Έχω ακούσει και έχω διαβάσει απίστευτα πράγματα για την περίφημη ευκαιρία του Κλωναρίδη…
Φυσικά έχουν χαθεί πολύ χειρότερες, πολύ μεγαλύτερες, αλλά όλοι έχουν κολλήσει στο φιλοσοφικό ερώτημα ….. Έκανε καλά που σούταρε ή έπρεπε να “σπάσει” την μπάλα στον Γιακουμάκη;; Ιδού η απορία φίλες και φίλοι… Μέχρι και δημοψήφισμα βλέπω στο τέλος με το επίμαχο αυτό ερώτημα, αν και αυτή η διαδικασία δεν είναι πλέον πολύ δημοφιλής στην χώρα μας…..
Αναλύσεις με ιερό φανατισμό και δώστου χαβαδάκι…. Η ουσία φίλες και φίλοι είναι η εξής: H ευκαιρία χάθηκε και μαζί και το παιχνίδι…. Όλα τα υπόλοιπα, είναι ιστορίες που θα διηγούμαστε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας, γύρω από το τζάκι ή σε καμιά ξεχασμένη παραλία….
Λοιπόν, ο Κλωναρίδης έπραξε έτσι, γιατί λειτούργησε ενστικτωδώς και χωρίς σκέψη….Το μυαλό του είχε κλειδώσει στον στόχο του τρίτου γκολ, που θα έδινε τη νίκη στην ΑΕΚ…. Προσέξτε όμως αυτή την λεπτομέρεια…. Δεν το έκανε γιατί ήθελε να βάλει και τρίτο γκολ ο ίδιος αλλά γιατί ήθελε να βάλει τρίτο γκολ η ομάδα και να κερδίσει… Αν το ματς ήταν 5-2, το μυαλό του θα ήταν καθαρό και η σκέψη του ήρεμη και πιθανά θα έδινε την μπάλα στον Γιακουμάκη…
Αυτή είναι η δική μου προσέγγιση και τέρμα η συζήτηση γιατί έχουμε ντέρμπι την Κυριακή… Και εκεί τα λάθη ή οι ολιγωρίες, πληρώνονται και πληγώνουν διπλά…το μυαλό του θα ήταν καθαρό και η σκέψη του ήρεμη και πιθανά θα έδινε την μπάλα στον Γιακουμάκη… Αυτή είναι η δική μου προσέγγιση και τέρμα η συζήτηση γιατί έχουμε ντέρμπι την Κυριακή…
Και εκεί τα λάθη ή οι ολιγωρίες, πληρώνονται και πληγώνουν διπλά… το μυαλό του θα ήταν καθαρό και η σκέψη του ήρεμη και πιθανά θα έδινε την μπάλα στον Γιακουμάκη…
Αυτή είναι η δική μου προσέγγιση και τέρμα η συζήτηση γιατί έχουμε ντέρμπι την Κυριακή….
Κώστας Σταματιάδης.
