Σε αυτό το αφιέρωμα, θα αναλύσουμε την στιγμή που ο «Δικέφαλος» έφτασε μία ανάσα από τον αφανισμό, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό στην Β΄ Εθνική και στη συνέχεια στη Γ΄.
Η σεζόν 2012-2013 είναι η χρονιά που όλοι οι «Ενωσίτες» θέλουν να διαγράψουν από το μυαλό τους. Να κάνουν σαν να μην υπήρξε ποτέ. Αλλά δεν γίνεται.
Εκείνη η χρονιά ξεκίνησε από την αρχή στραβά, με τα χρόνια διοικητικά προβλήματα να δημιουργούν μία αφόρητη κατάσταση. Η διοίκηση του Ανδρέα Δημητρέλου είχε σηκώσει τα χέρια ψηλά, αδυνατώντας να βρει μία λύση, κάτι που δεν κατάφερε ούτε ο θρύλος της ομάδας Θωμάς Μαύρος, στο διάστημα που άσκησε την προεδρία. Όλη αυτή η αναταραχή είχε επιπτώσεις και στο αγωνιστικό κομμάτι, με την «Ένωση» να παραμένει καθηλωμένη στην ουρά της βαθμολογίας και να μην μπορεί να διεκδικήσει το παραμικρό. Το αποκορύφωμα ήρθε στον αγώνα με τον Πανθρακικό όπου μετά το αυτογκόλ του Μπουγαΐδη στο 87′ οι οργανωμένοι φίλοι της ομάδας μπήκαν ανενόχλητοι στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ και τα έκαναν γης Μαδιάμ, σφραγίζοντας την «ταφόπλακα» στην προσπάθεια των παικτών του Τραϊανού Δέλλα που είχε κληθεί να σώσει ό,τι σώζεται.
Αυτό όμως που έχει μείνει στην ιστορία είναι ο αγώνας με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι. Οι μεν γηπεδούχοι ήθελαν να κλείσουν την χρονιά με θετικό πρόσημο πριν ξεκινήσουν τα πλέι-οφ και η δε «Ένωση» έπαιζε κορώνα-γράμματα την ιστορία της. «Ένα 90λεπτο μια κατηγορία» όπως είχε πει ο σπίκερ εκείνης της αναμέτρησης Ισίδωρος Πρίντεζης με τη λήξη της. Το γκολ του Κώστα Γιαννούλη στο 90ο λεπτό, προκάλεσε μία έκρηξη λύπης στο «κιτρινόμαυρο» στρατόπεδο, καθώς έμπαινε η τελική υπογραφή στην πτώση της ομάδας για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Β΄ Εθνική, στην οποία εν τέλει δεν θα συμμετείχε, καθώς τα υπέρογκα χρέη που είχε, την οδήγησαν στην Γ΄ κατευθείαν.
Δέκα ολόκληρα χρόνια από εκείνη την αποφράδα ημέρα που βύθισε στο σκοτάδι τον «κιτρινόμαυρο» οργανισμό (κατ’ αντιστοιχία με το επταετές «σκοτάδι» στο οποίο οδηγήθηκε η χώρα το 1967 με την επιβολή της Χούντας των συνταγματαρχών), η ομάδα διεκδικεί επί ίσοις όροις το πρωτάθλημα και το Κύπελλο. Αλλά όσες επιτυχίες και να έρθουν, το τραύμα που άφησε εκείνο το ματς στο Περιστέρι δεν θα ξεχαστεί ποτέ.
