Διοίκηση ανύπαρκτη, τεχνικός διευθυντής άστοχος, προπονητής στον… κόσμο του και ποδοσφαιριστές άνευροι, αδιάφοροι και δίχως ούτε ένα σημάδι εγωισμού.
Ο Καρέρα με τον ερχομό του, την προηγούμενη χρονιά κατάφερε τουλάχιστον να… σουλουπώσει λίγο την άμυνα. Αυτό που γίνεται όμως φέτος, δε το έχω ξανασυναντήσει ποτέ στη ζωή μου, σε ομάδα που υποτίθεται ότι διεκδικεί πρωτάθλημα.
Άσχετα από τους αριθμούς, όποιος θέλει, βγάζει σέντρα ανενόχλητος, μπαίνει στην περιοχή ανενόχλητος, βάζει γκολ ανενόχλητος. Οι αμυντικοί της ΑΕΚ φέτος, όλοι, ανεξαιρέτως είναι ανύπαρκτοι στο γήπεδο. Μία, δύο, τρεις… Φτάνει! Ακόμα και στο 5×5, όταν ένας παίκτης σε περνάει μια-δυο φορές, την επόμενη, θα του κάνεις ένα τάκλιν, έστω να τον τρομάξεις λίγο… Ούτε αυτό δεν είναι ικανοί να κάνουν οι ποδοσφαιριστές της Ένωσης.
Ο προπονητής δεν εμπνέει κανέναν, είναι φανερό αυτό ακόμα και σε κάποιον που δεν είναι ΑΕΚτζής και βλέπει τα ματς της Ένωσης ως ουδέτερος.
Η ομάδα έβγαλε αντίδραση στο 85′ ενώ είχε δεχτεί δύο γκολ από τον ψυχωμένο Παναθηναϊκό από το πρώτο ημίχρονο!
Οι ευθύνες είναι ολωνών, αλλά σημαντικότερο από το να καταμερίσουμε τις ευθύνες, είναι να βρεθεί μια λύση σε αυτήν την… παρωδία που ονομάζεται ΑΕΚ.
Κανείς μας δεν αντέχει να βλέπει άλλο αυτό το χάλι!
