Πέρασε και η χτεσινή μέρα, με εξαιρετικές νίκες στο Χάντμπολ, στο Μπάσκετ και στο Ποδόσφαιρο… Και ταυτόχρονα, την μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, για την Μακεδονία. Άλλα αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, σε σύντομο χρόνο…
Δεν θα σταθώ στις νίκες, δεν θα σταθώ στις εμφανίσεις, ειλικρινά έχουν σχετική σημασία. Δεν έχω πολύ διάθεση να χαρώ, να πανηγυρίσω, να ενθουσιαστώ. Όσοι με τον χάρο γίναν φίλοι, φεύγουν με χαμόγελο στα χείλη, αυτό σκέφτομαι συνέχεια, όταν βλέπω την φωτογραφία με το χαμόγελο του Αλεξέϊ.
Ο φόρος τιμής, πριν το παιχνίδι, στην τριπλή απώλεια νέων ανθρώπων, με άγγιξε και έκανε τον αγώνα διαδικαστικό. Έχει γίνει μηδαμινή η αξία της ανθρώπινης ζωής στις μέρες μας, για όλους όσους έχουν την δύναμη να την καθορίζουν.
Για τους μόνους που συνεχίζει να είναι πολύτιμη, είναι για μας. Τον απλό λαό… Προσέχετε λοιπόν, δείξτε σεβασμό και εκτίμηση για αυτό το μοναδικό, πολύτιμο δώρο, γιατί κανείς άλλος δεν θα το κάνει για σας.
Παραγέμισε η γειτονιά των αγγέλων και δεν χωράει άλλο. Χαμηλώστε ταχύτητα και ζήστε. Για να θυμόμαστε και να τιμάμε αυτούς που έφυγαν… Για τα παιδιά εκεί ψηλά…
Κώστας Σταματιάδης.
