Θα κάνει παρέλαση ο Καρντόσο; Θα περάσει η ΑΕΚ την Τραμπζονσπόρ; Mπορεί η ομάδα να παίξει αυτό που θέλει ο προπονητής της;Έχει τη δυνατότητα να κοντράρει ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό, που δείχνουν να ξεκινούν καλύτερα;
Τα παραπάνω ερωτήματα βασανίζουν το μυαλό των ΑΕΚτζήδων από την περασμένη Πέμπτη, μετά την – ευτυχώς – πρόκριση αλλά με τραγική εμφάνιση εναντίον της Κραϊόβα. Αν υπήρχε δικαιοσύνη στο ποδόσφαιρο το ματς έπρεπε να είχε λήξει 1-3 ή 1-4 και να έπαιρναν την πρόκριση οι Ρουμάνοι!
Kάποιοι μίλησαν για ευθύνες Καρντόσο. Κάποιοι τα έριξαν στους ποδοσφαιριστές. Κάποιοι άλλοι τα ξαναέβαλαν με τον Μελισσανίδη ”που δεν βάζει λεφτά”. Και φυσικά πάντα…. ”υπάρχουν κλίκες,οι Πορτογάλοι και οι άλλοι”…..Με άλλα λόγια, λίγες μέρες πριν το σαφώς δυσκολότερο εμπόδιο της Τραμπζονσπόρ, δείχνει να έχει χαθεί από νωρίς η πίστη στην ομάδα, στους παίκτες, στον προπονητή.
Εδώ όπως πάντα, θα ασχοληθούμε μόνο με αυτό που βλέπουμε στο χορτάρι.Την αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Το ρεπορτάζ και τα παρασκήνια τα γνωρίζουν άλλοι συνάδελφοι καλύτερα.
Όταν λοιπόν έφεραν τον Μιγκέλ Καρντόσο το καλοκαίρι στην ΑΕΚ, ήξεραν ότι το πρότζεκτ που θα ετοιμάσει χρειάζεται χρόνο, έχει ρίσκο, αλλά αν πετύχει θα έχει ανεβάσει την ομάδα επίπεδο και θα έχει προσεγγίσει αυτό που γενικόλογα λέμε ”σύγχρονο ποδόσφαιρο”.
Τι είδαμε όμως μέχρι τώρα; Είδαμε έναν προπονητή να χρησιμοποιεί εμμονικά ένα μόνο σύστημα, το 4-2-3-1, χωρίς να έχει παρουσιάσει ούτε σε ένα ημίχρονο φιλικού ένα plan B. Tαυτόχρονα ζητάει με επιμονή από τους παίκτες του να μην διώχνουν τη μπάλα όπου νά’ναι και όπως νά’ναι από πίσω, για να φύγει ο κίνδυνος από την περιοχή μας, αλλά να προσπαθούν (με πρώτο τον τερματοφύλακα) να κυκλοφορήσουν τη μπάλα, ακόμη κι αν αντίπαλος μαρκάρει μέχρι το πέναλτυ! Όποιος έχει παίξει μπάλα, καταλαβαίνει την πίεση που νιώθει ο αμυνόμενος βλέποντας τη μπάλα κατευθύνεται σ’αυτόν, τη στιγμή που νιώθει την ανάσα του επιθετικού πάνω του….Δύσκολα πράγματα….
Επίσης είδαμε έναν άνθρωπο με πάθος και ένταση που είναι συνεχώς όρθιος, δίνοντας οδηγίες μπροστά από τον πάγκο του, αλλά που…δεν χαιρετάει τους ποδοσφαιριστές του, όταν γίνονται αλλαγή (οκ Μάρκο;). Όπως δεν βλέπει που υποφέρει η ομάδα του κατά τη διάρκεια του αγώνα, για να αλλάξει κάτι και να την βοηθήσει. Με την Κραϊόβα πχ, έβλεπαν όλοι να ”μπάζει” νερά η δεξιά πλευρά και ο Παουλίνιο να πελαγοδρομεί, χωρίς τις απαραίτητες βοήθειες από τον παίκτη που είχε μπροστά του (στην αρχή ο Ζεράλδες, στο τέλος ο Βέρντε). Και δεν έκανε τίποτα γι’αυτό!Σαν να περίμενε μοιρολατρικά το γκολ!Ανεξήγητο! Θυμίζω ότι πέρσι ο Μαρίνος Ουζουνίδης στον προκριματικό του Champions League εναντίον της Σέλτικ, είχε βάλει δύο δεξιά μπακ(!), τους Μπακάκη και Γκάλο μπροστά του σαν χαφ, ώστε να μην επιτρέψει τα ”ανεβάσματα” των Σκωτσέζων από αριστερά που είχαν υπεροπλία.Τόσο απλά!
