Εξοργισμένος ο προπονητής της ανδρικής ομάδας χάντμπολ της «Ένωσης» με ανάρτηση στον προσωπικό λογαριασμό του εξέφρασε δημόσια την δυσαρέσκεια του για την απόφαση που πήρε η EHF.
Ο Φρεντερίκ Μπουζόν μέσω δημοσίευσης στα προσωπικά του κοινωνικά δίκτυα έδειξε την έντονη δυσαρέσκεια του για την απόφαση της Ευρωπαϊκής ομοσπονδίας χάντμπολ να ορίσει ξανά τον αγώνα της ΑΕΚ με την Παρτιζάν σε ουδέτερο γήπεδο έπειτα από το χάος που προκάλεσαν οι οπαδοί της σέρβικης ομάδας στο δεύτερο προημιτελικό στο Βελιγράδι.
Όσα έγραψε ο Μπουζόν στην ανάρτηση του:
«Αγανάκτηση και Αδικία: Η έκκλησή μου για σεβασμό στα επαγγέλματά μας!
Μετά από 200 διεθνείς αγώνες σε σύλλογο ή εθνική ομάδα, τρεις τελικούς Κυπέλλου Ευρώπης, δύο τρόπαια και συμμετοχή σε ένα Final 4 του Champions League, νόμιζα ότι τα είχα δει όλα και ήμουν προετοιμασμένος για διεθνείς διοργανώσεις.
Σήμερα, όμως, είμαι εξοργισμένος. Επανάληψη αγώνα μετά από ρίψη κροτίδων στην ομάδα μου;
Υπενθυμίζουμε ότι η VHA έχασε τον αγώνα του για το Κύπελλο Γαλλίας από τη Νάντ επειδή είχε ξεκολλήσει άσχημα ένα αυτοκόλλητο… και το γήπεδο θεωρήθηκε επικίνδυνο για τους παίκτες, δεν ήταν πολύ καιρό πριν… Οργανώνεσαι, κάνεις λάθος, πληρώνεις τον λογαριασμό! Όχι απλά κροτίδες, ούτε στις 14 Ιουλίου ήμασταν, ούτε στις φωτιές του Αγίου Ιωάννη στην Ισπανία, μιλάμε για αυτοσχέδιες συσκευές, που προωθούνται με πολύ μεγάλη ταχύτητα.
Ήμασταν οι στόχοι στο γήπεδο στην εναρκτήρια φάση ενός προημιτελικού Ευρωπαϊκού Κυπέλλου!
Βγήκαμε έξω και γυρίσαμε να παίξουμε, πριν ξαναβρεθούμε με πολυβόλο! Δεν κρυφτήκαμε!
Η αστυνομία μας διαβεβαίωσε ότι δεν μπορούσε να εγγυηθεί την ασφάλειά μας…
Οι υπεύθυνοι μας ζήτησαν να μείνουμε στα αποδυτήρια… γιατί οι οπαδοί κατέστρεφαν την εξώπορτα! Πού είναι η αθλητική δικαιοσύνη; Πού είναι η προστασία των αθλητών και των προπονητών; Είμαστε οι ηθοποιοί αυτού του αθλήματος, αυτοί που κάνουν τις κερκίδες και τις οθόνες να δονούνται.
Χωρίς εμάς, δεν υπάρχει δουλειά.
Χωρίς εμάς, καμία παράσταση
Αυτή η απόφαση προσθέτει μόνο ένα ήδη υπερφορτωμένο πρόγραμμα, αυξάνοντας τον κίνδυνο τραυματισμών και σωματικής φθοράς στους παίκτες.
Αλλά πέρα από το σώμα, τι γίνεται με την ψυχική υγεία;
Το να υποφέρεις ένα τραυματικό γεγονός και να αναγκαστείς να επιστρέψεις στα γήπεδα σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, είναι αυτός ο σεβασμός στους αθλητές;
Αυτή τη δουλειά την κάνουμε από πάθος. Γιατί πιστεύουμε στον αθλητισμό, στις αξίες του, στη δύναμή του να κάνει τους ανθρώπους να ονειρεύονται. Τι δείχνουμε στους νέους που παρακολουθούν και ελπίζουν μια μέρα να πατήσουν το πόδι τους σε αυτά τα εδάφη;
Τι εικόνα σεβασμού και δικαιοσύνης τους δίνουμε;
Σήμερα, αναρωτιέμαι. Μέχρι πού θα συνεχίσω να επενδύω σε ένα άθλημα που δεν προστατεύει τους δικούς του παίκτες; Το πάθος μου καταρρέει μπροστά σε αυτές τις αποφάσεις που προδίδουν την ίδια την ουσία του παιχνιδιού.
Οι ηγέτες πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη τους: να εγγυηθούν την ασφάλεια και την ακεραιότητα του ανταγωνισμού. Το να συμφωνήσετε να παίξετε ξανά κάτω από αυτές τις συνθήκες σημαίνει να συγχωρείτε το απαράδεκτο, ακόμη και κεκλεισμένων των θυρών, ακόμη και σε ουδέτερο έδαφος…
Ζητώ σεβασμό.
Για παίκτες, για το μέλλον του παιχνιδιού.
Ευχαριστώ τους φίλους μου σε όλο τον κόσμο, για την υποστήριξη και το μοίρασμα σας»!
Η σχετική δημοσίευση:
