Αρχική / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Γιώργος Γεωργαμλής: Μια σπουδαία προσωπικότητα της μάχιμης διανόησης!

Γιώργος Γεωργαμλής: Μια σπουδαία προσωπικότητα της μάχιμης διανόησης!

Ο Κυριάκος Χήνας κάνει την διαφορά με μια αποκλειστική συνέντευξη από τον Γιώργο Γεωργαμλή, μια προσωπικότητα που λαμπρύνει τον χώρο της ΑΕΚ και της Νέας Φιλαδέλφειας!

Μπορεί να δείχνουν ισχυροί οι μηχανισμοί ενσωμάτωσης που επιβάλλουν μια ασπόνδυλη ιδιώτευση στο άτομο, αλλά ευτυχώς στην κοινωνία υπάρχουν οι σπουδαίες πνευματικές φυσιογνωμίες οι οποίες εφοδιάζουν τον πολίτη με τη βεβαιότητα ότι ο καθένας μας μπορεί να αναχθεί σε μια αυτόβουλη οντότητα,ικανή να διαμορφώνει αυτόβουλα τις συνθήκες της ζωής του.

Με ιδιαίτερη τιμή φιλοξενούμε σήμερα μια τέτοια προσωπικότητα. Ο Γιώργος Γεωργαμλής γαλουχημένος στην προσφυγική Νέα Φιλαδέλφεια, με λαμπρές σπουδές και διπλωματική εργασία στο Παρίσι, με διαπρεπή διαδρομή ως καθηγητής Γαλλικών, με ουσιώδη συμμετοχή στα κοινωνικά, πολιτιστικά δρώμενα της πόλης, μας ανοίγει τους ψυχικούς και διανοητικούς ορίζοντές του.

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

-Στη Νέα Φιλαδέλφεια τελείωσες το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Ποια χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σου επηρεάστηκαν από τα βιώματα σε μια προσφυγική συνοικία;

«Η κυρίως Γειτονιά μου (Β’ Εργατικές Κατοικίες) ήταν νεοσύστατη το 1960 και την αποτελούσαν οικογένειες της εργατικής τάξης, κάποιες πολύτεκνες. Όλοι ερχόμενοι από διάφορες συνοικίες και προσφυγικές. Δεν ξέρω ποιο χέρι ένωσε αυτούς τους ανθρώπους, σίγουρα η αλληλεγγύη και η ποιότητά τους. Τους θυμάμαι έναν-έναν και νοιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη για τους γονείς μας και αγάπη για τους παιδικούς φίλους.
Θα σας περιγράψω δύο εικόνες από τη μάνα Φιλαδέλφεια της δεκαετίας του 1960.

Η πρώτη: Το Γυμνάσιο στεγαζόταν στο υδραγωγείο όπου σήμερα είναι το ΠΠΙΕΔ. Από εκεί κάποια φορά έγινε διανομή τροφίμων, θυμάμαι κυρίως λαδιού και ζάχαρης, σε μια προσπάθεια του Δήμου (βλ. Ν.Τρυπιά) να συνδράμει τους νέους κατοίκους των Εργατικών κατοικιών.

Η δεύτερη: Χειμώνας, ο κρύος αέρας περνά μέσα από τα ασοβάτιστα τούβλα της τάξης κι η φιλόλογος αγαπητή κ. Στεφανίδου διδάσκει με ανασηκωμένο το γιακά του παλτού της! Στα βιβλία μου μεταφέρω στιγμές από την καθημερινότητα, το πώς μεγαλώσαμε, και ιστορίες ζωής».

-Στο πέμπτο βιβλίο σου (“Πιτσιρίκος στο γήπεδο” Νέα Φιλαδέλφεια 2016) προτρέπεις να είμαστε αισιόδοξοι ότι το πραγματικό ποδόσφαιρο θα αντισταθεί στο ποδόσφαιρο-προϊόν. Σήμερα, πόσο ρεαλιστική φαντάζει μια τέτοια προοπτική;

«Η φύση του ποδοσφαίρου πάντα θα καταφέρνει να προσφέρει υπέροχες αθλητικές στιγμές. Για να επικρατήσει το φίλαθλο πνεύμα του φανατικού οπαδού και να μπει τέρμα στη βία απαιτείται διαπαιδαγώγηση. Η Πολιτεία (ΓΓΑ -ΕΠΟ-κ.α.) και τα Σωματεία να σέβονται την ιστορία, τους φιλάθλους και τους κανόνες συναγωνισμού… Οι κανόνες της Αγοράς και Χρηματιστικής αξίας παικτών και του φάσματος του χώρου (μάνατζερ-ιατρική υποστήριξη-στοιχηματισμός) που επιβλήθηκαν στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, παραμέρισαν τους όρους του παιχνιδιού. Μεγάλες χαμένες οι Ακαδημίες (διακοσμητικό ρόλο) και τα νέα παιδιά. Ωστόσο, είναι ρεαλισμός να ελπίζεις και να προσπαθείς να αλλάξει η παρούσα κατάσταση που μας αναγκάζει να βλέπουμε στη χώρα μας να παίζεται κάτι που μοιάζει να είναι ποδόσφαιρο…».

-Στην ψυχή και στον ιδεόκοσμό σου, τι αντιπροσωπεύει η ΑΕΚ;

«Η αλληλεγγύη, η αξιοκρατία, η άμιλλα, η αγάπη για την άσκηση και το παιχνίδι σε ανοιχτό χώρο είναι αξίες σταθερές και πάνω εκεί στήθηκε αυτό που λέτε εύστοχα “ιδεόκοσμος”. Δηλαδη, πώς ζω στον κόσμο και στην πολιτική ζωή. Ευχαριστώ τους προπονητές που είχα στην ΑΕΚ, τον Γ. Νταϊσπάγγο, το Στ. Σεραφείδη, το Κ. Χατζημιχαήλ που με τον τρόπο τους γαλούχησαν την ιδιοσυγκρασία μου. Το ποδόσφαιρο με βοήθησε να βλέπω την τάξη όπου δίδασκα με τις ιδιαιτερότητες μιας ομάδας ποδοσφαίρου.

Η ΑΕΚ αντιπροσωπεύει μια οικογένεια που αγκάλιασε και τον Λύσσανδρο. Μια παράδοση. Όταν κάποτε ένας γείτονας θέλησε να κάνει το μικρό μου γιο οπαδό της ομάδας, η αντίδρασή μου με ξάφνιασε. Άρχισα αντί να τον κοιμίζω με παραμύθια να αλλάζω θεματολογία και να μιλάω για τους παππούδες από την Πόλη και την Καισάρεια και να βάλω στον τοίχο του ένα κάδρο με φωτό μου με τη φανέλα της ΑΕΚ».

-Χαρακτήρισες το γήπεδο της ΑΕΚ ως “παλμική κίνηση της αθλητικής καρδιάς της πόλης”. Ποια είναι η άποψή σου για τα οφέλη της περιοχής από το νέο γήπεδο;

«Δεν είμαι τυφλός φαν της ομάδας.Έμαθα χάρη στο Γήπεδο της ΑΕΚ να ταιριάζω με όλες τις φίλαθλες αποχρώσεις. Μαζί πηγαίναμε όλοι σε ματς και προπονήσεις, να δούμε τον Ίκαρο στη Ν. Ιωνία. Μου άρεσε να βλέπω τους Φιλαδελφειώτες να βγαίνουν από τα σπίτια τους και τα βήματά τους να τούς οδηγούν στο γήπεδο για μια προπόνηση. Άλλωστε εκείνες τις δεκαετίες τα γήπεδα φιλοξενούσαν και των αντιπάλων τους φίλους. Δεν λέω ότι ήταν ειδυλλιακά όλα. Αλλά το πρώτο όφελος θα είναι να δούμε τους φιλάθλους των ομάδων να πηγαίνουν μαζί στον αγώνα. Θέλει δουλειά, διαπαιδαγώγηση. “Πεδίο δόξης λαμπρό” για το Δήμο και την ΑΕΚ. Έπρεπε ήδη να έχει αρχίσει ο σχεδιασμός. Στο ζήτημα της Βίας(απαιτεί συζήτηση) που έστρεψε αρκετούς συμπολίτες ενάντια στο Γήπεδο, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα. Μετά ακολουθούν τα όποια οικονομικά τυχόν οφέλη, όπως και το θέμα της κίνησης στους δρόμους της πόλης!».

