Τρέχεις, παλεύεις, πολεμάς, γυμνάζεσαι, παίζεις, στερείσαι, χάνεις, κερδίζεις, κλαις, γελάς, ελπίζεις, απογοητεύεσαι και χίλια δυο άλλα συναισθήματα που νιώθεις, κάνουν τον Αθλητισμό, υπέροχο, συναρπαστικό, μοναδικό….
Στην κανονικότητά του…. Στην διάρκειά του… Αφοσιώνεσαι, προσπαθείς, δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό και περιμένεις να δρέψεις τους καρπούς των κόπων σου… Ένα αποτέλεσμα, μία νίκη, μία πρόκριση, έναν τίτλο…
Και για όλα αυτά που κοπιάζεις, που προσπαθείς, που υπερβαίνεις τον εαυτό σου, αρκεί μόνο ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, για να γίνουν όλα κομμάτια… Χέρια, πόδια, καρδιά και ψυχή… Και πάνε όλα περίπατο σε μια στιγμή….
Έχω ιδιαίτερη ευαισθησία για την υγεία των αθλητριών και των αθλητών, έχοντας και προσωπική εμπειρία, από έναν άσχημο τραυματισμό στο χέρι, που μου στέρησε πολλά στον Αθλητισμό… Η υγεία είναι ιερή και εξαιρείται από τις οπαδικές διαφορές…
Θέλω να κερδίζω μέσα στο γήπεδο τον αντίπαλό μου, με όλα του τα αστέρια, με τους καλύτερους αθλητές που έχει… Για να έχει μεγαλύτερη αξία η νίκη μου… Για μένα, για την ψυχή μου…
Δεν αντέχω να βλέπω τον Αντελίνο και τον κάθε Αντελίνο να υποφέρει και να μην ξέρει αν θα επανέλθει και πότε… Δεν είναι και μικρός βλέπεις… Δεν θέλω κανένας να βιώνει την άσχημη πλευρά του Αθλητισμού, γιατί είναι άγρια και μερικές φορές δεν έχει επιστροφή…
Και κανένας δεν το αξίζει αυτό… Κανένας… Περαστικά, να επιστρέψει γερός και να έχω την χαρά να τον δω πάλι στο γήπεδο, να παίζει απέναντι στην ΑΕΚ..
Αυτό είναι το σωστό…
Κώστας Σταματιάδης.
