Αρχική / ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ / Ιστορική ανασκόπηση…”Τίγρη”,για να μην ξεχνιόμαστε.

Ιστορική ανασκόπηση…”Τίγρη”,για να μην ξεχνιόμαστε.

Η ΑΕΚ έτσι όπως παρουσιάστηκε την τελευταία τουλάχιστον εβδομάδα στα ματς με Κραιόβα και Τραμπζονσπόρ, μας έκανε να προβληματιστούμε τόσο πολύ,ώστε να έρθουμε σε σημείο να θυμηθούμε εποχές 2012-2013, όταν και η ομάδα υποβιβάστηκε. Γιατί όμως να ζούμε τέτοιο πισωγύρισμα;

H αλήθεια είναι πως αν ρωτούσες κάποιον πριν 20 χρόνια, για το αν η ΑΕΚ θα υποβιβαστεί ποτέ κατηγορία, θα σε πέρναγε για τρελό. Να που όμως και έγινε, αφού στην ζωή όλα μπορούν να συμβούν. Ίσως κάποιος θα μπορούσε να πει πως ήταν καλύτερα για την ομάδα που συνέβη αυτό. Διότι όταν εισέρχεσαι σε μία κατάσταση..τραγική,αφού βγεις από αυτήν, νιώθεις και είσαι  δυνατότερος. Ειδικά όταν πρόκειται για μία ομάδα με μεγάλη ιστορία και σε εγχώριο αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Στο μυαλό του ΑΕΚτζή,όλη αυτή η κατάσταση δεν ήταν εύκολο να εισχωρήσει στο μυαλό του. Την αποδέχτηκε όμως, έζησε με αυτήν, και την ξεπέρασε.

 

Το θετικό  κεφάλαιο ”Τίγρης”

Ένας άνθρωπος ήταν αυτός που ανέλαβε να πάρει την ομάδα στην πλάτη του εκείνη την περίοδο και δεν είναι άλλος από τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Με πλάνο, με όρεξη και με αγάπη προς την ομάδα. Ανέλαβε και τα ηνία του γηπέδου, ενός κομματιού που αποτελούσε πληγή για την Ένωση, και έτσι έχει καταφέρει να το φτάσει στην κατάσταση που είναι μέχρι σήμερα. Συνδυαστικά,όταν και η ομάδα ξεκόλλησε από τις χαμηλές κατηγορίες, κατάφερε με σταδιακά μέτρα, να την ανεβάσει επίπεδο. Να την βάλει στους ομίλους του Europa League,την ίδια σεζόν να κατακτήσει το πρωτάθλημα έπειτα από 24 χρόνια, αλλά και να την βάλει την επόμενη σεζόν στους ομίλους του Champions League. 4 σημαντικά γεγονότα τα οποία ο ΑΕΚτζής είχε να τα βιώσει πάρα πολλά χρόνια, ή και καθόλου.Πρέπει δηλαδή να καταλάβουμε την σημαντική συνεισφορά αυτού του ανθρώπου,διότι αν δεν ήταν αυτός ποιος ξέρει τι μέρες θα ξημέρωναν για την ομάδα έπειτα από τον υποβιβασμό.Η Ένωση στα μέσα του 2018 λοιπόν, αποτελούσε μία ομάδα που είχε κάνει τη διαφορά σε σύγκριση με τα ταλευταία ρόστερ των τελευταίων ετών. Κατάφερε να κερδίσει τον Ολυμπιακό 3 φορές σε μία σεζόν,κάτι που είχε να γίνει αρκετά χρόνια, να μείνει αήττητη σε 12 συνεχή παιχνίδια του Εuropa League, να κατακτήσει το πρωτάθλημα και να εισέλθει στους ομιλους του Champions League.Μέχρι εδώ όλα καλά.

Το αρνητικό κεφάλαιο ”Τίγρης”

