Η ΑΕΚ μπαίνει μαζί με τους υπόλοιπους τρεις της πρώτης 4άδας στην τελική φάση προετοιμασίας πριν την έναρξη των playoffs στα τέλη του μήνα. Ο τίτλος έχει κριθεί. Η 2η θέση όμως; Απλά δεν χάνεται, αλλιώς….
Ο απολογισμός καλό είναι να γίνεται αφού τελειώσουν όλα. Σίγουρα όμως στο σημείο που βρισκόμαστε και με την πρόσφατη ”αποχώρηση” από την υπόθεση Πρωτάθλημα και Κύπελλο, δεν είναι δυνατό να μη σε βάλει σε σκέψεις αποτίμησης της φετινής πορείας.
”Η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί”, λέει ο λαός μας κι εκείνη η απίθανη Νόα με το ακόμα πιο απίθανο γκολ από το ένα τέρμα στο άλλο, ήταν μία ακόμα επιβεβαίωση του κανόνα. Ήταν η ρίζα όλου του κακού. Από εκεί και μετά ήταν σαν να έχασαν όλοι το μυαλό τους. Ο Αλμέιδα δεν ήξερε τι να κάνει τόσους παίκτες που είχε στη διάθεσή του και για αλλού τους προόριζε. Σε κάθε ευκαιρία έλεγε ”δεν έχω μάθει να δουλεύω με τόσους παίκτες”. Οι γύρω του έμοιαζε να έκαναν δεύτερες σκέψεις, που ενίσχυαν την ανασφάλεια του Αργεντίνου. Ο νέος στα καθήκοντά του Ηλιόπουλος, με την καλή του διάθεση να προσφέρει και να φανεί, επέλεξε τη λογική του τζογαδόρων. Χάνεις, ανεβάζεις κι άλλο το ποντάρισμα μέχρι να γυρίσει. Κάπως έτσι μας ήρθε (αργά) ο ‘’πολύς’’ Αντονί Μαρσιάλ.
Ο κόσμος μόνιμα σε μία κατάσταση πότε κρύο, πότε ζέστη βλέποντας την ομάδα να μην έχει φρεσκάδα, να σκοντάφτει εύκολα σε χαμηλά εμπόδια αλλά το γεγονός ότι το ίδιο συνέβαινε και στους άλλους, κουκούλωνε την κατάσταση. Μέχρι που ήρθε άλλη μια γερή φάπα τον Νοέμβριο. Ολυμπιακός –ΑΕΚ 4-1, με την ομάδα του Αλμέιδα ανύπαρκτη στον αγωνιστικό χώρο. Άρχισε πάλι η γκρίνια, λογικό.
Οι απανωτές νίκες όμως στο πρωτάθλημα και ο αποκλεισμός Άρη, ΠΑΟΚ στο Κύπελλο καλλιέργησαν ένα θετικό κλίμα, έστω κι αν ήταν φανερό ότι ”η ομάδα δεν τραβάει”. Οι πολλοί τραυματισμοί μειώθηκαν. Φτάσαμε στο ΟΑΚΑ και στην ήττα 1-0 από τον Παναθηναϊκό, με κάκιστη εμφάνιση και το ”μπαμ” του Αλμέιδα. Ο κόσμος αν και μπερδεμένος ήταν στο πλάι του. Ο Ηλιόπουλος έδειξε να χειρίζεται έξυπνα την κατάσταση και όλα συνέχισαν το δρόμο τους.
Επόμενη κρίση ανασφάλειας η μεταγραφή του Λιβάι Γκαρσία ακριβώς στη λήξη της μεταγραφικής περιόδου και μία μέρα πριν το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, που περίμενε μετά τον αποκλεισμό του Κυπέλλου και την τιμωρία του Λουτσέσκου, με…το μαχαίρι στα δόντια. Το τρομερό γκολ του Λαμέλα όμως άλλαξε άρδην την κατάσταση και την ψυχολογία ποδοσφαιρικού τμήματος και οπαδών.
Για να φτάσουμε στο τραγικό βράδυ της 26ης Φεβρουαρίου και το αλλόκοτο 6-0 από τον Ολυμπιακό στον Πειραιά. Παίκτες και προπονητής χαμένοι, χωρίς ίχνος αντίδρασης σε όλο το 90λεπτο. Διασυρμός και αντίο Κύπελλο! Ακολούθησε λίγες μέρες μετά η εντός έδρας ήττα με το γκολ στο τελευταίο λεπτό, αφήνοντας την ΑΕΚ και εκτός ουσιαστικά διεκδίκησης πρωταθλήματος, πριν καν την έναρξη των playoffs.
Για διαιτησία δεν θα μιλήσουμε εδώ. Όχι γιατί δεν έπαιξε το ρόλο της, αλλά γιατί αυτά που έβγαζαν μάτι στη φετινή ΑΕΚ ήταν άλλα. Πρώτα απ΄όλα το καθαρό μυαλό του Αλμέιδα και παράλληλα η διάθεση των παικτών να προσφέρουν. Μέχρι τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου υπήρχε όπως είπαμε πολύς κόσμος στα αποδυτήρια και σίγουρα πολλοί δεν είχαν συμβιβαστεί με αυτό καθώς ο χρόνος συμμετοχής τους ήταν περιορισμένος. Ο Αλμέιδα έχοντας κατά νου αυτό και καταλαβαίνοντας πρώην ποδοσφαιριστής αυτό, επιχειρούσε ένα ιδιότυπο rotation προκειμένου να τους έχει όλους χαρούμενους. Αυτό δεν έγινε ποτέ και επιπλέον κόστισε στην ομάδα καθώς ήταν φανερό ότι υπήρχε ανομοιογένεια.
