Για μία ακόμη φορά, ο «Πελάδο» μίλησε για ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Αξίζει τον κόπο να κάνουμε μία ακόμη αξιολόγηση σε αυτά που είπε.
Χθες το βράδυ, στο περιθώριο της προπόνησης στα Σπάτα, ο Ματίας Αλμέιδα άνοιξε μία ακόμη ενδιαφέρουσα συζήτηση με τους ρεπόρτερ της «Ένωσης». Γιατί αυτό που διαβάσατε χθες το βράδυ, δεν ήταν μια απλή συνέντευξη Τύπου (δείτε ΕΔΩ).
Ήταν μία ακόμη κατάθεση ψυχής. Μια προσπάθεια να αποδείξει πού μπορεί να φτάσει ο ίδιος και η ομάδα. Μια απάντηση σε όσους εξακολουθούν να τον κατακρίνουν από την άνεση του κινητού τους (και του καναπέ τους). Ήρθε η ώρα να δούμε τα κύρια σημεία αυτής της μεγάλης συνέντευξης.
Το πρώτο και σημαντικότερο, η πίστη στο οικογενειακό κλίμα που έχει δομηθεί εντός των «κιτρινόμαυρων». Στη σχετική ερώτηση που δέχτηκε είπε επί λέξει: «Είμαστε ένωση». Και νομίζω ότι αυτό λέει πολλά από μόνο του. Χωρίς περαιτέρω σχόλια εκ μέρους μου. Το δεύτερο, είχε να κάνει με τις αποφάσεις του για την ενίσχυση στην άμυνα. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, αυτή είναι η απόφασή του. Ελπίζουμε να μην αποδειχθεί λάθος. Το εξοντωτικό πρόγραμμα ως τον Δεκέμβριο και η ανταπόκριση των παικτών σε αυτό θα την κρίνει. Βέβαια, υπάρχει η πιθανότητα να συνεχίσει η «Ένωση» και τον Φλεβάρη (εάν τερματίσει δεύτερη ή τρίτη στον πολύ δύσκολο όμιλο που έχει), οπότε ενδεχομένως να προστεθεί και ο Κάλενς στην ευρωπαϊκή λίστα. Αλλά για την ώρα, ας πάμε με αυτό το δεδομένο.
Για το τρίτο και τελευταίο σημείο, αξίζει να γραφτεί χωριστή παράγραφος. Για την κακοπροαίρετη κριτική που δέχεται που διαφόρους αυτόκλητους «προπονητές» οι οποίοι απλώς αξιοποιούν την ελευθερία λόγου που υπάρχει στα social media και γράφουν ό,τι ανοησία τους κατέβει στο κεφάλι. Θα το πω για άλλη μια φορά, αν και δεν θέλω, γιατί γίνομαι γραφικός, κάτι που σιχαίνομαι: Θέλετε να ζήσουμε πάλι την τετραετία που τρώγαμε τη μια «σφαλιάρα» μετά την άλλη;
Φυσικά, ό,τι έγραψα πιο πάνω, δεν σημαίνει ότι «γλείφω» τον Αλμέιδα. Εννοείται πως θα επισημαίνονται και τα λάθη του και θα γίνεται μια όσο το δυνατόν εποικοδομητική κριτική. Αυτό χρειάζεται από όλους εμάς που ασχολούμαστε με τα της «Ένωσης». Και όχι να βγάζουμε μιζέρια και κακομοιριά. Αυτά μας πήγαν πίσω τόσα χρόνια. Δεν τα χρειαζόμαστε και τώρα. Σίγουρα θα υπάρξουν και δύσκολες στιγμές. Δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να πάρουμε το φραγγέλιο στα χέρια και να φωνάζουμε «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν» με την πρώτη στραβή.
Για να μπει και μία τελεία, ο Αργεντινός δεν προτίθεται να κάνει εκπτώσεις σε αυτό που μας έχει δείξει. Η συνταγή θα μείνει αναλλοίωτη ως προς τα βασικά της, με μόνη διαφορά την ενίσχυση στα σημεία που ο ίδιος έκρινε ως σημαντικά. Βέβαια, ο καθρέπτης είναι το γήπεδο. Εκεί κρίνονται όλα. Όχι στα πληκτρολόγια και τις οθόνες.
