Αρχική / ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ / ΑΕΚ – ΠΑΟΚ a day after (Part B’)

ΑΕΚ – ΠΑΟΚ a day after (Part B’)

Ένα άρθρο με αφορμή το χθεσινό ντέρμπι που παρομοιό του είχαμε να δούμε χρόνια.

Στο προηγούμενο κομμάτι αναλύσαμε λίγο την κάκιστη εικόνα του 1ου ημιχρόνου. Πάμε τώρα να αναφερθούμε και στην ανατρεπτική δεύτερη. Και την λέω ανατρεπτική διότι η ΑΕΚ πραγματικά παρουσίασε διαφορετικό πρόσωπο στο 2ο ημίχρονο. Δεν ξέρω τι τους είπε ο Κωστένογλου στα αποδυτήρια, ή αν φταίνε οι αλλαγές που έκανε (Γιακουμάκης αντί Αλμπάνη και Ντέλετιτς αντί Παουλίνιο) αλλά τα πράγματα άλλαξαν. Η ΑΕΚ μπήκε πιο δυνατή και αποφασισμένη αυτή τη φορά να ισοφαρίσει, και να κάνει αυτή τις ευκαιρίες. Η ισοφάριση ήρθε με τον Τσιγκρίνσκι στο 54′, δίνοντας ανάσα στην ομάδα. 4 λεπτά αργότερα όμως, είδαμε μια φάση που θύμισε πραγματικά τον εφιάλτη του 1ου ημιχρόνου. Μπαλιά προς τον Λημνιό απο τα αριστερά στην πλάτη του κάκιστου χθεσινού Λόπες, και σέντρα του προτελευταίου στον ακόμα για μία φορά ανενόχλητο Σβιντέρσκι, ο οποίος έκανε και το 1-2. Εκεί ο μέσος οπαδός σκέφτηκε “Δεν είναι δυνατόν να το ζω πάλι αυτό”, συνειδητοποιώντας πως ο ¨κακός δαίμονας¨ του 1ου ημιχρόνου δεν είχε ξορκιστεί. Τουλάχιστον στο αμυντικό κομμάτι. Διότι στο επιθετικό ήταν κάπως καλύτερη. Ως αποτέλεσμα είχε να ισοφαρίσει η ΑΕΚ με τον Μάνταλο στο 63′ με γκολ βέβαια που ακυρώθηκε με χρήση VAR για offside, που όπως φαίνεται δεν θα μάθει ποτέ κανείς αν ήταν η όχι. Δεν το έβαλε κάτω, όμως συνέχισε να πιέζει και ισοφάρισε με τον Ντέλετιτς στο 78′. Ένας παίκτης κιόλας που πραγματικά δεν είχε χρησιμοποιηθεί καθόλου μέχρι στιγμής σε κανένα παιχνίδι, και μάλιστα αναδείχτηκε και mvp του ματς! Προσωπικά θα με ενδιέφερε πολύ να τον δω να αγωνίζεται στα επόμενα παιχνίδια, ώστε να δούμε τι μπορεί να προσφέρει.

Η ισοφάριση ήρθε και το μυαλό ολωνών πήγε στην ανατροπή που είχε κάνει η ΑΕΚ πριν 2 χρόνια τέτοια εποχή με τον Ολυμπιακό στο ίδιο γήπεδο. Υπήρχε σημαντική διαφορά όμως με εκείνον τον αγώνα. Πως η εικόνα της άμυνας της εχθές, δεν έλεγε να αλλάξει. Αντί να γίνει το 3-2, λίγο έλειψε να γίνει το 2-3 σε 2 μεγάλες ευκαιρίες του ΠΑΟΚ με τον Άκπομ, που είδε να τον σταματάει ο Μπάρκας με εντυπωσιακές επεμβάσεις. Η ΑΕΚ απάντησε με ένα σουτ του Λιβάγια, που πέρασε κόρνερ. Βέβαια και η ΑΕΚ θα μπορούσε να χε πάρει το ματς γιατί πέρα από το σουτ του Λιβάγια είχε και άλλη φάση στο 96′ με τον Γιακουμάκη να μην βάζει καλά το πόδι του στην φάση έπειτα από εκτέλεση foul από τα αριστερά, και να γινόταν ήρωας του ματς όπως και με τον Ολυμπιακο στο Καραισκάκη. Θα ήταν πραγματικά το ιδανικό σενάριο για εμάς, έτσι και είχε γίνει γκολ αυτή η φάση.

