Μεγάλη συνέντευξη παραχώρησε ο «αγαπητός» πρώην επιθετικός της “Ένωσης”.
Ο αγαπητός σε όλους μας, Ίσμαελ Μπλάνκο, ο οποίος σε ηλικία 37 ετών επέστρεψε στην Ελλάδα ύστερα από περίπου 10 χρόνια για χάρη του Αιγάλεω, μίλησε στο sport24.gr για τις εμπειρίες του που έζησε με την ΑΕΚ ως ποδοσφαιριστής. Ένα σέντερ φορ που κανένας ΑΕΚτζής δεν μπορεί να ξεχάσει και δεν πρόκειται να ξεχάσει για το ποδοσφαιρικό του στυλ, την ικανότητα του στο σκοράρισμα, τον… ξεχωριστό του πανηγυρισμό, το πρωτάθλημα του 2008, αλλά και πολλά άλλα. Τα 73 γκολ σε 171 συμμετοχές με τον δικέφαλο στο στήθος θα είναι εκεί να του θυμίζουν μία ονειρεμένη πορεία.
Ο Μπλάνκο λοιπόν μίλησε με φόντο την Αγιά Σοφιά – στην οποία είναι δεδομένο πως θα ήθελε να αγωνιστεί- για τις στιγμές που τον στιγμάτισαν, τη σχέση με τον Ριβάλντο, τον πρόεδρο Ντέμη Νικολαΐδη, τον αδικημένο Γιώργο Δώνη, αλλά και το πολυσυζητημένο επεισόδιο μεταξύ του Νάτσο Σκόκο και του Ραφίκ Τζεμπούρ σε μία προπόνηση της ΑΕΚ. Αναφέρθηκε επίσης στην αγάπη που έχει εισπράξει από τον κόσμο, στην απόφαση να αποχωρήσει το καλοκαίρι του 2011, σχολίασε το ενδιαφέρον άλλων ελληνικών ομάδων για την απόκτησή του, ενώ αποκάλυψε τον αγώνα που θα ήθελε να ξαναπαίξει, σαν μια άτυπη ρεβάνς.
Για την αποχώρησή του από την Ελλάδα:
«Από όταν έφυγα από την ΑΕΚ, πάντα ήθελα να επιστρέψω. Γι’ αυτό και γύρισα. Η οικογένειά μου νιώθει άνετα εδώ. Είναι λες και βρίσκομαι στη χώρα μου. Νιώθω οικεία. Γνωρίζω την Ελλάδα, οπότε και κάτι να έχει αλλάξει, στο πέρασμα των ετών, δεν μου προκαλεί έκπληξη. Η οικονομία άλλαξε σίγουρα. Δεν μπορώ όμως ν’ αποφανθώ γι’ αυτό γιατί εγώ δεν το έζησα. Μάλλον έφυγα στην κατάλληλη στιγμή, μόλις μπήκε η οικονομική κρίση. Πάλι καλά (γέλια)».
Για την κόσμο της ΑΕΚ σήμερα:
«Όταν ο κόσμος με συναντά μου λέει ‘Μόνο ΑΕΚ’. Με κοιτάει, με δείχνει, λέει να είναι αυτός, να μην είναι… και μετά μου λέει μόνο ΑΕΚ. Νομίζω ότι ο κόσμος εκτίμησε ότι θυσιάστηκα στο γήπεδο. Δεν μπορώ να το εξηγήσω, ούτε εγώ το περίμενα. Ίσως γιατί ήμουν ήρεμος, δεν δημιουργούσα προβλήματα. Αλλά μέσα στο γήπεδο άφηνα και τον ιδρώτα και το αίμα μου.
Καταλάβαινα την αγάπη προς το πρόσωπό μου, αλλά την κατάλαβα περισσότερο όταν έφυγα. Και όταν έβγαινα έξω να φάω, να πιω καφέ το ένιωθα. Στη Σαντορίνη, για παράδειγμα, είχα πάει για διακοπές και είχα δει το όνομά μου σε ένα τοίχο. Έμεινα έκπληκτος. Ποτέ δεν πέταξα στα σύννεφα, ποτέ δεν τρελάθηκα, γιατί ήμουν ταπεινός. Δεν μου πήρε τα μυαλά αυτή η αγάπη».
Για την… μάσκα του Ζορό:
«Τη μάσκα του Ζορό τη φόρεσα για πρώτη φορά σε ένα ματς με τη Βέροια. Ο Ενσαλίβα μου είπε ‘γιατί δεν πανηγυρίζεις κάπως διαφορετικά από τους άλλους’; Τότε γεννήθηκε η ιδέα. Πήγα και την αγόρασα από γνωστό κατάστημα παιχνιδιών! Και το έκανα. Ο Ενσαλίβα μού έβαλε το μικρόβιο. Την είχα πάντα μέσα στην κάλτσα και την έβγαζα όταν έβαζα γκολ. Κάπως έτσι ξεκίνησε το Ζορό. Πολλοί πλέον με ξέρουν ως Ζορό κι όχι ως Μπλάνκο. Στο Εκουαδόρ είχα πρόβλημα γιατί το Ζορό είναι άσχημη λέξη. Τους εξήγησα, βέβαια, κι όλα καλά».