Η ομάδα λοιπόν είχε φτάσει σε ένα σημείο που ήταν κάτι παραπάνω απο ικανοποιητικό. Οι πόρτες ήταν ανοιχτές για να καταφέρει ο πρόεδρος να υλοποιήσει μία ομάδα-αυτοκρατορία για τα επόμενα χρόνια. Δυστυχώς όμως,αυτό δεν συνέβη.Οι αιτίες; Δεν μπορούμε να πούμε πως είναι γνωστές. Αντί να αξιοποιηθούν τα 30 εκατομμύρια ευρώ από την είσοδο της ΑΕΚ στους ομίλους του Champions League και την θετική ψυχολογία από τα επιτεύγματα της σεζόν 2017-2018, έγινε ακριβώς το αντίθετο. Η ομάδα άρχισε να πέφτει σταδιακά και αυτό άρχισε να φαίνεται από τον Αύγουστο του 2018,αφού δεν πραγματοποιήθηκαν μεταγραφικές κινήσεις που απαιτούνταν να έχει μία ομάδα επιπέδου Champions League. Εισήλθε λοιπόν στους ομίλους σχετικά ”απογυμνωμένη” και χωρίς να υπάρχουν μεγάλες φιλοδοξίες.Πόσο μάλλον όταν κληρώνεσαι με τις πρωταθλήτριες Γερμανίας,Ολλανδίας και Πορτογαλίας (Μπάγερν,Άγιαξ,Μπενφίκα), σημαίνει ότι πρέπει να χτίσεις ένα ρόστερ που να μπορεί να αντεπεξέλθει, μέχρι ένα σημείο φυσικά. Αυτό λοιπόν δεν έγινε, η συγκομιδή των βαθμών ήταν μηδενική, αλλά δεν μπορούμε να πούμε πως αυτό αποτελεί και ένα τεράστιο πρόβλημα.Έξάλλου εφόσον κληρώθηκε με ”μεγαθήρια”, και 2-3 καλύτερους παίκτες να είχε κλείσει η ομάδα,δεν θα υπήρχε τεράστια διαφορά.  Το αξιοσημείωτο πάντως είναι πως δεν υπήρξε κάποιος διασυρμός στον θεσμό. Τα 2-0 από Μπάγερν για παράδειγμα,  μέσα – έξω είναι κάτι παραπάνω από επιτρεπτά. Με την Μπενφίκα μάλιστα στο ΟΑΚΑ θα μπορούσε να είχε πάρει η ομάδα και τους 3 βαθμούς. Το στατιστικό πάντως των 0 βαθμών είναι κάτι αρκετά απογοητευτικό, που έπαιξε ρόλο στην ψυχοσύνθεση της ομάδας.

Το θέμα είναι ότι το μεγάλο πλήγμα υπήρξε σε εγχώριο επίπεδο.Διότι όταν χτίζεις μία ομάδα που κατακτά το πρωτάθλημα, απαιτείς να συνεχίσει -αν όχι να το ξανακατακτήσει- τουλάχιστον να πρωταγωνιστεί σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Ούτε αυτό συνέβη. Η ”μπάλα χάθηκε” από τα τέλη Οκτώβρη περίπου, όταν και άρχισαν να φαίνονται στον ορίζοντα τα πρώτα αρνητικά σημάδια. Κακή εμφάνιση με έναν πολύ αποδυναμωμένο Παναθηναικό και ισοπαλία, στην συνέχεια 2 απανωτές ήττες από Ατρόμητο στο άδειο ΟΑΚΑ αλλά και από τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο. Με κάτι τέτοια αποτελέσματα η ομάδα άρχισε σιγά σιγά να χάνει την ψυχολογική ισχύ της, αλλά και να βλέπει την διαφορά από τον ΠΑΟΚ να αυξάνεται. Πόσο μάλλον κιόλας όταν για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα, από την σεζόν που επέστρεψε στην Super League,είχε αποτύχει να κερδίσει τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ στα τέλη Σεπτέμβρη, ενώ λίγο νωρίτερα είχε προηγηθεί η ήττα από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Όταν λοιπόν βλέπεις πως χάνεις βαθμούς με αντιπάλους που την προηγούμενη σεζόν,είχες καταφέρει να τους κερδίσεις καταλαβαίνεις πως η χρονιά δεν αναμένεται να πάει καλά. Καταρχάς αποτέλεσε μεγάλο πλήγμα  η φυγή Χιμένεθ μαζί με κάποιους πρωταθληματικούς παίκτες όπως οι Αραούχο,Λάζαρος,Βράνιες.Διότι υπήρξε αποτελεσματική χημεία των παραπάνω στην ομάδα. Όταν μία ομάδα χάνει τον βασικό κορμό της,δεν είναι έυκολο να τον ανακτήσει.Είχε την δυνατότητα όμως.Αυτό είναι το θέμα. Αντικαταστάτης του Χιμένεθ, υπήρξε ένας προπονητής με εμπειρία για τα Ελληνικά δεδομένα, δεν ξέρω όμως αν ήταν αυτό που άρμοζε στην ΑΕΚ. Με την ομάδα λοιπόν να παίρνει την κάτω βόλτα γύρω στα μέσα της χρονιάς η ”γκρίνια” για Ουζουνίδη ήταν αναμενόμενη. Αποχώρησε γύρω στις αρχές του Φλεβάρη με τον Χιμένεθ να επιστρέφει στην Ένωση, σε μία ομάδα όμως εντελώς διαφορετική. Όχι μόνο λόγω του διαφορετικού ρόστερ, αλλά και της διαφορετικής ψυχολογίας που υπήρχε,εφόσον η ομάδα είχε μείνει πολύ πίσω στο πρωτάθλημα. Ακολουθεί όμως βαριά ήττα στο ”Γ.Καραισκάκης” με 4-1 από τον Ολυμπιακό και εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι ο Χιμένεθ δεν είχε καταφέρει ”να φέρει την Ανοιξη” στην ΑΕΚ. (Άλλη μία έδρα όπου η ομάδα την προηγούμενη σεζόν είχε καταφέρει να ”τσεπώσει” τους 3 βαθμούς, και ”έβαζε πλώρη” για τον τίτλο).Τελευταίος στόχος λοιπόν,αποτελούσε το κύπελλο, όπου η ομάδα τα 2 τελευταία χρόνια ζούσε στην..σκιά του ΠΑΟΚ. Κάτι που δυστυχώς, συνεχίστηκε. Ήττα στο άδειο ΟΑΚΑ με 1-0 στον τελικό του κυπέλλου από την ομάδα του Βορρά, και έπειτα…”κλάφτα Χαράλαμπε..”. Η ομάδα δεν είχε καταφέρει να σώσει απολύτως τίποτα από την σεζόν, και η στεναχώρια αλλά και ο εκνευρισμός ήταν σε υψηλό σημείο.