Αυτό που είδαμε πάντως μετά το 2-2 ήταν τον ΠΑΟΚ να πιέζει αμέσως στην  επόμενη φάση και να κάνει ευκαιρία. Και γενικότερα πίεζε και έκανε φάσεις στα επόμενα λεπτά. Σαν να ήθελε τελικά αυτός περισσότερο την νίκη. Σαν να τον περίμενε η ΑΕΚ πίσω και να έπαιζε η ίδια για το Χ. Αυτό το τελευταίο είναι κάτι το οποίο εμένα προσωπικά με προβλημάτισε αρκετά. Σε όλο τον αγώνα η ΑΕΚ φάνηκε κατώτερη του αντιπάλου της. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν το λέω με το ποιος ήταν καλύτερος καθ’όλη την διάρκεια του αγώνα, στο χορτάρι. Όχι η ΑΕΚ δεν ήταν χειρότερη καθόλη την διάρκεια του αγώνα. Ήταν όμως σχεδόν σε όλο το ματς πίσω στο σκορ. Και όταν ισοφάρισε δις, την μία φορά έμεινε πάλι με την πλάτη στον τοίχο, και την δεύτερη παραλίγο να γίνει πάλι το ίδιο. Ήταν σαν να έπαιζε για να μην χάσει, παρά για να κερδίσει. Με προβληματίζει δηλαδή που πλέον ο ΠΑΟΚ έχει ανώτερη νοοτροπία. Και νομίζω πως χθες καταλάβαμε, πως σε επίπεδο ποιότητας και δυναμικής ρόστερ είναι ανώτερος. Δυστυχώς όμως ήταν ανώτερος και σε χαρακτήρα. Ναι η ΑΕΚ “τσίμπησε¨ το Χ. Αλλά αν ο Μπίσεσβαρ είχε ευστοχήσει στο πέναλτι στο 1ο ημίχρονο, δεν μπορώ να φανταστώ τι θα συνέβαινε στην συνέχεια. Αξίζουν συγχαρητήρια πάντως για την προσπάθεια και την κατάθεση ψυχής των ποδοσφαιριστών της ομάδας μας. Διότι ακόμα και υποδεέστερη, φάνηκε πως μπορεί να παλέψει δύσκολα παιχνίδια. Αυτό είναι σίγουρα κάτι θετικό, το οποίο μπορούμε να το χουμε στο μυαλό μας για την συνέχεια.

Υ.Γ. Ο ΠΑΟΚ έχει αλλάξει νοοτροπία, δυναμική, και χαρακτήρα. Δεν είναι αυτός που ήταν παλιά, που έχανε “κάτω από τα Τέμπη”. Αυτό νομίζω πως το έχουμε συνειδητοποιήσει και από την περσινή σεζόν.

Σχετικά με Δήμος Καμσής

Δήμος Καμσής
Ονομάζομαι Δήμος Καμσής και γεννήθηκα στην Αθήνα το 1997. Σπουδάζω στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στην Μυτιλήνη. Με ρίζες από την Πόλη, δεν θα μπορούσα να υποστηρίζω άλλη ομάδα από αυτήν του Δικεφάλου. Άρχισα να πηγαίνω στο γήπεδο από το 2004 και από τότε το μικρόβιο μπήκε... βαθιά μέσα στο αίμα μου. Κάποια χρόνια μετά μου κόλλησε όμως, και ένα άλλο μικρόβιο. Αυτό της δημοσιογράφος. Από τα χρόνια του Λυκείου,είχα μία τροπή προς τα εκεί, παρόλλο που δεν σπούδασα τελικώς δημοσιογραφια. Από το 2018 όμως,άρχισα να ασχολούμαι ερασιτεχνικά και άρχισα να γράφω σε διάφορα site. Η ευκαιρία που μου παρουσιάστηκε όμως με το AEK Passion, ο συνδυασμός δηλαδή ΑΕΚ και Δημοσιογραφίας αποτελεί παιδικό όνειρο.

Ελέγξτε επίσης

Περιορισμένα τα εισιτήρια για Ριζούπολη

Προτεραιότητα στα εισιτήρια διαρκείας θα υπάρξει για τον ερχόμενο αγώνα με τον Βόλο ενώ θα …

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com