Για την μεταγραφή του στην ΑΕΚ:
«Όλα έγιναν γρήγορα. Την προηγούμενη σεζόν έπαιζα δανεικός στην Ολίμπο από την Κολόν Σάντα Φε. Ήρθα ως δανεικός γιατί είχα τραυματιστεί. Στην ΑΕΚ είδαν ότι είχα το πρόβλημα στο γόνατο και δεν ήθελαν να ρισκάρουν. Γι’ αυτό και προτιμήθηκε ο δανεισμός. Αλλά υπήρχε αυτόματη οψιόν αγοράς σε περίπτωση που συμπλήρωνα συμμετοχές. Όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Δεν ξέρω ποιος με ανακάλυψε και ποτέ δεν με ενδιέφερε να το μάθω. Δεν ρώτησα ποτέ είναι η αλήθεια».
Για τον Ντέμη Νικολαϊδη:
«Μου έκανε εντύπωση ότι ο Ντέμης μιλούσε ισπανικά όταν τον συνάντησα. Μου εξήγησε το σκεπτικό του. Υπήρχε μια διαφωνία γιατί εγώ ήθελα τετραετές συμβόλαιο, ενώ εκείνος ήθελε δανεισμό για το πρόβλημα στο γόνατο που σας είπα. Αλλά, εντάξει το λύσαμε. Ήξερα ότι ήμουν καλά, ένιωθα καλά, θα έπαιζα και το συμβόλαιο θα ανανεωνόταν αυτόματα.
Με τον Ντέμη είχα καλή σχέση. Μπορούσαμε να βγούμε για καφέ, αλλά εντός της ΑΕΚ υπήρχε πάντα η σχέση παίκτη – προέδρου. Εγώ το έχω ως αρχή αυτό, το σεβασμό δηλαδή. Είναι κανόνας. Εάν τον δω θα μιλήσουμε, αλλά μέσα στην ΑΕΚ υπήρχαν διακριτοί ρόλοι στη σχέση μας. Έχουν περάσει πολλά χρόνια και δεν τα θυμάμαι όλα. Σίγουρα μου έδωσε συμβουλές, δεν μιλούσαμε καθημερινά, αλλά μου έλεγε για τους αντιπάλους, τι να προσέχω».
Για τον Ριβάλντο και την σεζόν 2007 – 2008:
«Ο Ριβάλντο είναι ένας παίκτης που κέρδισε τα πάντα. Ήταν τόσο απλός. Ακόμη και στ’ αποδυτήρια ήταν με το κινητό, δεν ενοχλούσε κανέναν, καθόλου τουπέ. Με συμβούλευε, με βοηθούσε. Πολύ ταπεινός. Δεν θα ξεχάσω όταν με κάλεσε στα γενέθλιά του να φάμε μαζί. Ήταν κάτι που μου προκάλεσε έκπληξη. Ήταν πολύ ανθρώπινος. Πολύ απλός. Δεν ήταν ποτέ σταρ όσο τον γνώρισα».
Για την σεζόν 2007/2008:
«Νιώσαμε έκπληξη είναι αλήθεια για τον τρόπο που χάσαμε το πρωτάθλημα. Ήταν παράξενο γιατί εντός γηπέδου το είχαμε κατακτήσει. Θεωρώ ότι η ομάδα θα μπορούσε να πιέσει περισσότερο, γιατί το κερδίσαμε στο γήπεδο και το χάσαμε στα χαρτιά. Εμείς νιώσαμε νικητές. Το νιώθαμε όλοι οι παίκτες».
Για το “4-0” με τον Ολυμπιακό αλλά και για τον χαμένο τελικό με αυτόν της επόμενης σεζόν:
«Πάντα με τον Ολυμπιακό υπήρχε αντιπαλότητα. Ήταν οι τελευταίες αγωνιστικές σε εκείνη τη σεζόν, εντάξει υπήρχε λίγη ένταση παραπάνω λόγω της γενικότερης κατάστασης, αλλά το ΑΕΚ – Ολυμπιακός ήταν πάντα ντέρμπι. Όσο για τον τελικό του 2009 μακάρι να υπήρχε ρεβάνς. Δεν ξέρω πώς θα τέλειωνε. Αλλά θα ήθελα να ξαναπαίξω τον τελικό. Απορώ, βέβαια, που οι οπαδοί της ΑΕΚ θυμούνται περισσότερο τον τελικό που χάσαμε από τον Ολυμπιακό παρά αυτόν που κατακτήσαμε το τρόπαιο (σ.σ. με τον Ατρόμητο)».
