Η χθεσινή απίστευτη βραδιά και η επόμενη που θα έρθει, σε τρεις μέρες, που θα είναι ακόμη πιο όμορφη. Γράφει ο Στράτος Γυμνάγος.
Το βράδυ που μας πέρασε, τα είχε όλα. Ένταση, νεύρα, σύγχυση, άγχος, συγκίνηση, χαρά, πάθος και στο τέλος αυτό που έπρεπε, ανακούφιση. Για να έρθει η καρδιά στη θέση της. Ένα βράδυ από τα ομορφότερα της Ιστορίας της ΑΕΚ, που σίγουρα κανείς δεν θα ξεχάσει τόσο εύκολα.
Το χθεσινό παιχνίδι ήταν από αυτά που η ΑΕΚ θα τα έβρισκε… σκούρα από την αρχή. Λογικό άλλωστε, αφού η Λάρισα είχε το προβάδισμα από το πρώτο παιχνίδι στην έδρα της και θα ερχόταν στο ΟΑΚΑ για να παίξει έξυπνα και κυρίως αμυντικά. Το έλεγαν και τα ποσοστά της κατοχής μπάλας εξάλλου.
Η Ένωση χρειαζόταν ένα γκολ για να «ξεκλειδώσει» την άμυνα των Θεσσαλών και να αποκτήσει εκείνη το πλεονέκτημα της πρόκρισης, κάτι που φυσικά ήθελε υπομονή για τους δύο λόγους που αναφέρω παραπάνω. Οι «κιτρινόμαυροι», παρόλα αυτά, έπαιξαν αγχωμένα και είχαν εμφανές πρόβλημα στον τρόπο παιχνιδιού τους αφού δεν ήταν εύκολο από την αρχή να βρουν χώρους για να καταφέρουν να πετύχουν το πολυπόθητο γκολ, αυτό που θα έλυνε τον… γόρδιο δεσμό. Πολλές ευκαιρίες στο πρώτο και στο δεύτερο ημίχρονο, η μπάλα ωστόσο δεν κατέληγε στα δίχτυα κι έτσι το άγχος και η πίεση παρέμεναν. Ευκαιρίες έκανε και η ΑΕΛ και μάλιστα κλασικές, με Κρίζμαν και Ντέλετιτς (στις οποίες ο Μπάρκας, για μένα προσωπικά, έδειξε την κλάση του για άλλη μια φορά αλλά και το πόσο εξελίσσεται και προοδεύει σαν τερματοφύλακας). Στο τέλος όμως, μίλησε ΚΑΙ ΠΑΛΙ η «κιτρινόμαυρη» ψυχή, αυτή που δεν τα παρατάει ΠΟΤΕ κι αυτός είναι ένας από τους λόγους φυσικά που έχει φτάσει αυτή η ομάδα ως εδώ. Στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων όταν με αυτή την καταπλητική ενέργεια, ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος στόπαρε την μπάλα και με ένα ασύλληπτο γυριστό σουτ νίκησε τον Μπόζοβιτς και έστειλε την ΑΕΚ στον… σωστό δρόμο (που δεν είναι άλλος από τον τελικό για την κατάκτηση του 16ου Κυπέλλου), αλλά και εμάς στους επτά ουρανούς. Παίκτες, κόσμος, έγιναν μια γροθιά, έγιναν ένα.
Και εννοείται πως το πάρτυ δεν τελείωσε χθες βράδυ, αφού έχουμε κι άλλο την προσεχή Κυριακή στο ίδιο γήπεδο που θα ΒΡΑΖΕΙ (έχουν φύγει ήδη περίπου 20.000 εισιτήρια, αν δεν απατώμαι και απομένουν ακόμη τρεις μέρες) απέναντι σε μια ομάδα της οποίας ο μεγαλομέτοχος κάποτε (πριν από πέντε χρόνια) μας έδειξε πόσο μας… σέβεται. Και τώρα θα είναι… καλεσμένος στη φιέστα. Πώς τα φέρνει η ζωή, ε;
Ένα ματς, λοιπόν, στο οποίο ο «Δικέφαλος» χρειάζεται έναν βαθμό για να πανηγυρίσει και μαθηματικά πλέον (καθώς δεν βλέπω ότι μπορεί να αλλάξει κάτι στην δικαστική απόφαση για την έφεση του ΠΑΟΚ) άλλο ένα ΜΑΓΚΙΚΟ, ΤΙΜΙΟ και ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟ πρωτάθλημα, το 12ο. Ένα πρωτάθλημα για το οποίο πάλεψε, μόχθησε και θα το κατακτήσει με αίμα και ιδρώτα (όπως όλα όσα έχει κατακτήσει μέχρι τώρα) κόντρα σε όλους και σε όλα.
