Διαβάστε το αφιέρωμα του AEKPassion, μίας εκ των ιστορικότερων ημερών της ιστορίας της Βασίλισσας.
Δύσκολα μπορεί να περιγράψει κανείς με λέξεις το γεγονός που συνέβη σαν σήμερα πριν από 52 χρόνια. Και όμως πέρασαν 52 χρόνια από το έπος. Το “έπος του 68”. Και πραγματικά μπορούν να χαρακτηριστούν τυχεροί όσοι το έζησαν. Οι μαρτυρίες πολλές πάντως, για να τα μαθαίνουμε και εμείς οι… νεότεροι. Να τα μαθαίνουμε και να τα εκτιμάμε. Και κυρίως να καταλαβαίνουμε την αξία τους.
Σαν σήμερα λοιπόν δεν κέρδισε απλά η ΑΕΚ την Σλάβια Πράγας με 89 – 82 για τον τελικό Κυπέλλο Κυπελλούχων στο κατάμεστο Καλλιμάρμαρο, κατακτώντας το τρόπαιο. Σαν σήμερα κέρδισε ολόκληρος ο Ελληνικός Αθλητισμός. Διότι τότε δεν ζούσαμε σε μία εποχή με τα τωρινά δεδομένα. Τότε το μπάσκετ ήταν γιορτή, και εκείνη την συγκεκριμένη ημέρα όλη η Ελλάδα ήταν στο πλευρό της ΑΕΚ. Όλη η Ελλάδα ήταν ΑΕΚ. Όπως και φυσικά θα μπορούσε να είναι με τον Ολυμπικό, τον Παναθηναϊκό, τον Άρη. Όμως η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως ήταν αυτή που πέτυχε αυτήν την πολύ μεγάλη διάκριση. Η ΑΕΚ με αυτήν την ιστορική νίκη ήταν η πρώτη Ελληνική ομάδα που κατέκτησε Ευρωπαϊκό τρόπαιο στον χώρο του μπάσκετ. Και για αυτόν τον λόγο πρέπει να αισθάνεται υπερηφάνεια κάποιος, ο οποίος είναι ΑΕΚτζής.
Για πρώτη φορά μια ελληνική ομάδα κέρδιζε ευρωπαϊκό τίτλο και για πρώτη φορά συγκεντρώθηκαν 80.000 άτομα να παρακολουθήσουν αγώνα μπάσκετ, πράγμα που θεωρήθηκε ρεκόρ για τα παγκόσμια αθλητικά δεδομένα και γράφτηκε στο βιβλίο Γκίνες. Οι πανηγυρισμοί που ακολούθησαν δεν είχαν προηγούμενο. Περίπου 300.000 άτομα μαζεύτηκαν έξω από το στάδιο και η ουρά έφτασε μέχρι την Ομόνοια. Τον Γιώργο Αμερικάνο τον κουβάλησαν μαζί με το αυτοκίνητο του από το Παναθηναϊκό στάδιο μέχρι την πλατεία Βικτωρίας! Σε μια εποχή που η χούντα είχε απαγορεύσει τις εκδηλώσεις και τις συγκεντρώσεις για παραπάνω από πέντε άτομα. Ο απεσταλμένος της γαλλικής Εκίπ έγραψε χαρακτηριστικά: « Ο έναστρος ουρανός αυλακωνόταν από χιλιάδες χρωματιστές φωτοβολίδες κάθε φορά που η ελληνική ομάδα σημείωνε ένα καλάθι και πάνω από δύο ώρες η ιαχή «ΑΕΚ-ΑΕΚ» κάλυπτε κάθε άλλο θόρυβο».
Το 1968, η ιστορική ραβέρσα του Γιώργου Tρόντζου στον ημιτελικό με την Iνις Bαρέζε απογείωσε την AEK και την έστειλε στον τελικό. Η ΑΕΚ ήταν πλέον ένα βήμα πριν από την κορυφή. Έβρισκε ξανά αντίπαλο της την Σλάβια, που ήταν μια υπερδύναμη με παίκτες στην μικτή Ευρώπης. Μοναδικά ατού της ελληνικής ομάδας ήταν ο κόσμος και η υπόσχεση νίκης στον εκλιπόντα συμπαίκτη τους Γιώργο Μόσχο. Η σύνθεση της Ένωσης αποτελούνταν από τους Γιώργο Αμερικάνο, Γιώργο Τρόντζο, Χρήστο Ζούπα, Στέλιο Βασιλειάδη, Αία Λαρεντζάκη, Αντώνη Χρηστέα και Λάκη Τσάβα. Στο πρώτο ημίχρονο η AEK προηγήθηκε με 47-38, αλλά η Σλάβια στο δεύτερο μέρος μείωσε σε 57-56 και λίγο αργότερα προηγήθηκε με 58-60. H AEK, με πρωτοβουλίες του Aμερικάνου, πήρε προβάδισμα 60-54 στο 32′, το οποίο και διατήρησε μεχρι το τέλος. Βέβαια ακόμα και τότε οι κακές γλώσσες, απέδωσαν την ήττα της Σλάβια στο ότι δεν είχε συνηθίσει το τσιμεντένιο δάπεδο και τα εκατοντάδες φλας στράβωναν τους παίκτες της. Η μετέπειτα πορεία της Ένωσης στο μπάσκετ, απέδειξε πως μόνο δίκιο δεν είχαν. Κυκλοφόρησαν και φήμες ότι δέχθηκε να παίξει στο Παναθηναϊκό Στάδιο με αντίτιμο όλες τις εισπράξεις του τελικού, κάτι που δεν ήταν αληθές.
