Η κριτική μας στον Χαβιέρ Ριμπάλτα ήταν πάντα αυστηρή. Είχαμε τονίσει από αυτή εδω τη γωνιά πριν τον πρώτο αγώνα με τη Χάποελ Μπερ Σεβά, ότι ”κρίνεται το δόγμα Ριμπάλτα” σε αυτούς τους αγώνες της προκριματικής φάσης του Conference League. Επισημαίναμε συχνά πυκνά τα (κατά τη γνώμη μας) κενά και μας προβλημάτιζε η καθυστερημένη κάλυψή τους.
Στην πορεία όμως το ”δόγμα Ριμπάλτα” δικαιώθηκε, με την αρωγή πάντα του Μάριου Ηλιόπουλου που έφερε δυνατά στελέχη στο διοικητικό σχήμα και πατάει πιο γερά στα πόδια του. Έφεραν λοιπόν την ΑΕΚ εκεί που έπρεπε (League Phase) και η άψογη συνεργασία με τον Νίκολιτς αφήνει υποσχέσεις για ακόμη καλύτερες μέρες. Κυρίως μετά την τελευταία διπλή επιτυχία, καθώς ο Ισπανός Διευθυντής Ποδοσφαίρου κατάφερε κυριολεκτικά να ξεφορτωθεί το πολύ βαρύ συμβόλαιο του αρνητικού Αντονί Μαρσιάλ (γύρω στα 6,5 εκ € το όφελος για την ΠΑΕ) και ταυτόχρονα να φέρει με τη μορφή δανεισμού από την Μπεσίκτας, έναν πολύ μεγάλο ποδοσφαιριστή, τον Πορτογάλο Ζοάο Μάριο. Στο οικονομικό κομμάτι, η ΑΕΚ θα καλύψει περίπου το μισό από το ετήσιο συμβόλαιο που είχε ο ποδοσφαιριστής με την τουρκική ομάδα.Αντανακλαστικά άψογα, μόλις απαλλάχθηκε από ένα πολύ μεγάλο βάρος (από κάθε πλευρά) υπήρχε έτοιμη η λύση – πρόταση.Απόδειξη της πολύ σοβαρής δουλειάς που γίνεται από τον Ριμπάλτα όλο αυτό το διάστημα, χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφάρες.
Σημαντική ποιοτική αναβάθμιση για την ΑΕΚ η προσθήκη του έμπειρου μεσοεπιθετικού που μπορεί να καλύψει όλες τις θέσεις πίσω από το φορ, αλλά πολύ πιθανό να τον δούμε σαν 10άρι (ή κρυφό κυνηγό) πίσω από τον σέντερ φορ. Κουτέσα,Καλοσκάμης, Ρέλβας,Πένραϊς, Μαρίν,Γιόβιτς, Γκρούγιτς και τώρα Ζοάο Μάριο, ο φετινός απολογισμός των μεταγραφών. Αν σε αυτούς προσθέσουμε και τον ”επαναπατρισθέντα” Ζίνι, δεν μπορείς παρά να κάνεις μία βαθιά υπόκλιση στον Ριμπάλτα, που ήταν ο απόλυτα υπεύθυνος για τον σχεδιασμό. Επέλεξε έναν δρόμο μοναχικό, ”αντιδημοσιογραφικό” αφού κανείς δεν ήξερε ποιος έρχεται μέχρι να υπογράψει και να ανακοινωθεί. Επιπλέον ξεσκαρτάρισε το ρόστερ από πολλούς που δεν ταίριαζαν στα πλάνα του προπονητή και δημιουργήθηκαν κένες θέσεις για τους νέους. Το σημαντικό είναι ότι είχε (και έχει προφανώς) την εμπιστοσύνη του καθ’ύλην αρμόδιου, του προπονητή Μάρκο Νίκολιτς.