Παράλληλα συγκεκριμένα πρόσωπα είτε ήταν μόνιμα μέσα στο αρχικό σχήμα όποια και αν ήταν η παρουσία τους ή οι αντοχές τους (πχ Μαρσιάλ) και άλλα εκτός χωρίς προφανή λόγο (πχ Μπρινιόλι, Μήτογλου). Ήταν φανερό και σε πολλές αποφάσεις κατά τη διάρκεια των αγώνων ότι δεν γινόταν σωστή διαχείριση και η ομάδα έπαιρνε ελάχιστα από αυτούς που έρχονταν από τον πάγκο.
Η διάθεση αρκετών παικτών να φύγουν ήταν ακόμη ένας παράγοντας που επηρέασε την ομάδα. Τσούμπερ, Άμραμπατ, Γαλανόπουλος χαιρέτησαν για τους δικούς τους λόγους και εκεί που ψάχναμε εναγωνίως ένα αριστερό μπακ, χάσαμε και τον βασικό μας σέντερ φορ! Ο Γκαρσία πλέον αγωνίζεται στη Ρωσία με τη φανέλα της Σπαρτάκ Μόσχας και δεν αντικαταστάθηκε ποτέ. Η κίνηση αυτή κράτησε έναν άλλο ”φευγάτο” στην ομάδα, αφού δεν ήταν δυνατό να φύγουν και οι δύο. Ο λόγος για τον Ελίασον που για περίπου δύο μήνες ήταν ”ξένο σώμα” και έλειψε αγωνιστικά από την ομάδα. Το σήριαλ του Πινέδα θα ξαναρχίσει σε λίγο καιρό, αφού και η πολυδιαφημιζόμενη ανανέωση συμβολαίου του δεν έγινε ποτέ.
Με αυτά και με τ’άλλα η ΑΕΚ ήταν αυτή που απειλούσε μέχρι πριν λίγες εβδομάδες τον απρόσμενα καλό Ολυμπιακό του Μεντιλίμπαρ, ενώ είναι σαφώς πιο σταθερή και αποτελεσματική από Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ. Η 2η θέση από την οποία ξεκινάει τα 6 τελευταία ματς δικαιωματικά της ανήκει και θα πρόκειται για καθαρή αυτοκτονία αν τη χάσει!
Προφανώς όχι για λόγους γοήτρου, αφού η αποτυχία να πάρει έναν τουλάχιστον τίτλο είναι δεδομένη, παρά τα λόγια του Αλμέιδα για μάχη μέχρι το τέλος. Μακάρι να γίνει ένα θαύμα. Αλλά για την ανάγκη να χτίσει την ευρωπαϊκή της προοπτική για την επόμενη σεζόν. Το εισιτήριο της 2ης θέσης στη φετινή Super League δίνει το δικαίωμα με μία μόνο πρόκριση να βρεθείς στη League Phase του Europa League. Αυτό και μόνο αυτό, γιατί έτσι όπως έχει διαμορφωθεί το διεθνές ποδόσφαιρο αν δεν καταφέρεις να κάνει κάποια βήματα στην Ευρώπη, δεν μπορείς να έχεις σημαντικά έσοδα για να είσαι ανταγωνιστικός και κατ’επέκταση δεν μπορείς να λέγεσαι μεγάλη ομάδα.
Το ζητούμενο πριν τις 30 Μαρτίου όταν η ΑΕΚ θα υποδεχθεί τον ΠΑΟΚ για την 1η αγωνιστική των playoffs, είναι να επιστρέψουν οι τραυματίες Μαρσιάλ, Περέιρα και Οντουμπάτζο ώστε ο Αλμέιδα να έχει επιλογές, γιατί ξαφνικά βρέθηκε να αναγκάζεται να συμπληρώσει αποστολή με παίκτες από την ΑΕΚ β’. Μία ακόμη απόδειξη της κακής διαχείρισης του φετινού ρόστερ. Ακόμη αναζητείται βέβαια και ο ρόλος του κ.Ριμπάλτα πάνω σ’ αυτό….
Πολύ περισσότερο το πρόγραμμα δείχνει ευνοϊκό, αφού με νίκη επί του ΠΑΟΚ και μη ήττα στο ΟΑΚΑ τη 2η αγωνιστική , είναι πολύ πιθανό να ανοίξει κι άλλο η διαφορά. Στο μεσοδιάστημα 1ης και 2ης αγωνιστικής υπάρχει η ρεβάνς του Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό. Μην νομίζει κανείς ότι πρόκειται για φιλικό. Πάντα έχουν σημασία τα ματς με την ομάδα του Μαρινάκη. Όπως μεγάλη σημασία έχουν και τα άλλα δύο για τα Playoffs όπου ο Αλμέιδα και οι παίκτες του οφείλουν να παρουσιαστούν σαν ΑΕΚ και να πάρουν αποτέλεσμα, που θα μετριάσει κάπως την πίκρα της πρόσφατης συντριβής.
Ο τελικός απολογισμός θα γίνει στις 15 Μαΐου όταν θα ολοκληρωθούν οι αγώνες και θα αρχίσει επίσημα ο προγραμματισμός της νέας περιόδου. Με τα διαμορφωμένα δεδομένα η 2η θέση ”χρυσώνει” κάπως το χάπι της απώλειας των φετινών τίτλων και δίνει μία συνέχεια στην ταυτότητα της ομάδας που έχει δημιουργήσει ο Ματίας Αλμέιδα εδώ και 3 χρόνια και είναι φανερό ότι πρέπει να ανανεωθεί το καλοκαίρι σε μεγάλο ποσοστό.

