Ο Αντώνης Κατσαρός αρθρογραφεί για τη χθεσινή νίκη της Βασίλισσας την οποία χαρακτηρίζει ως «μάγκικη»!
Η χθεσινή μάγκικη νίκη της ΑΕΚ επί της Στρασμπούρ ήρθε να προσθέσει μια ακόμα χρυσή σελίδα στην φετινή πορεία της ΑΕΚ. Μια πορεία με πολλά σκαμπανεβάσματα, που μας έχει χαρίσει χαρές και λύπες. Και όπως είναι στη φύση μας, μετά από κάθε επιτυχία εξυμνούμε την ομάδα μας, όπως και μετά από κάθε επιτυχία την ισοπεδώνουμε…
Δεν θέλω να γράψω όμως σήμερα γι αυτή την τελευταία μου πρόταση, καθώς δεν νομίζω πως είναι η ώρα της. Θέλω να γράψω για την Βασίλισσά μας η οποία μας έστειλε και χθες στους 9 ουρανούς. Και λέω 9, γιατί αυτή είναι η διαφορά που θα πρέπει να υπερασπιστεί η ομάδα μας στο Στρασβούργο, σε κάτι λιγότερο από μία εβδομάδα.
Η εμφάνιση ήταν πολύ καλή για την ΑΕΚ, τουλάχιστον στα 3/4 του παιχνιδιού. Για τρία δεκάλεπτα η Βασίλισσα έδειξε πολύ καλό πρόσωπο, άνοιξε διαφορές που αν δεν είχε μεσολαβήσει εκείνο το καταραμένο τρίτο δεκάλεπτο, στο οποίο πήγαν να γκρεμιστούν όλα, θα είχαν δώσει μια μεγαλύτερη τελική διαφορά.
Παρόλα αυτά οι παίκτες μας με ψυχή και δύναμη έβαλαν τα πράγματα στη θέση τους στο τέταρτο δεκάλεπτο, με πρωτεργάτες δύο ελληνόπουλα! Βασιλόπουλος και Ξανθόπουλος ήταν οι κινητήριοι μοχλοί για την νέα ανατροπή και την εξασφάλιση διαφοράς για τον επαναληπτικό. Ο πρώτος μπήκε και ξελάσπωσε επιθετικά την ΑΕΚ, σε ένα σημείο που τα δυνατά της «όπλα» είχαν «μπουκώσει», ενώ ο δεύτερος με εκπληκτική άμυνα, χάρισε δεύτερες επιθέσεις, απαραίτητες για την ανατροπή.
Τέτοιες μάγκικες, επαναλαμβάνω, νίκες είναι ένα από τα δείγματα ότι το DNA της Βασίλισσας έχει αλλάξει. Μέχρι πέρσι η ΑΕΚ έφτανε στη πηγή (σε μεγάλες νίκες δηλαδή) και μπλόκαρε, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να κάνει τίποτα περισσότερο από τη κατάκτηση της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα και έναν πρόωρο αποκλεισμό στην Ευρώπη. Φέτος όμως έχει αποκτήσει τη νοοτροπία του νικητή. Ακόμα και όταν στραβώνουν παιχνίδια, καταφέρνει και βρίσκει τον τρόπο για να επιστρέψει. Έγινε με τη Νίμπουρκ, έγινε και χθες με τη Στρασμπούρ.
Όσο για τον κόσμο, δεν έχω λόγια. Τέτοια παρουσία, τέτοια ατμόσφαιρα το μπάσκετ είχε πολλά χρόνια να ζήσει. Και ευχόμαστε το πάρτι να συνεχιστεί μέχρι το τέλος της χρονιάς!