-Από τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, ποιους θεωρείς πιο εμβληματικούς για τους συμβολισμούς και τις αξίες της;

«Δεν θα αναφερθώ στο σήμερα, άλλωστε το σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν διαθέτει ιδιαίτερα “πιστούς” παίκτες. Ούτε σε αγαπημένα παιδιά της ομάδας μας που απεβίωσαν και μας γέμισαν θλίψη… Θα σταθώ στον Νέστορα, τον αειθαλή Σεραφείδη, το Μίμη Παπαϊωάννου, τον παιδικό μου φίλο Αρδίζογλου, το ίνδαλμά μου “Μάγειρα” ή Νίκο Σταθόπουλο. Είχαμε παλικάρια κατά τη χουντική 7ετία, όπως τους Βασιλείου-Μπαλόπουλο! Στο βιβλίο “Πιτσιρίκος στο Γήπεδο” αναφέρομαι σε όλους… Φυσικά μεγάλος δάσκαλος πέρα από τους Tσάκναντυ, Στάνκοβιτς, Μπάγεβιτς, ήταν ο Φάντροκ και η φουρνιά του με Κόκο-Μανωλά-Βλάχο- Στυλιανόπουλο, κλπ. Θαυμασμό για το Θωμά Μαύρο και το εκπληκτικό, υπερήφανο ποδοσφαρικό τέλος του. (στον Πανιώνιο). Eμβληματική φυσιογνωμία στον ευαίσθητο χώρο της υγείας ο Νίκος Πανταζής.

Θα ήθελα να προσθέσω το όνομα του Λάκη Νικολάου ως ένα παράδειγμα που θα αργήσουμε να δούμε στα γήπεδα. Ποδοσφαιριστής και επιστήμονας, ωραίο ταίριασμα. Η εποχή δεν βοηθά αλλά ούτε και το εκπαιδευτικό σύστημα που βάζει σε δίλημμα γονείς και παιδιά 16-18 ετών ή φροντιστήρια για τις Πανελλήνιες εξετάσεις ή προπόνηση. Τα δυο μαζί δύσκολα ταιριάζουν και οι εξαιρέσεις σπανίζουν…».

-Έχεις κατακυρωθεί ως μια σημαντική φυσιογνωμία της μαχόμενης διανόησης. Πώς βλέπεις το ρόλο του Πολιτισμού στη σημερινή κοινωνία;

«Το ποδόσφαιρο μού έμαθε την απλότητα και τη διαρκή προσπάθεια. Όντως, οι εκπαιδευτικοί είναι μαχόμενοι και στην ιδιωτική αλλά κυρίως στη Δημόσια εκπαίδευση. Αυτή είναι η βασική μου δραστηριότητα και μια μικρή συγγραφική καταγραφή της Καθημερινότητας… Η πολιτιστική ζωή του τόπου με την επικράτηση του υπερ-καταναλωτισμού πήρε την κατιούσα κυρίως μετά την εποχή Κοσκωτά, τα αναρίθμητα σκάνδαλα της διαπλοκής (Ολυμπιάδα- Ζήμενς κ.λ.π.) και το δράμα των μνημονίων… Οι εξαιρέσεις ευτυχώς και οι παραδόσεις, η οικουμενικότητα του πολιτισμού μας μάς κρατούν όρθιους με αισιοδοξία.

Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δόθηκε και ελπίζω να συνεισφέρω στην προσπάθειά σας!».

Σχετικά με Κυριάκος Χήνας

Κυριάκος Χήνας
Γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδρομής του επιχείρησε να καταδείξει ότι η Ιστορία έχει λυτρωτικό ρόλο μόνον όταν μελετά τους πολύμορφους συσχετισμούς που διαλεκτικά διαμορφώνουν ένα γεγονός. Στην ΑΕΚ επικεντρώνεται σε δύο άξονες: Να συσπειρωθεί σε ενωτική βάση η συνεργασία όλων των οπαδών χωρίς αποκλεισμούς και να αναδειχθεί το συναρπαστικό πολιτιστικό μέγεθος των Συμβολισμών της.

Ελέγξτε επίσης

Δείτε ζωντανά το ΑΕΚ-Αράζ (vid)

Ώρα Ευρώπης για την ΑΕΚ που υποδέχεται την Araz Naxcivan για τον Προκριματικό Γύρο του …

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com