Έγινε και η κλήρωση των πρωταθλημάτων της Α1, του Χάντμπολ προχθές…
Κλασσικά στην σκιά του Ιερού Βράχου, στο Μουσείο της Ακρόπολης… Παρουσία Υφυπουργών, Βουλευτών και φυσικά του πρώην ΓΓΑ, του Ιούλιου…. Πλούσια η εκδήλωση, με πολλές ειδήσεις, εγώ όμως θα σταθώ σε μια ιδιαίτερη στιγμή…
Την βράβευση του μεγάλου Αλέξη Αλβανού, επειδή έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και ολοκλήρωσε την αθλητική του καριέρα… Αμέτρητες διακρίσεις και τίτλοι, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με διαφορετικές ομάδες αλλά και την Εθνική Ομάδα….
Εξαιρετικός αθλητής και σοβαρός Επαγγελματίας…. Δεν με άκουσε το 2014 και έφυγε από την ομάδα της καρδιάς του…
Ξαναγύρισε όμως το 2018 γιατί δεν ήταν δυνατόν να κρεμάσει τα αθλητικά παπούτσια του αλλού…. Απλά δεν γινόταν… Δεν ήθελε μέσα του να σταματήσει…. Δεν ήθελε να αφήσει τα γήπεδα χωρίς έναν τίτλο….
Το κορμί δεν ακούει την καρδιά όμως, έχει δική του λογική, δικό του πρόγραμμα… Και αυτό δεν χωνεύεται εύκολα… Για αυτό και αυτό το βλέμμα της φωτογραφίας… Τι να την κάνει την πλακέτα ο Αλέξης…. Να συνεχίσει να παίζει ήθελε…
Και ας ήταν εκεί που ξεκίνησε, στο ανοιχτό της ΧΑΝΘ… Και δάκρυσε και “έσπασε” η φωνή του, γιατί ήταν πολύ δύσκολη αυτή η στιγμή…
Γιατί αυτή η πλακέτα του θύμισε ότι δεν θα ξαναμπεί στο γήπεδο να παίξει… Πολύ μεγάλη η προσφορά σου φίλε αλλά το χάντμπολ συνεχίζεται και έξω από τις τέσσερις γραμμές…
Από τον προπονητικό πάγκο…
Καλή προπονητική συνέχεια…
Κώστας Σταματιάδης