Αναλογιζόμαστε λοιπόν. Ποιανού είναι η ευθύνη; Των παικτών; Του προπονητή;Tου τεχνικού επιτελείου; Της διοίκησης; Οι τελευταίες έννοιες είναι σχέσεις αλληλένδετες  μεταξύ τους. Η μία συνεπάγεται από την άλλη. Ο πρόεδρος δίνει χρήματα για να υπάρξει το κατάλληλο επιτελείο ώστε να πραγματοποιεί σωστό scouting,ώστε να βρεθούν παίκτες και προπονητής, που θα είναι κατάλληλοι για την  ομάδα. Κάτι τέτοιο, αν θέλετε την γώμη μου δεν έγινε. Ο Νίκος Λυμπερόπουλος δεν αποτελεί τον πιο έμπειρο άνθρωπο στον τομέα του scouting.Άρα ήταν λάθος και η φυγή του Μαιστόροβιτς από την ομάδα. Αποτελούσε έναν άνθρωπο με περισσότερες διασυνδέσεις στην Ευρώπη και περισσότερη εμπειρία. Αυτό το λάθος λοιπόν,έφερε όλα τα άλλα.Την λανθασμένη επιλογή, παικτών αλλά και προπονητή με συνέπεια το ”0” στο τέλος της σεζόν 2018-2019. Και είναι ευθύνη Μελισσανίδη,φυσικά.

