Χθες το βράδυ, η νταμπλούχος Ελλάδος «Ένωση», πέτυχε ένα ακόμη αποτέλεσμα που δεν φανταζόταν κανένας, μένοντας στην ισοπαλία με τον Άγιαξ, ενώ κάλλιστα μπορούσε να τον κερδίσει και να προκαλέσει άλλον ένα «σεισμό» στην Ευρώπη.
Όταν έγινε η κλήρωση των ομίλων του Europa League την 1η του Σεπτέμβρη, ο μέσος «Ενωσίτης» ένιωσε περίεργα, βλέποντας την ομάδα του να τυχαίνει με τον Άγιαξ, την Μαρσέιγ και την Μπράιτον. Έλα όμως που η πραγματικότητα τα έφερε αλλιώς…
Στα δύο παιχνίδια που έχει δώσει ως τώρα, ο «Δικέφαλος», έχει καταφέρει να κάνει την Ευρώπη να παραμιλά. Μια τεράστια νίκη επί της Μπράιτον, η οποία ερχόταν ως η πιο φορμαρισμένη ομάδα στην Ευρώπη και τώρα αρχίζει να παίρνει την κατιούσα και μία εξίσου εκπληκτική ισοπαλία απέναντι στον Άγιαξ, ο οποίος παρόλα τα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζει τη στιγμή που γράφονται τούτες οι γραμμές, δεν παύει να αποτελεί μία ομάδα βαρέων βαρών στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Και όμως, έφτασε κοντά στο να τον λυγίσει. Κι ακόμη δεν έχει παίξει με τη Μαρσέιγ, η οποία και αυτή θα αντιμετωπίσει τα δύο αυτά παιχνίδια ως ευκαιρία για να σώσει ό,τι σώζεται…
Και όλα αυτά μάλιστα, τα κατάφερε έχοντας ταυτόχρονα να διαχειριστεί και τους αγώνες του πρωταθλήματος, όπου και εκεί η ένταση δεν «επιτρέπεται» να πέφτει. Άλλωστε, μιλάμε για την ομάδα που έφτασε πέρσι μέχρι την κατάκτησή του, οπότε το βάρος είναι ακόμη μεγαλύτερο. Αλλά, η όποια κούραση, σωματική και πνευματική, η οποία είναι φυσικό να έχει κάνει την εμφάνισή της, αντισταθμίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη θέληση με την οποία έχει προικίσει τους παίκτες του ο Αλμέιδα. Γιατί σε τελική ανάλυση, εκεί κρίνονται όλα.
Για κλείσιμο, αξίζει να βάλουμε μερικούς στίχους που έχει γράψει η εξαιρετική Λίνα Νικολακοπούλου και βρίσκουν απόλυτη εφαρμογή στην κατάσταση που ζει η «Ένωση», όντας πρώτη και αήττητη σε έναν όμιλο όπου όλοι την είχαν ξεγραμμένη: «Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή, σαν ροκ συγκρότημα… Κι αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα!».
