Το βράδυ της Πέμπτης στην Μπράγκα ήταν απογοητευτικό για κάθε ΑΕΚτζή.Σε μία περίοδο που λόγω των μεταγραφών, θέλαμε να πιστέψουμε ότι έρχονται καλύτερες μέρες, ήρθε η τραγική εμφάνιση μιας ομάδας χωρίς αρχή και τέλος, που μας επανέφερε σε μία σκληρή πραγματικότητα…
Δεν ήταν κανείς τόσο αιθεροβάμων πριν το ματς, ώστε να πιστεύει ότι η ΑΕΚ πάει για το διπλό στην Πορτογαλία!Υπήρχε όμως η πεποίθηση ότι θα παλέψει, ότι θα σταθεί αξιοπρεπώς, ότι θα προσπαθήσει να πάρει ότι περισσότερο μπορεί, απέναντι σε μία ποιοτική ομάδα, όπως είναι (και το απέδειξε) η Μπράγκα.
Το ματς με τον Ατρόμητο είπαμε ότι πήγε έτσι λόγω του τραυματισμού του Λιβάϊ Γκαρσία και της κόκκινης του Μάνταλου. Το ματς με τον ΠΑΟΚ το δικαιολογήσαμε λόγω των απουσιών. Το ματς όμως στην Μπράγκα είναι μια εντελώς άλλη ιστορία.
- Καταρχήν ο Μάσιμο Καρέρα απέτυχε παταγωδώς στήνοντας μία ομάδα με αμυντικούς προσανατολισμούς, που δεν κρατούσε καθόλου τη μπάλα, αλλά που δεν μπορούσε και να κρατήσει καν τους αντιπάλους μακριά από την περιοχή. Ο Σβάρνας σαν αριστερό στόπερ δεν μπορούσε ούτε μια πάσα στα 5 μέτρα να δώσει και να βρει συμπαίκτη.Ο Νεντελτσιάρου όσο περνούσε ο χρόνος έκανε το ένα τσαφ μετά το άλλο.Τουλάχιστον ο Τσιγκρίνσκι αποχώρησε υγιής από το γήπεδο…
- Τα μαρκαρίσματα σε όλους τους χώρους του γηπέδου ήταν ανεμικά. Από ένα τέτοιο λάθος μαρκάρισμα ήρθε και το γκολ στη λήξη του ημιχρόνου, αφού έχασε ο Βασιλαντωνόπουλος την κεφαλιά από αυτόν που μάρκαρε (Γκαλένο), ενώ πίσω του υπήρχε κι άλλος παίκτης μόνος του μέσα στην περιοχή.
- Ευτυχώς που και πάλι κάτω από τα δοκάρια υπήρχε ο Παναγιώτης Τσιντώτας!
- Ο Χνιντ που ήταν από τους καλύτερους την Κυριακή, γιατί δεν έπαιξε;
- Οι Λόπες και Βασιλαντωνόπουλος περιορίστηκαν σε παθητικό ρόλο και ήταν συνήθως ανάμεσα σε δύο.
- Αποδείχτηκε ότι ήταν εξαρχής λάθος το 5-3-2, αφού και τα δύο αμυντικά χαφ, οι Κρίστισιτς και Σάκχοφ δεν μπορούσαν να καλύψουν όλες τις τρύπες, ενώ ούτε λόγος για δημιουργία παιχνιδιού και κατοχή της μπάλας για να παίρνει η ομάδα κάποιες ανάσες και να μην αναγκάζεται να κυνηγάει συνέχει τον αντίπαλο.
- Σε μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις στο α’μέρος που η μπάλα βγήκε μπροστά (κυρίως από τα πόδια του Μάνταλου), ο απελπιστικά ατομιστής Ολιβέϊρα αστόχησε μία με το κεφάλι και μία με σουτ, χάνοντας την ευκαιρία να δώσει προβάδισμα στο σκορ και να αλλάξει τη ροή του αγώνα(σκορ 0-0). Το ίδιο έκανε και στο β’ μέρος (ευκαιρία στο 63’με το σκορ στο 1-0).
- Ο Καρίμ έγινε αδικαιολόγητα αλλαγή για να μπει ο ”πολύς” Λιβάγια και γίνει ότι έγινε, που πλέον μόνο με ακραία μέτρα μπορεί να συμμαζευτεί. Αλλαγή στην αλλαγή, είναι ίσως ότι πιο ταπεινωτικό μπορεί να βιώσει ένας ποδοσφαιριστής στον αγωνιστικό χώρο.
- Λιβάγια ή Καρέρα λοιπόν σε ένα ιδιότυπο μπρα -ντε- φερ, στο οποίο ο ίδιος ο Μελισσανίδης πρέπει να δώσει λύση. Αν βέβαια την Κυριακή στα Γιάννενα (εφόσον επιτραπεί η διεξαγωγή του ματς) η ΑΕΚ δεν καταφέρει να νικήσει, μάλλον η λύση θα δοθεί από μόνη της….
Αυτό που πικραίνει τον ΑΕΚτζή είναι ότι διαπιστώνει όπως και σε πολλά άλλα κρίσιμα ματς, ότι το DNA της ομάδας έχει χαλάσει. Δεν υπάρχει νοοτροπία νικητή, αλλά δεν υπάρχει ούτε πάθος, ούτε καν εγωισμός να κυνηγήσουν οι παίκτες τον αντίπαλο, να κλωτσήσουν, να τραβήξουν μια φανέλα, να φάνε μια κίτρινη, κάτι τέλος πάντων για να μην γίνονται σάκος του μποξ!
Δεν ταιριάζει αυτή η εικόνα στην ΑΕΚ. Κάνουμε υπομονή, στηρίζουμε, προσπαθούμε να είμαστε αισιόδοξοι, αλλά αγώνες σαν αυτόν στη Μπράγκα, πιστοποιούν ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Η ΑΕΚ δείχνει λίγη κι αυτό πονάει…
Η άμμος στην κλεψύδρα του Μάσιμο Καρέρα, λιγοστεύει επικίνδυνα.
