Η Βιργινία Ηρακλειδίου γράφει για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών και βάζει τα πράγματα στη θέση τους σχετικά με τις ανακρίβειες και αναλήθειες που όλοι αναγκαζόμαστε να διαβάζουμε, έχοντας και ένα σημαντικό υστερόγραφο.
Υπάρχουν στιγμές που θέλεις τόσο πολύ να χαρείς με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω σου, αλλά βρίσκεται κάποιος «καλοθελητής» να σου μετριάσει τη χαρά ή ακόμα χειρότερα, να σου την αντικαταστήσει με θυμό. Το θέμα είναι να κλείνεις τα αυτιά και να έχεις πίστη στο στόχο, ξέροντας πως αργά ή γρήγορα θα αποδειχθεί η αλήθεια. Στη δική μας περίπτωση η αλήθεια είναι ότι η ΑΕΚ είναι η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα και αξίζει αυτό το Πρωτάθλημα.
Ακούγοντας, όμως, και διαβάζοντας το τελευταίο εικοσαήμερο και ειδικότερα τις τελευταίες μέρες όσα προέρχονται από την ασπρόμαυρη ΠΑΕ και τους φιλικά προσκείμενους σε αυτήν «δημοσιογράφους» (ναι, το δημοσιογράφους το βάζω σε εισαγωγικά γιατί μόνο τέτοιοι δεν είναι), αναρωτιέμαι αν ζω στον ίδιο κόσμο με αυτούς ή αν μια ωραία πρωία ξύπνησα σε ένα παράλληλο σύμπαν.
Κάτι για χάρτινο Πρωτάθλημα διαβάζω, κάτι για το πάλαι ποτέ ΠΟΚ διαβάζω, κάτι για «κράτος των Αθηνών» διαβάζω κι άλλα τέτοια ωραία. Βασικά, όχι ωραία. Λυπηρά και κυρίως αναληθή. Και δεν καταλαβαίνω το λόγο που τα διαβάζω ή πολύ περισσότερο το λόγο που τα γράφουν. Θεωρούν ότι απευθύνονται σε εξωγήινα όντα χωρίς τη «λειτουργία σκέψης» σε mode ON; (Δεν έγραψα ζώα, γιατί τα 2 σκυλιά που έχω, έχουν σίγουρα μεγαλύτερη νοημοσύνη από δαύτους)
Δε θυμάμαι η ΑΕΚ να πήγε κανέναν στα δικαστήρια για να του «κλέψει» βαθμούς ώστε να θεωρηθεί χάρτινο το Πρωτάθλημα ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ. Δε θυμάμαι παράγοντας της ΑΕΚ να μπήκε στο γήπεδο με τη συνοδεία φουσκωτών και με όπλο στο ζωνάρι, με τις ντροπιαστικές αυτές σκηνές να κάνουν το γύρω του κόσμου. Δε θυμάμαι οπαδός της ΑΕΚ να πέταξε σε κάποιον ρολό ταμειακής κατακούτελα ώστε να πάρει τον αγώνα της αντίπαλης ομάδας στα χαρτιά. Δε θυμάμαι οπαδοί της ΑΕΚ να έκαναν ντου σε αντίπαλο γήπεδο και να έβγαλαν έξω με το ζόρι τους οπαδούς των γηπεδούχων και ως δια μαγεία τίποτα από αυτά να μην καταγράφηκε από την αστυνομία. Αλήθεια, το πρόστιμο των 30.000 που επιβλήθηκε στον ΠΑΟΚ για το ντου των οπαδών του στα Γιάννενα, για ποιο λόγο επιβλήθηκε αφού η αστυνομία δεν έγραψε τίποτα από όσα συνέβησαν εκτός και εντός γηπέδου στους «Ζωσιμάδες»; Δεν τα θυμάμαι γιατί πολύ απλά δε συνέβησαν από την ΑΕΚ.
Η λίστα με τα «κατορθώματά» τους μπορεί να γίνει ατελείωτη αν δε βάλεις κάπου μια τελεία κι εγώ θα τη βάλω σ’ αυτό εδώ το σημείο, γιατί το θέμα μας προφανώς στο χρονικό σημείο που βρισκόμαστε δεν είναι οι «εμείς ή κανείς», αλλά η δική μας ομάδα, η ΠΑΝΑΞΙΑ σε λίγο καιρό Πρωταθλήτρια. Εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων. Η ομάδα που κέρδισε σε όλα τα ντέρμπι – πλην την ισοπαλία με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο, η ομάδα που «λαβώθηκε» όσο καμιά άλλη της Σούπερ Λιγκ από τραυματισμούς παικτών-ορόσημα, η ομάδα που ήταν η μόνη που αποδέχτηκε την ποινή που της επιβλήθηκε για τα καπνογόνα χωρίς να βγάλει κιχ, την ίδια στιγμή μάλιστα που από εκείνη την τιμωρία που επιβλήθηκε στην ΑΕΚ, είναι σα να μην ισχύει πλέον αυτός ο κανονισμός, καθώς κανείς άλλος που έπρεπε δεν έχει τιμωρηθεί.
Η ΑΕΚ, λοιπόν, αυτή καλείται να κάνει το καθήκον της στα πέντε εναπομείναντα παιχνίδια και να πάρει τη διαφορά που της αξίζει ώστε να μη μπορεί κανείς να λέει ούτε για χάρτινα, ούτε για πέτσινα ούτε για τρόπαια φτιαγμένα από οποιοδήποτε άλλο υλικό πέραν του τροπαίου της πανάξιας Πρωταθλήτριας Ελλάδος 2017-2018.
Η ΑΕΚ θα κάνει τη δουλειά της, δε χωρά αμφισβήτηση αυτό. Το θέμα είναι να κάνει και ο ΑΕΚτζής τη δουλειά του στα τρία παιχνίδια εντός έδρας που απομένουν για να σηκώσει η ομάδα το Πρωτάθλημα και ίσως το Νταμπλ (Παναθηναϊκός – Λεβαδειακός για το Πρωτάθλημα και Λάρισα για το Κύπελλο). Καλούμαστε όλοι να σταθούμε στο πλευρό αυτών των παιδιών που δίνουν ό,τι έχουν και δεν έχουν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου για να χαρίσουν στον ΑΕΚτζή αυτό που λαχταράει η ψυχή του 24 χρόνια τώρα. Δεν είναι υποχρέωση όλων μας να είμαστε δίπλα στην ομάδα και να τη σπρώξουμε με τη φωνή μας στον πολυπόθητο τίτλο; Δε νιώθει την ανάγκη ο ΑΕΚτζής να είναι παρών και μέρος της ιστορίας που γράφεται με χρυσά γράμματα πλέον για την ομάδα μας;
Υ.Γ. Όλοι στο γήπεδο την Κυριακή. Με την απαιτούμενη προσοχή σε προβοκάτσιες, ακόμα και στο διπλανό μας. Με φωνή και κασκόλ. Με παλμό και λατρεία γι’ αυτά τα τρία γράμματα που μας ομορφαίνουν τη ζωή. Πέντε βήματα μας έμειναν ως τον παράδεισο και την Κυριακή κάνουμε το πρώτο. Εσύ θα αντέξεις να λείπεις από το κιτρινόμαυρο πάρτι;