Είναι βέβαιο πως η χθεσινή βραδιά και αυτή που μας έρχεται δεν είναι οι μόνες που θα κάνουν τα χείλη του ΑΕΚτζή να χαμογελάσουν, αφού θα ζήσει άλλες τόσες (και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο) στο κοντινό και στο μακρινό μέλλον, όπως έχω ξαναγράψει.
Κι όταν πετύχουμε το καλύτερο, που δεν άλλο από το νταμπλ, το 3ο στην Ιστορία της και το 1ο μετά από 40 ολόκληρα χρόνια, τότε θα ζήσουμε ΞΑΝΑ μεγάλες στιγμές όπως παλιά.
Υ.Γ.: Κάτι που αξίζει να σημειωθεί είναι τα συγχαρητήρια του Αλέξη Κούγια στο γκολ που πήγε στον πάγκο και έδωσε το χέρι του στους ανθρώπους της ΑΕΚ (προσωπικά δεν το περίμενα, για ευνόητους λόγους).
Υ.Γ.1: Όσον αφορά στην… περιβόητη απόφαση για τα όσα συνέβησαν στην Τούμπα, ας αποφασίσουν επιτέλους οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ τι θέλουν (ο νοών νοείτω) γιατί θα τρελάνουν όχι μόνο εμάς αλλά και όλο το υπόλοιπο κοινό που παρακολουθεί αυτό το… κακόμοιρο ποδόσφαιρο.
Υ.Γ.2: Σε ό,τι έχει να κάνει με το… σόου της προηγούμενης Κυριακής στην ΕΡΤ, ειλικρινά δεν έχω λόγια. Επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ. Ένα πράγμα αναλογιστείτε μόνο, ότι το συγκεκριμένο κανάλι το πληρώνει ο ελληνικός λαός αφού είναι κρατικό, τίποτα άλλο. Από εκεί και πέρα βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Ήθελαν να πάρουμε και μέρος, να το παρακολουθήσουμε όπως μας είπαν. Ναι, θα αφήσουμε τον αγώνα που παίζαμε στα Χανιά και την πτήση της επιστροφής που είχαμε μετά για να συμμετάσχουμε σ’αυτήν την ΚΩΜΩΔΙΑ.
Υ.Γ.3: Χθες, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, κατάφεραν να βγάλουν και την απόφαση για το -3 του Ολυμπιακού αφού είχε πάρει ακόμη μία αναβολή την περασμένη εβδομάδα. Ένα παιχνίδι το οποίο είχε ολοκληρωθεί στις 4 του Φλεβάρη στο Φάληρο, δηλαδή δυόμιση (!) μήνες πριν.
Υ.Γ.4: Με αμείωτους ρυθμούς φεύγουν και τα εισιτήρια για την «Βασίλισσα» ενόψει Final Four. Μέχρι σήμερα έχουν προτεραιότητα οι κάτοχοι των καρτών διαρκείας, από αύριο συνεχίζεται η διάθεση για όλο τον κόσμο της ομάδας. Ένα ακόμη άθλημα που η ΑΕΚΑΡΑ ΜΑΣ πηγαίνει για τρόπαιο και μάλιστα ευρωπαϊκό, το 3ο της ενώ έχει ήδη ένα, αυτό του Κυπέλλου Ελλάδος. Μην ξεχνάμε βεβαίως και το χάντμπολ, εκεί που οι ΜΑΓΚΕΣ του Νίκου Γραμματικού βρίσκονται στους «4» του Challenge Cup με στόχο επίσης την ευρωπαϊκή κούπα, ενώ είναι πολύ πιθανό να διεκδικήσουν και το πρωτάθλημα. Και τέλος το βόλεϊ, με το αντρικό να βρίσκεται ήδη και πάλι στα μεγάλα σαλόνια της Volleyleague και το γυναικείο να είναι μια ανάσα και αυτό από την άνοδο. Όπως είπε και ο Μάκης Αγγελόπουλος, φέτος είναι η χρονιά της ΑΕΚ. Καλό σας βράδυ.
