Κάνουμε κάθε χρόνο, δεκάδες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα για το Χάντμπολ…
Πολλές από αυτές , τις εντάσσουμε στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Be Active…. Οι περισσότερες, γίνονται σε δρόμους, σε πλατείες και σε όποιον άλλο ανοιχτό χώρο προσφέρεται… Είναι όμορφα να παίζουν τα παιδάκια έξω, αλλά και οι μεγαλύτεροι, για να θυμηθούν τα παιδικά τους χρόνια…
Στατιστικά λοιπόν, όταν κάνεις τόσες εκδηλώσεις, θα υπάρξουν και κακές στιγμές, με ελάχιστους ευτυχώς τραυματισμούς …. Έτυχε λοιπόν την Κυριακή, στο Πεδίον του Άρεως, ένα πιτσιρικάκι από την Ηλιούπολη, να πέσει και να χτυπήσει τον αγκώνα του …. Η Ανδριάνα…
Ένα κοριτσάκι 12 χρονών, που κάνει τα πρώτα βήματά του στο Χάντμπολ… Ο τραυματισμός τελικά, αποδείχτηκε πιο σοβαρός και χρειάστηκε να κάνει επέμβαση και να βάλει νάρθηκα ….. Αφού μιλάγαμε συνέχεια με τον προπονητή της, τον Κώστα τον Γεμελιάρη, πήγαμε μια βόλτα στο Παίδων – Αγία Σοφία, να δούμε την Ανδριάνα, μαζί με τον Κώστα τον Χατζηδημητρίου….
Ήταν λίγο συγκρατημένη στην αρχή, αλλά μετά πιάσαμε την κουβέντα και μοιράστηκε μαζί μας τα όνειρά της… Τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει και κυρίως την αγάπη της για το Χάντμπολ… Και η μητέρα της από δίπλα, συμπαραστάτης και αρωγός στα πάντα…. Και όταν έφτασε η ώρα που τις δώσαμε μία φορμίτσα της Εθνικής Ομάδας και μια μπάλα, φωτίστηκε το πρόσωπό της και έσκασε ένα πλατύ χαμόγελο, που ήταν όλα τα λεφτά…. Ειδικά μόλις είδε την μπάλα …. Την πήρε αγκαλιά και δεν την άφηνε…
“Βλέπω να κοιμάσαι με την μπάλα” της είπα και έσκασε πάλι ένα χαμόγελο, που μου ζέστανε την ψυχή….. “Υπομονή, όλα θα στρώσουν, θα με θυμηθείς” της είπα και φύγαμε…
Έφυγα γεμάτος, γιατί το χαμόγελο της Ανδριάνας, με αποζημίωσε στην κυριολεξία….
Περαστικά μάτια μου….
Κώστας Σταματιάδης
