Η ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς ταξίδεψε στη Σλοβενία με υπέρμετρη (όπως εκ των υστέρων αποδείχτηκε) αισιοδοξία που δεν μπόρεσε να τη δικαιολογήσει σε κανένα σημείο του αγώνα. Παρά το γεγονός ότι η τύχη της χαμογέλασε στην πρώτη της επίθεση και βρέθηκε να προηγείται, δεν μπόρεσε να ωφεληθεί από αυτό το προβάδισμα και ο τρόπος που αγωνιζόταν ήταν σαν να περίμενε πότε θα δεχτεί γκολ. Παθητικότητα, άναρχο παιχνίδι, αργές αντιδράσεις στην άμυνα, κακή ατομική απόδοση για το σύνολο των παικτών, κακές τοποθετήσεις, καμία κυκλοφορία της μπάλας.
Γιατί όλα αυτά; Επειδή τίποτα δε λειτούργησε σωστά. Ούτε οι παίκτες ατομικά, ούτε ο προπονητής. Θα συνέβαινε κι αυτό όμως. Ψυχραιμία και ρεαλισμός χρειάζεται. Δεν χάθηκε τίποτα. Καταρχήν η ομάδα πρέπει να δείξει αντίδραση στο ματς με την Κηφισιά όπως δήλωσε μετά το τέλος του ματς ο Σέρβος κόουτς. Πολύ περισσότερο αν αναλογιστούμε ότι μετά τη διακοπή ακολουθούν δύο σερί ντέρμπι, με ΠΑΟΚ εντός (19/10) και Ολυμπιακό εκτός (26/10). Στο ενδιάμεσο(23/10) υπάρχει και η Αμπερντίν που θα έρθει στην OPAP Arena.
Άρα μήπως ήταν καλύτερα που ήρθε τώρα αυτή η ήττα; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα ”ναι” γιατί χρειαζόταν να ταρακουνηθεί κάπως η ομάδα και να μην νομίζουμε όλοι ότι το αήτηττο σερί μέχρι τώρα θα διασφάλιζε μελλοντικές επιτυχίες. Αυτή η ΑΕΚ έχει πολύ δρόμο ακόμα. Υπάρχει βελτίωση από το χάλι το περσινό, αλλά είναι φανερές οι αδυναμίες του ρόστερ που εντοπίζονται σε συγκεκριμένες θέσεις και δεν μπορούν να καμουφλαριστούν.
Κακά τα ψέματα αυτό το (κακόγουστο) αστείο με το αριστερό μπακ πρέπει να τελειώσει κάποια στιγμή. Πενράις και Πήλιος μαζί δεν κάνουν ένα ολοκληρωμένο αριστερό μπακ. Αποτυχία η μη κάλυψη μίας θέσης που η ΑΕΚ ψάχνει παίκτη δυο χρόνια σχεδόν, από τότε που έφυγε ο Μοχαμαντί! Δεξιά επίσης ο Ρότα έχει υπερβάλει εαυτό, χωρίς αξιόλογο back up. Σίγουρα αυτά δεν μπορούν να αλλάξουν τώρα, αλλά αν η ομάδα παραμείνει στους στόχους της μέχρι τον Ιανουάριο, θα πρέπει ο σχεδιασμός να ξεκινήσει από εκεί.
Επιπλέον για τη θέση του αμυντικού χαφ και το ”μπαλάτο 6άρι” που ακούγαμε όλο το καλοκαίρι, είδαμε τον Γκρούγιτς να μην μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο και να είναι από τις βασικές αιτίες που απέτυχε το σύστημα που επέλεξε προχθές να εφαρμόσει ο Νίκολιτς. Όλος ο κόσμος την Πέμπτη το βράδυ αναρωτιόταν πόσο χειρότερος θα μπορούσε να είναι ο Γιόνσον στον συγκεκριμένο ρόλο….
Προχωρώντας πιο μπροστά βλέπουμε έναν Γιόβιτς με τα παραπανίσια του κιλά να παραμένουν και να τον δυσκολεύουν σε κάθε καλή σκέψη που επιχειρεί να κάνει. Στρίβει ωραία, αλλά πέφτει. ”Σπάει” τη μπάλα καλά κάποιες φορές αλλά δεν ακολουθεί. Δεν πρεσάρει καθόλου. Δεν κάνει κινήσεις που να δώσουν την ευκαιρία στο χαφ να του κάνει την κατάλληλη πάσα. Ειλικρινά ακούγοντας τον σπίκερ της Cosmote TV στον προχθεσινό αγώνα να τον εκθειάζει, αναρωτιόμουν αν έβλεπα άλλο ματς….
Παίκτες όπως οι Μαρίν, Ελίασον και Κουτέσα έχουν χαθεί το τελευταίο διάστημα. Τέλος είδαμε το χειρότερο βράδυ για το δίδυμο των στόπερ Ρέλβας – Μουκουντί που φαινόταν να έχει ”δέσει” καλά μέχρι στιγμής. Όταν καλύτερος παίκτης είναι ο τερματοφύλακας σου, που περιόρισε το σκορ σε ανεκτά (ψυχολογικά) επίπεδα, δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο.
Ο Νίκολιτς δεν μάσησε τα λόγια του, δεν έκρυψε την ενόχληση του και αυτό είναι πολύ θετικό και ελπιδοφόρο. Έδειξε ότι κατάλαβε τα λάθη του και έχει τις απαντήσεις.
Όλα αυτές τις αδυναμίες όμως τις έχουν εντοπίσει έμπειροι προπονητές σαν τον Λουτσέσκου και τον Μεντιλίμπαρ και καταστρώνουν ήδη τα σχέδια τους για τα ματς που ακολουθούν. Δεν θα κάνει εντύπωση σε κανέναν αν πχ ”σημαδέψουν” τα δύο άκρα για να διασπάσουν την άμυνα. Γι’αυτό ξαναλέμε καλύτερα τώρα αυτή η ήττα γιατί αν πηγαίναμε αήτηττοι σε αυτά τα ματς, ενδεχόμενως η προσγείωση να ήταν πιο ανώμαλη….
Κλείνοντας λοιπόν τονίζουμε ότι περιμένουμε το διπλό με την Κηφισιά που θα επαναφέρει την ισορροπία στα αποδυτήρια και θα πείσει όλους ότι το αποτέλεσμα με την Τσέλιε ήταν απλά μια κακή παρένθεση. Θα ερχόταν και η ήττα. Όλοι δικαιούνται μία κακή βραδιά , ένα κακό αποτέλεσμα.Τόσο απλά.
Αρκεί το πάθημα, να γίνει μάθημα. Την ημέρα της παρέλασης θα ξέρουμε περισσότερα…
