Είναι και αυτά τα ταξίδια που είναι μοναδικά…
Είναι διαδρομές ζωής, που σε κάνουν να νιώθεις σαν να ξαναγεννιέσαι… Πας και πιάνεις το νήμα από την αρχή, για να δεις πού χάθηκες στην πορεία..
Είναι κάποιες φορές, που ένα απλό αθλητικό γεγονός, αποκτά ιδιαίτερη σημασία, αποκτά ένα άλλο νόημα, βαθύτερο… Πήγε η ΑΕΚ να παίξει στην Τραπεζούντα και αυτόματα το ταξίδι έγινε σταθμός…
Πρέπει να νιώθεις, πρέπει να καταλαβαίνεις, πρέπει να ξέρεις για να σηκώσεις το βάρος μιας τέτοιας συνάντησης…. Και αυτό έγινε…
Δεν έχει σημασία, που τελικά δεν ήρθε η πρόκριση, ποτέ δεν παίζουν ρόλο τέτοια πράγματα για μας… Σημασία έχει, ότι για χίλιους λόγους, πήγαμε να “πεθάνουμε” μέσα στο γήπεδο και το κάναμε…
Αυτό μας γέμισε την ψυχή… Μας έκανε να ξεχάσουμε ότι έχει προηγηθεί γιατί είναι ήσσονος σημασίας…
Μπορεί να τα ξαναθυμηθούμε στο επόμενο παιχνίδι, αλλά της μοίρας το γραφτό, έμεινε ανεξίτηλο στην Τραπεζούντα….
Κάτω από το βλέμμα της Παναγίας της Σουμελά…
Ήταν Ιερό το χρέος, να μείνει ανεξίτηλο το πέρασμα από την πρώτη πατρίδα… Την χαμένη…
Κώστας Σταματιάδης
