Ο Δημήτρης Καφφάτος μίλησε για την παρουσία του στην Ένωση ως παίκτης, αλλά και έδωσε το σύνθημα για την κατάκτηση του πρώτου τρεμπλ στην ιστορία του συλλόγου!
Αναλυτικά όσα δήλωσε στο Sport24:
«Το 2005 πίστεψα ότι θα γίνει ένα σωματείο που θα έχει δυναμική και θα κάνει πράγματα. Είμαι και ΑΕΚτζής. Θα σου πω μια ιστορία. Όταν ήμουν μικρός και έκλεινα τα μάτια μου, φανταζόμουν ότι παίζω για την ΑΕΚ. Πολύ πριν δημιουργηθεί το τμήμα. Είχα ως όραμα μια εικόνα: Ότι βρίσκομαι στο γήπεδο και έπειτα από τον αγώνα με σηκώνουν οι οπαδοί στα χέρια τους».
-Για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος με την ΑΕΚ:
«Είχα επιστρέψει από τραυματισμό στο χιαστό. Έπιασα πέναλτι και έζησα αυτό που ονειρευόμουν από μικρός. Με σήκωσαν οι οπαδοί στα χέρια τους. Έπεσε το μάτι μου σε μια φωτογραφία. Ήταν ακριβώς η εικόνα που είχα ονειρευτεί. Ακριβώς! Η ίδια θέση στο σώμα, τα πάντα ήταν ίδια. Τώρα, με ακούει ο γιος μου, ο Φίλιππος. Πρώτη φορά ακούει αυτή την ιστορία. Μιλάω πάντα στα παιδιά για το σεβασμό στη διαφορετικότητα, για το μπούλινγκ, για διάφορα θέματα. Αυτή η ιστορία εξηγεί γιατί πρέπει να πιστεύεις στα όνειρά σου».
-Για την σεζόν που η ΑΕΚ αγωνίστηκε στα play-out της Handball Premier και το φετινό ρόστερ:
«Τη χρονιά που έπαιξε στα πλέι άουτ ήμουν προπονητής στη Ν. Ιωνία, έβλεπα και ζούσα από μακριά αυτή την πίκρα. Νωρίτερα, όταν έφυγα για την Ισπανία, η ομάδα είχε -επίσης- πολλά προβλήματα. Συγκρούστηκα. Οι ξένοι κοιμόντουσαν στα πατώματα. Δεν ξέρω αν πρέπει να τα πούμε αυτά, αλλά είναι κομμάτι της ιστορίας. Τίποτε, δεν έρχεται εύκολα σε αυτόν τον σύλλογο.
Είναι τέτοιες οι ρίζες του, η ιστορία του. Το λέω και στους ΑΕΚτζήδες που μιλάω. Η ΑΕΚ έχει μάθει από τη μήτρα της -από τους πρόσφυγες- μόνο να παλεύει. Όποιος έρχεται στην ομάδα πρέπει να ξέρει την κουλτούρα της, την ταυτότητά της και ότι τίποτε δεν τής χαρίστηκε. Στην επιτυχία φτάνεις δύσκολα. Όμως, στο τέλος της ημέρας έχεις φτιάξει χαρακτήρα. Έχεις συσπειρωθεί και το χαίρεσαι περισσότερο. Κάθε επιτυχία έχει άλλη γλύκα, όταν έρχεται έτσι.
Φέτος, χάσαμε τον Κριστιάν Ουγκάλντε (ρήξη χιαστού), μετά τον Νάτσο Πλάθα Χιμένεθ (κάταγμα περόνης). Ενισχυθήκαμε. Είδα μια ομάδα σκληρή, με μέταλλο. Πάντα, ονειρευόμουν να είμαι παίχτης σε μια τέτοια ομάδα. Δεν φαντάζεσαι πόσο ζηλεύω που δεν παίζω. Ευτυχώς, με αξίωσε ο Θεός να το ζήσω από ένα άλλο πόστο και αυτό με ικανοποιεί πολύ».
-Για την επιστροφή του στα γήπεδα την περσινή σεζόν:
«Την πήρα την τζούρα μου στα 44 χρόνια μου (γεννήθηκε στις 20/03/1976), ναι. Όταν, χαιρέτησε στρατιωτικά με την Εθνική Τουρκίας ο Γιουνούς Οζμουσούλ διεκόπη το συμβόλαιό του. Τους το είχε επιβάλλει ο Ερντογάν. Μού είπε ότι ο φωτογράφος τούς ζήτησε να βγουν με στρατιωτικό χαιρετισμό. Υπήρχε και παίχτης του Ολυμπιακού στην Εθνική Τουρκίας».
-Για τον στόχο του τρεμπλ:
«Μακάρι να μας αξιώσει ο Θεός να πετύχουμε και το πρώτο τρεμπλ στην ιστορία του συλλόγου. Μας το χρωστάει. Το 2018 πήγαμε στον τελικό και πέρυσι η πορεία μας σταμάτησε, λόγω της πανδημίας.
Αυτή η ομάδα χτίστηκε για την ευρωπαϊκή διάκριση. Αυτό αποδεικνύει και η ενίσχυσή της μετά τους τραυματισμούς των Ουγκάλντε και Πλάθα. Για να τα λέμε όπως είναι, χωρίς παρουσία του Παπασταμάτη δεν είχαμε φτάσει εδώ. Είναι πραγματικός ηγέτης. Αγαπάει πολύ την Α.Ε.Κ., αγάπησε πολύ και το χάντμπολ. Είδε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και στήριξε το τμήμα.
Η ομάδα είναι μια καλή μηχανή που εκπέμπει υγεία: το ρόστερ, το σταφ των γυμναστών, οι προπονητές, η διοίκηση και οι μάνατζερ. Είναι μια χαρούμενη ομάδα και όταν έχεις τέτοιες ομάδες μπορείς να παλεύεις. Φαίνεται και η αντίδραση που βγαίνει στα παιχνίδια που βρισκόμαστε πίσω στο σκορ. Η ομάδα τα γυρίζει, δεν τα παρατάει. Ο Παπασταμάτης είναι το άρμα που τραβάει όλο το ελληνικό χάντμπολ. Στην Ευρώπη μιλούν για την Α.Ε.Κ.. Μάς εκτιμουν αλλιώς πια. Φαίνεται στο σεβασμό στα σφυρίγματα, αλλά και στους αντιπάλους μας. Το ρόστερ είναι δυνατό. Ο Ουγκάλντε έπαιζε στην Μπαρτσελόνα».
