Οι τελευταίες μέρες φέρνουν στο προσκήνιο πολλά θέματα όπου ένας οπαδός της ΑΕΚ μπορεί να ασχοληθεί. Από την κλήρωση του Uefa Champions League μέχρι και τη «χωλή» που βγαίνει από συγκεκριμένα στόματα.
Βαλάντης Αλεξούδης
Μετά την πρόκριση επί της Βίντι όλοι ζούσαμε σε ρυθμούς κλήρωσης της Κορυφαίας Διασυλλογικής Διοργάνωσης. Μετά και την πραγματοποίησή της η ΑΕΚ έμαθε ότι θα αντιμετωπίσει ομάδες-σταθμούς στο Ευρωπαϊκό στερέωμα. Αυτό μπορεί να ακούγεται ως αρνητικό, αφού οι πιθανότητες δεν είναι Κιτρινόμαυρες, όμως στην πραγματικότητα μιλάμε για μια εμπειρία ζωής.
Παίκτες όπου μέχρι τώρα μοχθούσαν ώστε να κατακτήσουν το πρωτάθλημα Ελλάδος, μετά την περσινή πρωτόγνωρη έξοδό τους στο Europa League, πλέον θα έχουν την ευκαιρία να αγωνιστούν σε μια διοργάνωση που μέχρι πρόσφατα παρακολουθούσαν από την τηλεόραση. Θα δοθούν μάχες που όχι μόνο θα αποφέρουν χρήματα και δόξα αλλά θα ανεβάσουν την αυτοπεποίθηση της ομάδας κατακόρυφα.
Επειδή όμως στη χώρα που βρισκόμαστε πέρα από την ομορφιά της πρέπει να συμβιβαζόμαστε και με τα άκρως βλαβερά προς τον αθλητισμό πράγματα που συμβαίνουν, ας ασχοληθούμε και με κάτι διαφορετικό. Ξεχνάμε λοιπόν ομίλους, ξεχνάμε αστέρια και γιορτές και αναλογιζόμαστε την «επίθεση» που έχει δεχτεί η Ένωση από τον προπονητή της ομάδας από τη Θεσσαλονίκη, που για κάποιο λόγο ακόμα και για τις ήττες στα οικογενειακά διπλά φταίνε οι Κιτρινόμαυροι.
Οι άνθρωποι βέβαια που μπορούν να δουν λίγο παραπάνω από το ένα μέτρο, καταλαβαίνουν ότι αυτό μόνο καλό κάνει στην ΑΕΚ αφού πρώτον της δίνει ακόμα ένα κίνητρο να διεκδικήσει και φέτος το πρωτάθλημα, αλλά και καταλαβαίνει ότι αυτό που έκανε πέρυσι ήταν πολύ δυνατό για να ασχολούνται ακόμα μαζί της. Η αλήθεια είναι πως πρέπει κάποια στιγμή να γίνει κατανοητό πως για τουλάχιστον έξι αγώνες η ομάδα του Μαρίνου Ουζουνίδη είναι η μόνη Ελληνική που εκπροσωπεί τη χώρα μας στο Uefa Champions League.