Ο μεταγραφικός σχεδιασμός δόθηκε ”εν λευκώ” στον Πορτογάλο, ο οποίος συμπλήρωσε το ρόστερ κατά 90% πολύ γρήγορα (στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας), στηριζόμενος σε συμπατριώτες του που γνώριζε αγωνιστικά. Αν μπορούμε να πούμε ότι σίγουρα κάπου αστόχησε, είναι στο θέμα του στόπερ. Ο Τσιγκρίνσκι δεν άρχισε να τραυματίζεται φέτος…..Παράλληλα και πάλι δεν είδαμε έναν εξτρέμ! Ο Ντέλετιτς δεν πείθει και οι κουβέντες γυρίζουν αρκετά πίσω στον….Έλντερ Μπαρμπόσα, όταν αναφερόμαστε σε αυτή τη θέση, ενώ για κάποιο λόγο δεν παίρνει το χρόνο συμμετοχής που θα έπρεπε ο Χρήστος Αλμπάνης.
Παράλληλα οι λογιζόμενοι ως κεντρικοί-αμυντικοί χαφ (Σιμόες-Σιμάο-Κρίστισιτς-Γαλανόπουλος) ενώ θεωρητικά παρείχαν υπεροπλία για τη θέση, τελικά δεν πείθουν. Απογοητευτικότερος όλων ο πολυδιαφημισμένος πέρσι στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, Νέναντ Κρίστισιτς.Επιπλέον, πρέπει να ξεκαθαρίσει τι θα γίνει με τον Βασίλη Μπάρκα. Είναι φανερό ότι ο διεθνής τερματοφύλακας είναι επηρεασμένος με τα ”μένω-φεύγω” και οι εμφανίσεις του είναι άνευρες και υποτονικές. Αποκορύφωμα το γκολ που δέχθηκε στο 1-1 της περασμένης εβδομάδας, κάνοντας κάτι σαν έξοδο με μαζεμένα τα χέρια στη μικρή του περιοχή!
Η περίπτωση Λιβάγια είναι μια άλλη κουβέντα. Αυτό που εμείς βλέπουμε είναι ότι αγωνιστικά είναι αναγεννημένος και με την ποιότητά του βοηθάει όλη την ομάδα, συνεπικουρούμενος από τον επίσης αναγεννημένο Πέτρο Μάνταλο. Ο Ζεράλδες είναι πολύ καλός παίκτης,ενώ ο Ολιβέϊρα χρειάζεται να πάρει τη μπάλα σωστά για να δείξει τη μεγάλη του κλάση.
Συμπέρασμα;Υπομονή από τους φιλάθλους και όχι γκρίνιες, γιατί δεν βοηθάμε έτσι την ομάδα. Αλλαγή πλεύσης και περισσότερη ευελιξία σκέψης από τον Μιγκέλ Καρντόσο, ώστε να πάρει την πρόκριση και κάποια θετικά αποτελέσματα για να κερδίσει τον χρόνο που χρειάζεται και να εμφανίσει τα συστήματα …Γκουαρδιόλα! Τέλος χρειάζεται αποφασιστικότητα από τη Διοίκηση στα μεταγραφικά θέματα και στα χρονικά περιθώρια που είναι διατεθειμένη να αφήσει τον νέο προπονητή να πειραματίζεται.
Το ματς της Πέμπτης είναι πολύ κομβικό, αλλά αλλοίμονο αν χαρακτηρίσει όλη τη χρονιά ένας πιθανός αποκλεισμός.
Η ΑΕΚ πρέπει να στοχεύει πάντα ψηλά, αλλά πρέπει και να πείθει γι’αυτό. Μέχρι τώρα δεν τα έχει καταφέρει….
