Ο Κυριάκος Χήνας αρθρογραφεί στο AEKPASSION για τη βαριά ήττα από την Μπράγκα, την φοβική αντιμετώπιση του Καρέρα στα παιχνίδια, αλλά και ορισμένους παίκτες που αγωνίζονται πάνω από όλα για τον εαυτό τους!
Xρησιμοποιούμε τακτικά τους όρους “δάσος” και “δέντρο” για να δείξουμε ότι σε κάθε ενδελεχή μελέτη των γεγονότων δεν πρέπει να εξετάζουμε τις επιφανειακές αφορμές αλλά τα βαθύτερα αίτια. Αυτή πρέπει να είναι η πυξίδα μας για να ενδοσκοπήσουμε ερευνώντας την οδυνηρή ήττα στην Πορτογαλία. Ας μην υποτασσόμαστε στη λογική του “δέντρου” αναζητώντας τα αίτια στη συγκυριακή ατυχία ή στην κακή αγωνιστική απόδοση, το ζήτημα ξεκινάει από άλλη αφετηρία, τα γκολ και οι επιτυχίες δεν είναι μόνο αγωνιστικό θέμα.
Μία επείγουσα προτεραιότητα είναι η νοοτροπία της φοβικής αδυναμίας που κακώς έχουν ο προπονητής και οι ποδοσφαιριστές. Η ομάδα πέρασε εφιαλτικές ώρες σε μικρές κατηγορίες, αλλά με την επιτυχή αναδημιουργία έχει καταφέρει να κερδίσει ένα πρωτάθλημα, να παίξει σε αλλεπάλληλους τελικούς Κυπέλλου, οι οπαδοί μετρώνται σε εκατοντάδες χιλιάδες, η οικονομική σταθερότητα στη διοίκηση εγγυάται μια ασφαλή πορεία, ενώ η πανίσχυρη παρακαταθήκη για το μέλλον είναι η ανέγερση του γηπέδου μας.
Και όμως βλέπουμε έναν προπονητή να μην έχει πείσει ότι πιστεύει πως η ΑΕΚ ανήκει στο υψηλό επίπεδο και προετοιμάζει κάθε αγώνα σαν να αντιμετωπίζει την Μπαρτσελόνα μεταφέροντας στους παίκτες την ηττοπάθεια και τη δική του αγωνία να μη χάσουμε τουλάχιστον, ενώ κάποιοι ποδοσφαιριστές έχουν εμφανή πρόθεση να παίζουν για τον εαυτό τους θεωρώντας ότι τιμούν και όχι ότι τιμώνται που ανήκουν στην ΑΕΚ, άλλοι δε γνωρίζουν ή δεν εκτιμούν τη γιγάντια ιστορία της, άλλοι δεν ενδιαφέρονται για τους οραματισμούς των οπαδών.
Δυστυχώς, ο ΟΣΦΠ δίνει το αντίθετο υγιές παράδειγμα. Ο Μαρτίνς τροφοδοτεί στους παίκτες την αντίληψη ότι πρέπει να παίζουν για την ομάδα, επειδή υπηρετούν τον μεγαλύτερο σύλλογο, ο Καρεμπέ δηλώνει ότι ο ΟΣΦΠ φιλοδοξεί να κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ (!) και οι παίκτες δεν εμφανίζουν το παραμικρό κρούσμα αγωνιστικής απειθαρχίας.
Θα διαφωνήσουν κάποιοι με τη γνώμη μου ότι η ΑΕΚ με τις πρόσφατες ενισχύσεις έχει καλό αγωνιστικό υλικό, με εξαίρεση λίγα κενά. Θεωρώ μάλιστα ότι ο ΟΣΦΠ δεν είναι εμφανώς καλύτερος, αλλά έχει το προαναφερόμενο πλεονέκτημα να αφομοιώνουν όλοι μέσα στην ομάδα ότι ανήκουν σε ένα μεγάλο κλαμπ που στοχεύει την κορυφή. Έτσι ο Μασούρας, ο Μπουχαλάκης κ.α. εσωτερικεύουν ότι είναι σημαντικοί παίκτες, η ομάδα έχει αέρα υπεροχής και έχει κερδίσει σημαντικά ματς στα τελευταία λεπτά, ενώ παράλληλα (με τη συμβολή ασφαλώς της πολυδυναμίας του στα ΜΜΕ και πολιτικές εύνοιες) διοχετεύει σε φίλους και αντιπάλους ότι δεν έχει αντίπαλο στην Ελλάδα.
Εάν οι ιθύνοντες της ΑΕΚ έχουν την πεποίθηση ότι αυτή η τεχνική ηγεσία μπορεί να διαμορφώσει συνθήκες πρωταγωνιστικής πορείας της ομάδας και τη διατηρήσει, τότε χρήσιμο θα ήταν να παρέμβει και να πείσει κυρίως τον προπονητή ότι ουδέποτε μεγάλος αθλητικός οργανισμός πέτυχε τους στόχους του χωρίς να εμφυσήσει σε κάθε αθλητή την ψυχολογία του νικητή, του βάρους της ιστορικής φανέλας και των απαιτήσεων των οπαδών της.
