Τα όσα συνέβησαν χθες το απόγευμα στο Κλειστό «Ανδρέας Παπανδρέου», δεν τιμούν σε καμία περίπτωση την προσπάθεια της Ομοσπονδίας να καταπολεμήσει την βία.
Χθες το απόγευμα, έλαβε χώρα μία αλήτικη και απρόκλητη επίθεση σε φίλους της «Βασίλισσας» που κάθονταν στα επίσημα του «Ανδρέας Παπανδρέου». Αν και λέγεται ότι ήταν οπαδοί ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης, οι πράξεις τους αμαυρώνουν την προσπάθεια των παικτών του Βασίλη Σπανούλη στον αγωνιστικό χώρο, όσο και της ίδιας της Ομοσπονδίας για καταπολέμηση της βίας στους αγωνιστικούς χώρους, αλλά πάνω από όλα έθεσαν σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα των παικτών του Ηλία Καντζούρη και όσων φίλων της βρίσκονταν στο γήπεδο.
Και αναρωτιέμαι: Η Αστυνομία για πόσο ακόμη θα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου; Για πόσο ακόμη θα επιτρέπονται τέτοιου είδους αλητείες στα γήπεδα; Πόσο μάλλον αυτά του μπάσκετ, του εθνικού μας σπορ, όπως συνηθίζουμε να λέμε φουσκώνοντας από περηφάνια; Αν και η αλήθεια είναι ότι η Αστυνομία φέρει μόνο ένα κομμάτι της ευθύνης, αυτό της καταστολής. Το θέμα πλέον από εδώ και μπρος είναι ένα: η ΠΡΟΛΗΨΗ. Και πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτή; Μέσω της παιδείας. Εφόσον, δεν γίνονται βήματα για την κατανόηση του «ευ αγωνίζεσθαι» και της ενδεδειγμένης συμπεριφοράς ως θεατές, τότε ναι, μας αξίζουν οι κουκούλες, τα καδρόνια, τα στειλιάρια, οι σφαίρες.
Υ.Γ. Πάλι καλά που δεν είχαμε νεκρό ή τραυματία. Ένας Θεός ξέρει τι θα μπορούσε να είχε συμβεί!
