Μια ξεχασμένη, παλιά πινακίδα του αυτοκινητόδρομου του Κάνσας, μου τράβηξε το βλέμμα…
Route 96… Και γύρισε το μυαλό μου, σε ένα πατάρι, σε μια στοά, στο κέντρο της Αθήνας, πριν 96 χρόνια… Οδός Βερανζέρου 24, στο μαγαζί δύο παλιών πρωταθλητών στίβου της Πόλης… Των αδερφών Ιωνά…
Εκεί όπου κατά τας γραφάς, άρχισε να ξετυλίγεται το ιστορικό κουβάρι της ΑΕΚ…
Έχω την αίσθηση όμως ότι η αρίθμηση αυτή δεν είναι σωστή, δεν είναι ακριβής. Η ιστορία όντως ξεκίνησε από την Πόλη αλλά όχι τον 20ο αιώνα, αλλά πολύ πιο πριν, στο Βυζάντιο.
Γι’αυτό και στο DNA του Σωματείου έχουν αποτυπωθεί όλα τα χαρακτηριστικά, καλά και κακά, της μεγάλης Αυτοκρατορίας.
Ηρωισμός, παλικαριά, ψυχή, φωτισμένα μυαλά αλλά και ίντριγκα, συνωμοσία, μικροψυχία και τελικά προδοσία..
Πάνω από 1000 χρόνια κράτησε το Βυζάντιο, τα εκατό φτάνει και η ΑΕΚ, η Μάνα όλων των προσφύγων…
96 χρόνια γεμάτα τίτλους, αγωνιστικούς, κοινωνικούς, αλληλεγγύης, μεγαλείου ψυχής, ζωής… Με πρόσωπα- γίγαντες… Παράγοντες, αθλητές, προπονητές, σε ΟΛΑ τα αθλήματα…
Η δική μου ευχή είναι να τελειώσει η Αγιά Σοφιά, τα Λιόσια, αλλά και η ανάσταση ΟΛΩΝ των υπολοίπων τμημάτων της ΜΑΝΑΣ, με “ΣΠΙΤΙ”και για αυτά….
Για να φτάσουμε στα 100 όπως ξέρουμε εμείς…
Στα ίσια, παλικαρίσια και πάνω από όλα Αεκτζήδικα. Χρόνια Πολλά.
Κώστας Σταματιάδης.
