Πρώτο δείγμα θετικό, έτσι λέω εγώ. Νίκη μέσα από σοβαρές δυσκολίες, είναι πάντα μια νίκη σημαντική, μια νίκη ψυχολογίας, μια νίκη -καλή αρχή.
Δεν ήταν καλή η ΑΕΚ, καμία σχέση με την απόδοση στο Βέλγιο, πράγμα όμως αναμενόμενο για μένα. Ελλείψεις, χωρίς κόσμο και με το άγχος της πρεμιέρας. Παρουσίασε πάλι προβλήματα και θέματα που γνωρίζουμε. Δεν ξέρω τι λύσεις υπάρχουν στο μυαλό μας, εσωτερικές ή εξωτερικές .
Είχα πει πριν καν γίνει η μεταγραφή του Λιβάγια, ότι εγώ δεν θα έδινα 1.000.000 περίπου, για έναν αθλητή δανεικό για έναν χρόνο, με ιδιαίτερο χαρακτήρα και όχι στράικερ. Μαχητής, κερδίζει μπάλες, υποδέχεται, σπάει. Αυτά όμως δεν κοστίζουν τόσο. Η εκτίμηση που έχω εγώ, είναι ότι η ομάδα χρειάζεται ένα κλασικό φορ – δολοφόνο και ένα κλασσικό δεκάρι, σύγχρονης ή παλιάς κοπής, δεν έχει σημασία. Καλύτερος παίχτης ο Ανέστης (που ενίοτε τον βρίζουμε), ο Γιόχανσον (που έχουμε θέμα) και ο Χριστός………
Έγραψα χθες για την νέα ΕΠΟ και τη νέα Διαιτησία και είπα ότι κρατάω μικρό καλάθι. Ήρθε η επιβεβαίωση με τους μάγους του Ροζ, όπως θα έλεγε ο Μάρκος Σεφερλής. Μιλάμε για τραγωδία αρχαιοελληνική. Κερασάκι στην τούρτα η επική κατακύρωση του κάκιστα ακυρωθέντος δεύτερου γκολ της ΑΕΚ. Δεν υπάρχει στον πλανήτη λέμε. Αλλά ως καλοπροαίρετοι άνθρωποι πρέπει να κάνουμε υπομονή, κάθε καινούργια αρχή και δύσκολη.
Κώστας Σταματιάδης
