Μαγικό το χθεσινό βράδυ….
Βλέπεις, σεργιανίσαμε μετά από καιρό στης Φιλαδέλφειας τα μέρη, με τον Ανδρέα και τον Δημήτρη… Γιατί στην Νέα, μα τόσο παλιά, Βυζαντινή Γωνιά του Γιώργου, είχε σύναξη…
Μια σύναξη ιδιαίτερη, μια σύναξη όμορφη, μια σύναξη ανατριχιαστική… Μια σύναξη για την ομάδα της περιόδου 1976-77, που έκανε την τεράστια πορεία στην Ευρώπη…
Είδα τον Μίμη, τον Θωμά, τον Χρήστο, τον Λάκη, τον Γιώργο τον Δέδε, τον Μπάμπη τον Ιντζόγλου, τον Τόλη τον Τόσκα, τον Νίκο τον Χρηστίδη… Τον Τάκαρο τον Νικολούδη με skype από την Θεσσαλονίκη… Τον Νίκο τον Πανταζή… Τον Ανδρέα… Τον Στέλιο…
Θυμηθήκαμε τα παλιά, με ένα πολύ όμορφο βίντεο αλλά και με τις εξομολογήσεις του καθενός… Με στιγμές μοναδικές και λεπτομέρειες γνωστές αλλά και άγνωστες…
Ακούσματα που σε έκαναν να γελάσεις, να θαυμάσεις, να νιώσεις δέος και περηφάνια… Να ανατριχιάσεις… Κάποιοι δεν μας γνώρισαν, τον Δημήτρη και εμένα ,κυρίως εμένα, έχουν περάσει και τόσα χρόνια βλέπεις… Μόλις κατάλαβαν όμως ποιοι είμαστε, έκαναν σαν τρελοί, ειδικά ο Μπάμπης ο Ιντζόγλου και ο Νίκος ο Χρηστίδης…
Βλέπεις τότε ήμουν ένα πιτσιρικάκι μικρό, που πήγαινε σε όλες τις προπονήσεις και σε όλα τα παιχνίδια μέσα ή έξω… Σαν μασκότ….
Και Νίκος Κατσαρός και Αλέξανδρος Μαργαρίτης και Μπάμπης Καρανούτσος… Και όλα τα παιδιά οι δημοσιογράφοι, κανάλια, αλλά κυρίως το πιο όμορφο κομμάτι μας ήταν παρών…. Ο κόσμος μας…
Αδιαχώρητο μέσα, έξω, πάνω, κάτω και πλαγίως.. Και με πυρσούς παρά τον κίνδυνο τιμωρίας χαχαχαχα…… Και με σερ Τζον Μπίλιο σε εξαιρετική βραδιά…
Είναι κάτι βράδια, σαν το χθεσινό, που δεν θες να τελειώσουν…. Είναι κάτι βράδια, σαν το χθεσινό, που σου γεμίζουν την ψυχή και σου θυμίζουν γιατί υποστηρίζεις αυτή την ομάδα…
Είναι κάτι βράδια, σαν το χθεσινό, που δεν τα ξεχνάς ποτέ στην ζωή σου…
Είναι κάτι βράδια…..
Κώστας Σταματιάδης.
