Ένα διαφορετικό είδος αγάπης!
Γράφει η Φανή Μουζάκη
Το ημερολόγιο γράφει 14 Φεβρουαρίου και η μέρα είναι αφιερωμένη στους ερωτευμένους… πριν σκεφτείτε λουλούδια, σοκολάτες, αρκουδάκια, μπαλόνια και άλλα τέτοια που αρμόζουν στην σημερινή μέρα, σκεφτείτε μια άλλου είδους αγάπη. Μια αγάπη που διαφέρει. Είναι φορές που σε πονάει, σε στεναχωρεί, σε εξοργίζει, σου φέρνει χαρές και λύπες, πολλές ταχυκαρδίες αλλά και εγκεφαλικά… και βέβαια η αγάπη αυτή είναι ανιδιοτελής! Πως προέκυψε; Άλλες φορές από προσωπική συνειδητή επιλογή και άλλες χωρίς να το γνωρίζεις. Καταλάβατε μήπως σε τι αναφέρομαι ή όχι ακόμα;
Ας το πάρει το ποτάμι… Είναι η αγάπη μας για την ΑΕΚ!
Η αγάπη αυτή δεν γνωρίζει σύνορα και φυσικά δεν κάνει και διακρίσεις. Είτε είσαι μικρός, είτε μεγάλος και ανεξαρτήτως φύλου πάντα υπάρχει χώρος στην καρδιά σου για την ομάδα που αγαπάς… για την ΑΕΚ σου… για την ΑΕΚ όλων μας. Για έναν φίλαθλο το ποδόσφαιρο δεν είναι απλά το αγαπημένο του άθλημα, είναι τρόπος ζωής και η ομάδα που υποστηρίζει είναι η καθημερινότητά του. Για σκέψου, πόσες φορές που οι συγκυρίες δεν ευδοκίμησαν ώστε να βρεθείς στο πλευρό της Ένωσης στο γήπεδο μετέτρεψες το σαλόνι του σπιτιού σου σε γήπεδο και φορώντας το κιτρινόμαυρο κασκόλ ζητωκραύγασες σαν να ήσουν εκεί… στο γήπεδο.
Υπάρχει άραγε ΑΕΚτζής που δεν έχει ρίξει έστω και ένα δάκρυ για την ΑΕΚ; Που δεν έχει ανατριχιάσει στο άκουσμα του αγαπημένου του συνθήματος; Που δεν έχει πέσει στην αγκαλιά ενός αγνώστου στο γήπεδο ή σε μια καφετέρια ή οπουδήποτε για να πανηγυρίσει το γκολ που μόλις πέτυχε η ΑΕΚ; Που δεν έχει ξαπλώσει στο κρεβάτι ύστερα από μια ήττα, με τη σκέψη του σε εκείνη την χαμένη ευκαιρία ή ένα διαιτητικό λάθος ή ακόμα και τι θα είχε γίνει αν δεν είχε χαθεί αυτή η ευκαιρία;
Γιατί πάνω από όλα ένας φίλαθλος είναι ένας προπονητής που η ζωή τον έφερε στην κερκίδα αντί του πάγκου! Να μην αναφερθούμε σε κατά καιρούς διαστήματα έως και εβδομάδες που δεν κύλησαν με τους καλύτερους οιωνούς και είτε σε έκαναν ή σε κάνουν να μην θες να μιλήσεις σε κανέναν!
Κι όμως παρόλα αυτά ήσουν πάντα εκεί! Δεν σταμάτησες ποτέ να είσαι δίπλα στην ΑΕΚ και ξέρεις γιατί… γιατί την αγαπάς! Σε κάθε της νίκη πανηγυρίζεις σαν μικρό παιδί. Σου έχει χαρίσει αναμνήσεις και αξέχαστες στιγμές και πρόκειται να σου χαρίσει και άλλες πολλές. Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα είναι αρκετά για να σε κάνουν να μην σταματήσεις στιγμή να αγαπάς την ομάδα σου… την ΑΕΚ που σε μεγάλωσε και συνεχίζει να το κάνει!
Κάποτε ο Ντιέγκο Μαραντόνα είχε πει: «Ακόμα κι αν φορούσα ένα πανάκριβο λευκό κουστούμι κι έβλεπα μια λασπωμένη μπάλα να έρχεται προς το μέρος μου ψηλά στον αέρα, θα τη σταματούσα με το στήθος μου, αδιαφορώντας για λεκέδες και περίεργα βλέμματα».
Αν βέβαια έκανες κάτι τέτοιο και ειδικά μπροστά σε μια Ελληνίδα μάνα αυτό θα σήμαινε πως αγαπάς την μπάλα σαν τρελός, όπως την αγάπησε και εκείνος. Όμως, για αυτό υπάρχει άλλη μέρα. Για σήμερα προσπάθησε να ξεφύγεις από τα κλισέ της ημέρας και θυμήσου πότε αγάπησες της ΑΕΚ και κυρίως τι σε έκανε να την αγαπάς!
Γιατί τελικά είναι ξεχωριστό να είσαι ΑΕΚ και να αγαπάς τον δικέφαλο αετό…
Χρόνια Πολλά σε όλους!
