Είπα να μην γράψω κάτι εν βρασμώ συναισθημάτων για τα χθεσινά, αλλά από την άλλη δεν ήξερα και πότε θα ηρεμήσει το μυαλό η καρδιά και ο θυμός μου
Άλλο ένα ήρεμο φαινομενικά απόγευμα Κυριακής, λες θα μαζευτώ με τους φίλους μου να δούμε το παιχνίδι θα γεμίσει το σπίτι με φωνές γέλια πειράγματα.
Και το ραντεβού ορίζεται για την γνωστή ώρα στο γνωστό σημείο! Γουστάρεις είσαι με φίλους να δεις την “αγαπημένη σου “ νιώθεις την καρδιά σου να χτυπά δυνατά και το στομάχι κόμπο από την γνωστή αγωνία των ντέρμπι
Λες αυτά τα παιχνίδια δεν είναι για καρδιακούς αλλά αυτή είναι η ΑΕΚάρα, σου δείνει όλα τα συναισθήματα στο 1000% σε κάθε λεπτό, οι φωνές δυναμώνουν πάμε ομαδάρα πάμε, νιώθεις υπερήφανος γιατί ΝΑΙ έχεις την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα!
Ώσπου γίνετε ένα μπαμ, τα μάτια παγώνουν στην οθόνη οι φωνές γίνονται κραυγές ναι, ναι ήταν offside χειροκροτάς και σε δευτερόλεπτα αδειάζεις από όλα τα συναισθήματα που έχουν γεμίσει την ψυχή σου 90 λεπτά ,βλέπεις πράγματα τα οποία έλεγες ότι δεν θα τα δεις ποτέ … αλλά όπως έχει πει και ένας γνωστός μας, “στο ποδόσφαιρο έχουν μιλήσει και οι μουγγοί”, πόσο δίκιο είχε τελικά!
Το μόνο που δεν αλλάζει ΑΕΚάρα μου είναι η περηφάνια που νιώθω για σένα όλα αυτά τα χρόνια, με πρωταθλήματα καθαρά με νίκες τίμιες, είμαι υπερήφανη που δεν φοβήθηκε μην σου μείνει ρετσινιά και έπαιξες «παντελονάτα» στην Β και Γ εθνική γιατί δεν με νοιάζει που και με ποιον παίζεις μου αρκεί να είμαι κοντά σου και να βλέπω την φανέλα με τον δικέφαλο !
“Η ΑΕΚ είναι ιδέα. Και αι ιδέαι δεν αποθνήσκουν” για αυτό προχωράμε συνεχίζουμε και επιμένουμε!
