Ο Θοδωρής Καρασούλης επιχειρεί να ρίξει μια πιο “στενή” ματιά στο βρετανικό “θαύμα” των τελευταίων ετών που λέγεται Σέλτικ, η οποία όπως όλα δείχνουν θα αποτελέσει την αντίπαλο της ομάδας μας για την πρόκριση στα πλέιφ οφ του φετινού Τσαμπιονς Λιγκ.
Αυτό το ματς έχει τρομερές ομοιότητες με το ΑΕΚ – Ρέϊντζερς του 1994 στα πλέι οφ του τότε Τσαμπιονς Λιγκ και δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη χώρα προέλευσης που είναι η Σκωτία.
Και τότε οι “Τζερς” ήσαν στη καλύτερη στιγμή της ιστορίας τους. Έχοντας επενδύσει ενα “κάρο” λεφτά εκείνο το καλοκαίρι έμπαιναν στη διεκδίκηση της συμμετοχής τους, στο φρέσκο τότε πρωτάθλημα των πρωταθλητών Ευρώπης, με όνειρα που έφταναν μέχρι και τη κατάκτηση του.
Οι “Χουπς” (οπως φωνάζουν τη Σέλτικ στη βρετανία) βρίσκονται και αυτοί, από πέρσι κιόλας, στην μεγαλύτερη στιγμή της ιστορίας τους, είναι δυνατοί σ’ όλες τους τις πτυχές και κυρίως δεν έχουν εγχώριο αντίπαλο πλέον!
Αποπνέοντας οικονομική “υγεία” τα τελευταία χρόνια, έχοντας σταθερές βάσεις τις οποίες έχτιζαν πέραν ακόμη και της δεκαετίας (γενικός διευθυντής, στάδιο, κερδοφορία, συνεχείς τίτλου) και έχοντας όπως όλα δείχνουν κάνει τη καλύτερη επιλογή προπονητή αλλά και νέων παικτών, φαντάζουν ως “εμπόδιο” ακόμα πιο ανυπέρβλητο και απ’ αυτό που φάνταζαν οι μπλε της Γλασκώβης για την ομάδα μας το ’94.
Η ομάδα του Ρότζερς πέρσι κατάφερε να τερματίσει 30 ολόκληρους βαθμούς μπροστά απο τον δεύτερο κάνοντας ρεκόρ για τα βρετανικά δεδομένα και για έναν μόλις πόντο δεν ισοφάρισαν το πανευρωπαϊκό ρεκόρ της Πάρι του 2016-2017 με 31 πόντους!
Πήραν το εγχώριο τρεμπλ, ενισχύθηκαν το καλοκαίρι με νεαρούς και ελπιδοφόρους ποδοσφαιριστές, κυρίως απο τη μέση και μπροστά και έτσι η ομάδα των “50 εκατομμυρίων” αξίας οπως αρέσει να την αποκαλούν φέτος οι οπαδοί της, είναι έτοιμη για να εξαγάγει πλέον τις φιλοδοξίες της, καθώς εντός Σκωτίας έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον ο ανταγωνισμός.
Πιστεύω ότι κανείς φίλος της ομάδας μας δεν ενθουσιάστηκε στην προοπτική ότι πιθανός αντίπαλος μας σ’αυτή τη φάση θα μπορούσε να είναι η Σέλτικ καθώς και μόνο ιστορικά αν ανατρέξει κανείς θα δει ότι οι “Κέλτες” αποτελούν ένα μεγάλο ευρωπαϊκό κλαμπ, ένα σκαλοπάτι πιο πάνω μας, έχοντας μάλιστα και την εμπειρία της κατάκτησης του τροπαίου των Πρωταθλητριών ομάδων του 1966 – 1967!
Όλα αυτά φυσικά δεν τα αναφέρω για να καταδείξω ότι δεν υπάρχει περίπτωση πρόκρισης μας από αυτά τα διπλά παιχνίδια, αλλά για να αφυπνίσω και να αποδείξω την δυσκολία.
Υπάρχουν βέβαια και οι κλασικοί υπεραισιόδοξοι, οι “ελα μωρέ ποιοι σκωτσέζοι;” και “το έχουμε ξανακάνει μ’ αυτούς” ε, όχι αδέλφια δεν είναι ούτε εύκολο και όταν το καταφέραμε με τους “άσπονδους” εχθρούς τους και το ποδόσφαιρο ακόμη παιζόταν διαφορετικά!
Αν οι πρώτες αντιδράσεις των οπαδών των πρωταθλητών Σκωτίας ήταν μουδιασμένες, καθώς όντως είμασταν ό,τι πιο δύσκολο υπήρχε γι’αυτούς από το γκρούπ των ανίσχυρων, αν είπαν και λίγα καλά λόγια για το μικρό “θαύμα” που κατάφεραμε κόντρα στους μισητούς αντιπάλους τους ή για την εντυπωσιακή πορεία μας από τις αλάνες της Γ’ ως την κατάκτηση του πρωταθλήματος της χώρας μας και τη φιλοδοξία μας να μπούμε στους ομίλους του μεγαλύτερου διασυλλογικού θεσμού στον κόσμο, αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι μας φοβούνται αλλά και ούτε ότι μας θεωρούν τεράστια “απειλή” για τις δικές τους φιλοδοξίες.
Έτσι πρέπει να αντιμετωπίσουμε και εμείς τις διπλές αυτές αναμετρήσεις, καθώς με ρίσκο να μας διαψεύσουν οι παίκτες της ομάδας μας (μακάρι Θεέ μου) και μόνο το γεγονός ότι κόντρα στη Σέλτικ θα’ναι το 5ο παιχνίδι που θα παίξουμε για φέτος ενώ για κείνους το 10ο έχοντας 5 επίσημα (μόλις 2ο της ομάδας με τα καινούργια αποκτήματά μας!) μας δίνει ένα πολύ μικρό (οχι αμελητέο) ποσοστό να περάσουμε στα πλέι οφ.
Το μέγεθος του ποσοστού που μας αντιστοιχεί σε αυτό το σετ των παιχνιδιών το αφήνω στη διακριτική ευχέρεια της υπολογιστικής ικανότητας του καθενός. Βέβαια και για μας υπάρχει ένα μικρό περιθώριο πονταρίσματος στην κλασική βρετανική υπεροψία.
Αυτό που είναι σίγουρο όμως και θα’θέλα αν γίνεται να το περάσω σε καθένα από μας αλλά και στους παίκτες μας, αν είναι δυνατόν μέσα απο αυτές τις γραμμές, είναι το ότι για να πετύχουμε, πρέπει εμείς να γίνουμε οι “Δαναοί” που και υπερπροσπάθεια αλλά και πίστη για τον σκοπό και τύχη φέρνουν μαζί τους!