Τα μόνα που μπορεί κάποιος να καυτηριάσει σαν ελλείψεις είναι οι θέσεις του δεξιού μπακ και δευτερευόντως ενός στόπερ. Αλλά ξανατονίζουμε ο προπονητής δεν ζήτησε κάτι που να μην έγινε και αυτό κάτι σημαίνει. Ας μην ξεχνάμε γιατί είναι και πολύ πρόσφατο, ότι την Άντερλεχτ – που δεν ήταν κανένα χαμηλό εμπόδιο – την πέρασε με Ζίνι και Πιερό στην κορυφή και με την γκρίνια όλων μας ότι άργησε να φέρει τον Γιόβιτς. Κυρίως όμως η κριτική αφορούσε στον χαφ που και συνέχεια το έφερνε στην κουβέντα ο Νίκολιτς και στο δεύτερο ματς με τους τραυματισμούς και την απουσία του Μάνταλου, ήταν φανερό ότι έλειπε πολύ από τον θεωρητικό σχεδιασμό της 11άδας. Διέπρεψαν όμως εκεί στο συγκεκριμένο ματς οι Μαρίν – Πινέδα, έπαιξε με 4-2-3-1 ο Νίκολιτς και τους Κουτέσα, Ελίασον στις άκρες να δίνουν πλάτος και έκρυψε κάθε απουσία, παίρνοντας πανηγυρική πρόκριση.
Επαναλαμβάνουμε ότι με τον Ζοάο Μάριο άμεσα έτοιμο για αγώνα, ποιοτικά αναβαθμίζει πολύ το παιχνίδι της η ΑΕΚ και οι επιλογές μεσοεπιθετικά επιτρέπουν στον Νίκολιτς να παίξει με όποιο πλάνο τον εξυπηρετεί ανάλογα τον αντίπαλο. Εξάλλου και ο Σέρβος κόουτς είχε πει ότι Ιούλιος-Αύγουστος ήταν οι μήνες που τον άγχωναν, για μετά ήταν σίγουρος για το αποτέλεσμα της δουλειάς του.
Σίγουρα υπήρξαν και θα υπάρξουν αστοχίες και ολιγωρίες. Κορυφαία η υπόθεση Ντέσερς που εκτός του σήριαλ που έγινε όλο το καλοκαίρι, κατέληξε σε άμεσο ανταγωνιστή, αν και είχε υπάρξει συμφωνία με τον παίκτη.
Την Κυριακή στη Λιβαδειά ο νεαποκτηθείς Γκρούγιτς θα είναι στην αποστολή και αναμένεται να δούμε ένα σχήμα 4-2-3-1 καθώς η θέση του φορ δεν έχει ξεκαθαρίσει, με τους 3 διαθέσιμους (Γιόβιτς, Ζίνι, Πιερό) να έχουν παίξει με τις Εθνικές τους ομάδες και να είναι ζητούμενο η φυσική τους κατάσταση. Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους διεθνείς που επέστρεψαν από τις αγωνιστικές υποχρεώσεις των χωρών τους. Από εκεί και πέρα δεν αναμένονται ιδιαίτερες αλλαγές σε σύγκριση με το τελευταίο ματς (με τον Αστέρα) με μόνο ερωτηματικό την κατάσταση του Ελίασον που επέστρεψε από τη Σουηδία με έναν μικρό τραυματισμό. Περέιρα και Γκατσίνοβιτς παραμένουν στα…πιτς.
Πλέον στο αμέσως επόμενο διάστημα, ξεκινώντας από τη Λιβαδειά την Κυριακή, οι αγώνες με Λεβαδειακό και Λάρισα θα δείξουν αν η ομάδα έχει το μέταλλο του νικητή, καθώς πρόκειται για επικίνδυνα και ”πονηρά” ματς. Η ΑΕΚ μετράει τις δυνάμεις της και θα μας δώσει το στίγμα για το μέχρι που μπορεί να φτάσει. Μην ξεχνάτε ότι παλιότερα όποιος περνούσε νικηφόρα από το Αλκαζάρ, γλυκοκοίταζε τον τίτλο…
Η εικόνα πάντως της ομάδας από την αρχή της σεζόν με τον Νίκολιτς στο τιμόνι, βγάζει υγεία και δείχνει ότι μπορεί.
