Δυο μέρες μετά το παιχνίδι με τον Ατρόμητο, η ματιά είναι πιο ψύχραιμη…
Γιατί εκείνη την ώρα, η πίεση χτυπάει στα κόκκινα και τα νεύρα είναι στην τσίτα… Οκ, κερδίσαμε τελικά και μπράβο μας… Οκ, σούπερ ο Ολιβέϊρα και μπράβο του….
Οκ, άξιζε να κερδίσει έτσι κι αλλιώς η ΑΕΚ και μπράβο της που το κατάφερε τελικά, απέναντι σε μία ομάδα, που είχε εξελιχθεί, σε κακό της δαίμονα τα τελευταία χρόνια… Όμως κακά τα ψέμματα…
Η ομάδα πλέον στηρίζεται, στην καλή μέρα ή στην έκλαμψη, τριών το πολύ τεσσάρων ποδοσφαιριστών κλάσης που διαθέτει… Για να πάρει ένα παιχνίδι… Ολιβέϊρα, Λιβάγια, Τσιγκρίνσκι, θα βάλω και τον Μάνταλο… Κάποιους, ακόμα τους περιμένουμε, όπως τον Κρίστισιτς και τον Βέρντε….
Κάποιοι άλλοι, είναι απλώς καλοί και κάποιοι είναι απλώς τίμιοι… Το τι θέλουμε να βλέπουμε, με το τι πραγματικά βλέπουμε, έχει απόκλιση μεγάλη… Θέλεις να βλέπεις ας πούμε, καλό τον Παουλίνιο και μετά βλέπεις προχθές τον Γκάλο και λες πόσο χαζοί μπορεί να είμαστε, που τον διώξαμε γιατί δεν έκανε για μας… Ήταν μεγάλος…
Δεν πιάνω καν τον Μπακασέτα… Βλέπουμε και καλά, συνέχεια βελτιωμένο τον Κρίστισιτς και ορεξάτο τον Βέρντε και κάνω τον Σταυρό μου, μήπως βλέπω άλλο παιχνίδι μέσα στο γήπεδο…
Η απόδοση της ομάδας παραμένει μέτρια και απλά κρατάμε τις νίκες όποτε έρχονται… Τα προβλήματα παραμένουν και δεν τα σβήνουν οι τρεις βαθμοί….
Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει τον Γενάρη από ενίσχυση, δεν περιμένω και πολλά… Εκείνο όμως που περιμένω από τον Ίβιτς, είναι την προσήλωση σε ένα σοβαρό πλάνο και σε μία σταθερή φιλοσοφία…
Δεν έχει άλλο περιθώριο η ομάδα, να παραμείνει σε χαμηλότερη ταχύτητα από τους ανταγωνιστές της …..
Κώστας Σταματιάδης.