Για τις προτάσεις από την Ελλάδα, την δική του επιθυμία αλλά και για την Αγιά Σοφιά:
«Κι εγώ ήθελα να μείνω στην ΑΕΚ. Γι’ αυτό κι επέστρεψα στην Ελλάδα. Ένιωθα την αγάπη και την εκτίμηση του κόσμου και ήθελα να μείνω. Εκείνη την εποχή δεν φθάσαμε σε συμφωνία με τον πρόεδρο (σ.σ. Σταύρος Αδαμίδης). Απογοητεύτηκα, χάλασε κάτι στο μυαλό μου κι έφυγα. Δεν μετάνιωσα που έφυγα. Νομίζω ότι και για μένα ήταν καλό ν’ αλλάξω παραστάσεις. Αλλά πάντα είχα στο μυαλό μου να γυρίσω στην ΑΕΚ. Αυτό το είχα πάντα στο μυαλό μου. Δεν ξέρω αν θα γίνει τελικά…
Είχα προτάσεις από την Ελλάδα. Από μία μεγάλη ελληνική ομάδα, δεν ήταν η ΑΕΚ. Προσωπικά, θα ήθελα απλά να αποσυρθώ και να παίξω το τελευταίο ματς της καριέρας μου με την ΑΕΚ.
Το γήπεδο είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα για την ΑΕΚ. Μακάρι να μου έδινε η ομάδα την ευκαιρία να παίξω ένα ματς εκεί. Πρέπει να θέλουν και οι δυο όμως».
Για το επεισόδειο του Σκόκο με τον Τζεμπούρ:
«Το επεισόδιο του Σκόκο με τον Τζεμπούρ είναι από αυτά που συμβαίνουν στις ομάδες. Περνούν, όμως, οι ημέρες κι επανέρχεσαι στην καθημερινότητα. Κοίτα, οι Αργεντινοί είμαστε ανοικτοί, πετάμε και μια λέξη παραπάνω πάνω στον εκνευρισμό μας. Παιδιά από άλλες χώρες δεν είναι τόσο ανοικτά. Δημιουργούνται παρεξηγήσεις. Δεν κάθισε καλά στον Τζεμπούρ η κουβέντα του Σκόκο. Εάν το έλεγε σε μένα ο Νάτσο, ούτε που θα έδινα σημασία. Πέρασε όμως. Συμβαίνουν αυτά σε όλες τις ομάδες».
Για τον Γιώργο Δώνη:
«Από κάθε προπονητή πήρα κάτι. Προτιμούσα να πάρω τα θετικά. Θέλω να ευχαριστήσω τον Λορένθο Σέρα Φερέρ γιατί ήταν εκείνος που με έφερε στην ΑΕΚ. Και με τον Μανόλο Χιμένεθ είχαμε πολύ καλές σχέσεις. Διευκόλυνε και η γλώσσα σε κάθε περίπτωση. Με τον Δώνη τα πήγαινα πολύ καλά. Είναι πολύ καλός τύπος και μου φαίνεται πολύ καλός προπονητής. Έχει καλές ιδέες, πολλές από αυτές ήταν προχωρημένες για εκείνη την εποχή. Ήταν πολύ ήρεμος στη θητεία του στην ΑΕΚ, εμείς οι παίκτες δεν μπορούσαμε ν’ ανταποκριθούμε. Έπαιξε 4-3-3 σε μια εποχή που δεν το δοκίμαζαν πολύ. Με βοήθησε όταν γύρισα στην Αργεντινή και έπαιξα στη Λανούς. Ήμουν έτοιμος, είχα την εμπειρία. Γενικά τον θεωρώ έναν προπονητή με προχωρημένες ιδέες και κυρίως με επαφή με τους παίκτες».
Για του Έλληνες συμπαίκτες του, που ξεχώρισε:
«Από Έλληνες με εντυπωσίασε ο Καφές με την ευφυΐα του. Πολύ έξυπνος παίκτης. Ήταν διαφορετικός παίκτης κι αυτό ήταν το πρόβλημα. Πρόβλημα για τον αντίπαλο (γέλια). Μου έκανε, πάντως, εντύπωση που δεν έπαιζε βασικός στην Εθνική. Ο Λυμπερόπουλος με βοήθησε πολύ, με τον τρόπο που έπαιζε, μου άνοιγε χώρους. Ο Δέλλας μού φέρθηκε επίσης πολύ καλά. Δεν είναι μόνο η βοήθεια στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και η βοήθεια στην προσαρμογή».
Για τον συμπατριώτη του, Αραούχο:
«Ο Αραούχο έφυγε σε μικρή ηλικία από την Μπόκα Τζούνιος για να πάει στην Ευρώπη. Στην Μπόκα ήταν πολύ καλός, είχε πολύ καλές προδιαγραφές από μικρός. Στην Αργεντινή, βέβαια, όποιος ξεπετάγεται τον συγκρίνουν με τον Μέσι…».
Για το τι σκοπεύει να κάνει στο άμεσο μέλλον:
«Όλα είναι στο μυαλό μου, θα συνεχίσω στο ποδόσφαιρο. Αλλά, πρώτα θέλω ν’ απολαύσω τα τελευταία μου χρόνια ως ποδοσφαιριστής. Το σίγουρο είναι ότι θα μείνω με κάποιο τρόπο στο ποδόσφαιρο. Ίσως και στην Ελλάδα, το αφήνω ανοικτό. Έχω ήδη δίπλωμα UEFA Pro».
.