Η ΑΕΚ την τρέχουσα σεζόν

Αντί λοιπόν να ”παρθεί ένα μάθημα” από την όλη κατάσταση, και να δούμε μία ΑΕΚ στην αρχή της τρέχουσας σεζόν που να έχει βελτιωθεί, έχουμε δει μία εικόνα στα 3 παιχνίδια με Κραιόβα και Τραμπζονσπόρ που είναι απλά τραγική! Ειδικά στα 2 τελευταία παιχνίδια η ομάδα φάνηκε να μην…είναι ομάδα! Ξανά λάθος η φυγή του Χιμένεθ, (δεν είναι δυνατόν να μην κρατάς έναν προπονητή ώστε να καταφέρει να δέσει επιτέλους με την ομάδα και να ”ψάχνεσαι συνέχεια αλλού”). Ο Καρντόσο είχε έρθει με μεγάλες προσδοκίες, αλλά από ότι φαίνεται, όχι απλά παρέλαση δεν πρόκειται να κάνει, ούτε τα..κουδούνια των σχολείων για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς δεν πρόκειται να προλάβει. Αποχώρησαν βεβαίως και παίκτες από το ρόστερ που προσωπικά πιστεύω πως χρειάζονταν, όπως οι  Πόνσε(το μόνο θετικό της προηγούμενης σεζόν)Μπακασέτας,Γκάλο. Ήρθαν κάποιοι παίκτες όπως οι Σιμαό,Ζεράλδες,Παουλίνιο,Βέρντε,Ολιβέιρα αλλά φυσικά και η επιστροφή του..”λατρεμένου” Όγκνιες Βράνιες, με σχετικά υψηλές προσδοκίες. Ειδικά για τους Βέρντε,Ολιβέιρα είχε επικρατήσει μεγάλος…ντόρος. Δυστυχώς όμως δεν κατάφεραν να δείξουν κάτι στα Ευρωπαικά παιχνίδια των προκριματικών του Εuropa League.  Και όχι μόνο αυτό.Δεν θα σταθούμε τόσο σε ατομικό επίπεδο.Θα σταθούμε ότι στα 2 αυτά παιχνίδια η εικόνα ήταν τόσο τραγική διότι  υπήρχαν τα εξής: Aνοργανωσιά μεταξύ παικτών-προπονητή,πλήγματα στην άμυνα,πλήγματα στο κέντρο, έλλειψη δημιουργίας στην επίθεση, έλλειψη επικοινωνίας των αμυντικών με το κέντρο και την επίθεση και αντίστοιχα. Αλλά κυρίως φάνηκε να υπάρχει έλλειψη πάθους και ψυχής. Όλα αυτά έκαναν στο να δούμε την χειρότερη ΑΕΚ των τελευταίων ετών, χωρίς καμία υπερβολή.

Εν κατακλείδι

Δεν θα πω πως δεν πρέπει να δώσουμε χρόνο στην ομάδα. Καινούριος προπονητής, καινούριοι παίκτες, απαιτείται χρόνος για να υπάρξει η κατάλληλη χημεία. Το θέμα είναι πως τουλάχιστον η Ευρωπαική χρονιά έχει χαθεί, καθώς το 1-3 από την Τραμπζονσπόρ είναι πολύ βαρύ σκορ,που με την εικόνα των τελευταίων παιχνιδιών δεν ανατρέπεται.Το ζήτημα είναι να υπάρξει χρόνος και η κατάλληλη οργάνωση ώστε πρωταρχικά η διοίκηση να προβεί σε κινήσεις που θα δώσουν λύσεις στην ομάδα.Όποιες και αν είναι αυτές. Είτε με νέο προπονητή, είτε με τον ίδιο. Οι παίκτες να πάρουν τον χρόνο τους και να προετοιμαστούν κατάλληλα για το Πρωτάθλημα. Και επιτέλους να..κοπεί η γκρίνια από τον καθένα.Με την γκρίνια δεν κερδίζει ποτέ κανείς. Στηρίζουμε τον πρόεδρο, στηρίζουμε την διοίκηση,στηρίζουμε την μεγάλη ιδέα που λέγεται ΑΕΚ. Κλείνουμε εδώ λοιπόν και ελπίζουμε για το όσο το δυνατόν καλύτερο. Διότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

 

 

Σχετικά με Δήμος Καμσής

Δήμος Καμσής
Ονομάζομαι Δήμος Καμσής και γεννήθηκα στην Αθήνα το 1997. Σπουδάζω στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στην Μυτιλήνη. Με ρίζες από την Πόλη, δεν θα μπορούσα να υποστηρίζω άλλη ομάδα από αυτήν του Δικεφάλου. Άρχισα να πηγαίνω στο γήπεδο από το 2004 και από τότε το μικρόβιο μπήκε... βαθιά μέσα στο αίμα μου. Κάποια χρόνια μετά μου κόλλησε όμως, και ένα άλλο μικρόβιο. Αυτό της δημοσιογράφος. Από τα χρόνια του Λυκείου,είχα μία τροπή προς τα εκεί, παρόλλο που δεν σπούδασα τελικώς δημοσιογραφια. Από το 2018 όμως,άρχισα να ασχολούμαι ερασιτεχνικά και άρχισα να γράφω σε διάφορα site. Η ευκαιρία που μου παρουσιάστηκε όμως με το AEK Passion, ο συνδυασμός δηλαδή ΑΕΚ και Δημοσιογραφίας αποτελεί παιδικό όνειρο.

Ελέγξτε επίσης

Μία όμορφη βραδιά, μία ακόμη νίκη (vid)

Η παρακάμερα από το χθεσινό ματς με Λαμία, όπου η ΑΕΚ επικράτησε εύκολα με 2-0 …

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com