλάτη και τις ατάκες του στυλ “θα ξαναγίνετε μεγάλη ομάδα” από αυτούς που έκαναν ότι μπορούσαν για να μην συμβεί ποτέ ξανά αυτό; Και τόσα άλλα ακόμα..
Αλλά κάπου εδώ ρε παιδιά… SUP..! Εδώ είμαστε πάλι… To παλέψατε, κάνατε ότι μπορούσατε, αλλά πλέον η ΑΕΚ βιώνει την ολοκληρωτική ανακατάληψη ΟΛΩΝ όσων έχασε στα δύσκολα χρόνια από το 2003 και μετά. Την ανακατάληψη των δικών της εδαφών στη Νέα Φιλαδέλφεια, την ανακατάληψη της εγχώριας και της Ευρωπαικής δυναμικής της, και την ανακατάληψη των ψυχών εκατομμυρίων μικρών παιδιών που πλέον θα γίνονται ΑΕΚ με τον ρυθμό που υπήρχε στα ωραία χρόνια της ακμής.
Αντέξαμε, δεν πεθάναμε, σηκωθήκαμε, μαζέψαμε ένα ένα τα κομμάτια, τα βάλαμε στη θέση τους και υπό την άριστη καθοδήγηση του ηγέτη της ΑΕΚ Δημήτρη Μελισσανίδη που βγήκε μπροστά στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας, τα πήραμε όλα πίσω.
Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα παιδιά που αγωνίστηκαν και τα έδωσαν όλα, στον κόσμο, αλλά και σε έναν άνθρωπο που ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ αγαπάει την ΑΕΚ. Πόσο σου άξιζε ρε Μανόλο Χιμένεθ μια ΚΑΝΟΝΙΚΗ ευκαιρία σε μια ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΑΕΚ.. Έυχομαι σύντομα να σε δούμε και πρωταθλητή με την ΑΕΚ σου. Ξέρεις εσύ..
Είχα γράψει σε προηγούμενο άρθρο ότι η ΑΕΚ από την επιστροφή της στην superleague και μετά κάνει αργά μεν αλλά πολύ σταθερά βήματα πρός τα πάνω κάθε χρόνο. Και ότι απαραίτητη προυπόθεση για να μπορέσεις να τρέξεις, είναι πρώτα να φτιάξεις στέρεο έδαφος για να πατήσεις τα πόδια σου.
Αυτό φτιάξαμε χθες.. Τον δρόμο..Γιατί περάσαμε οριστικά και αμετάκλητα στην κανονικότητα. Την κανονικότητα που μας θύμιζε η απίστευτη κεφαλιά ψαράκι του Βασίλη Δημητριάδη στο μεγάλο ματς με την Αιντχόφεν, οι απίστευτες κομπίνες του Τσιάρτα με το Ντέμη στα ματς με τη Ρεάλ, το απίστευτο χτύπημα φάουλ του Ζαούλιο Σέζαρ στο ματς με τη Μίλαν.. Αυτή την ΑΕΚ κερδίσαμε και πάλι χθες. Ήθελε σίγουρα και τύχη (ειδικά σε επίπεδο κλήρωσης) αλλά η τύχη δεν βοηθάει ποτέ τους δειλούς.. Να το γνωρίζουν αυτό και η Μίλαν και η Αούστρια και η Ριέκα.
Καλό ταξίδι λοιπόν, ευτυχισμένες Πέμπτες, και να είμαστε καλά για να ζήσουμε τα καλύτερα που έρχονται..
Καλημέρα ΑΕΚάρα..
ΥΓ: SUP=Surprise.
