Πώς γίνεται συνέχεια, το τελευταίο διάστημα, να φτωχαίνει η ζωή από μια απώλεια….
Να γίνεται πιο κυνική, πιο παγερή, πιο άνοστη…. Βαραίνει επικίνδυνα πλέον η ζυγαριά, προς την γειτονιά των Αγγέλων… Έφυγε λοιπόν και ο Κόουτς, με το Κ κεφαλαίο…. Ο Νίκος ο Μήλας….
Από τους πρωτοπόρους…. Σταμάτησε την καριέρα του αθλητή μόλις στα 30 και μετά ακολούθησε τον δρόμο του προπονητή, που έμελλε να τον κάνει Αθάνατο…
Αν και ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με τον Παναθηναϊκό, σαν αθλητής και σαν προπονητής, γράφτηκε με χρυσά γράμματα στην Ιστορία, όταν ήρθε στην ΑΕΚ, από τον Αμύντα…. Μαζί με τον Χρήστο τον Ζούπα…
Όπου βρήκε τον Παγκόσμιο ( νονός ο Φ.Κ.), Γιώργο Αμερικάνο, τον Τρόντζο, τον Βασιλειάδη, τον Λαρεντζάκη, τον Χρηστέα, τον Τσάβα, τον Νεσιάδη και τα άλλα παιδιά…. Έιπε μόνο ο τεράστιος Μόσχος… Και το Θαύμα έγινε…
Η Ιστορία γράφτηκε… Ο Μύθος θα παραμείνει ζωντανός για πάντα… Δεν είχα την τύχη να γνωρίσω, τον Νίκο τον Μήλα… Αλλά η εικόνα, η αύρα, η αίσθηση και το αιώνιο αποτέλεσμα, είναι σα να τον ήξερα πολλά χρόνια…
Σαν να ήταν δικός μου άνθρωπος λέμε… Δεν πρόλαβε να ρίξει την 100άρα της ζωής του, σταμάτησε στα 91…
Έληξε ο χρόνος, χτύπησε η κόρνα της γραμματείας και εμείς μείναμε πάλι αμίλητοι και σκεπτικοί, σε μια άκρη της κερκίδας, να κοιτάμε με άδειο βλέμμα….
Καλοτάξιδος ο δρόμος προς τα αστέρια Κόουτς, βάλε μια φωνή στον Γιώργαρο και τους άλλους, όταν τους δεις…
Κώστας Σταματιάδης.
