Κυριάκος Χήνας: Η αφόρητη γοητεία της ιδιώτευσης στο μικρόκοσμο μας

Κάθε σοβαρός προβληματισμός για την απουσία του κόσμου σε μαζικές κοινωνικές–πολιτικές διεκδικήσεις στην Ελλάδα ή την πενιχρή παρουσία του στους αγώνες ποδοσφαίρου-μπάσκετ,πρέπει να ενεργοποιήσει τη σκέψη μας ώστε να αναζητήσει τις πιο ουσιαστικές αιτίες σε ιστορικές και κοινωνικές παραμέτρους.Είναι επιπόλαιη κάθε επιδερμική ερμηνεία.

Γράφει ο Κυριάκος Χήνας

Στην Ευρώπη,ήδη από το τέλος του Β Παγκόσμιου Πολέμου,είχε αναπτυχθεί το ρεύμα του στενού Ατομικισμού,με την έννοια ότι με τον πόλεμο είχαν συντριβεί οι ελπίδες ότι θα απέδιδε το μοντέλο της στροφής προς τις Συλλογικότητες,που είχε δοκιμαστεί στο Μεσοπόλεμο.Ο Ατομικισμός τροφοδοτήθηκε σφοδρότατα από τον Διαφωτισμό,που αποθέωσε το Άτομο,το οποίο θεωρήθηκε ως το εκλεκτό διακύβευμα αντί του συνόλου που απαξιώθηκε.

Παράλληλα,μετά το 1945,στην ιδιώτευση συνέβαλε η απογοήτευση που προκλήθηκε από τη διάψευση των πολιτικών και φιλοσοφικών ιδεολογιών που καλούσαν σε μαζική δράση και συγκινούσαν,γιατί υπόσχονταν μια πιο δίκαιη κοινωνία.

Φυσικά,η ύπουλη συστημική προσπάθεια να κλεινόμαστε στα σπίτια μας,ώστε να είμαστε καλοί καταναλωτές τεχνολογικών και ηλεκτρονικών αγαθών,αλλά και για να μην απειλούμε μαζικά το Σύστημα, με διεκδικήσεις, επέδρασε καθοριστικά.

Αλλά στη Δυτική Ευρώπη,είχαν περάσει από ιστορικές συνθήκες πχ.Γαλλική και Βιομηχανική Επανάσταση,που επέτρεψαν στις κοινωνίες να διατηρήσουν έναν ανεκτό βαθμό συλλογικής συσπείρωσης και δράσης,τον οποίο διατηρούν μέχρι σήμερα.Στην Ελλάδα,η οθωμανική κατοχή και η αποχύμωση των συλλογικών οραμάτων οδήγησαν σε μια ακραία ιδιώτευση,μια νοοτροπία που δυνάμωσε με την έλλειψη της αστικής τάξης,την ωφελιμιστική προσέγγιση των πραγμάτων και κορυφώθηκε με την ηθική και οικονομική κρίση της εποχής μας.

Σε όλες τις αθλητικές ομάδες διαθλάται αυτή η νοοτροπία.Σε μας, ακούμε συχνά τη γελοιότητα ότι “θα πάω στο γήπεδο,αν πάρουμε μεγάλους παίκτες στο ποδόσφαιρο για να δω καλό θέαμα” ή στο μπάσκετ “αν σπάσουμε το δίπολο ΠΑΟ-ΟΣΦΠ “,λες και οι ομάδες είναι τσίρκο για θεάματα και δεν εκφράζουν ιστορικούς συμβολισμούς που πρέπει να υπερασπίζουμε και να στηρίζουμε με την παρουσία μας στο γήπεδο.Ειδικά βέβαια στην ΑΕΚ συντρέχουν και ενδογενείς παράγοντες: η απουσία πρωταθληματικών τίτλων και η ταπεινωτική περιήγηση σε μικρές κατηγορίες σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ οδήγησαν στις γνωστές αγκυλώσεις: αφόρητο αεκόμετρο,αποθέωση του δικού μας τρόπου που βλέπουμε τα πράγματα, απαξίωση και χλευασμός κάθε διαφορετικής γνώμης,ανόητη έπαρση ότι δήθεν δικαιωνόμαστε συνεχώς.

Απέναντι σε αυτή τη δυσχερέστατη συγκυρία της αποχής–πχ.ο Αγιασμός για το όνειρο του γηπέδου που λαχταρούσαμε 14 χρόνια συγκέντρωσε το πολύ 4.000 κόσμο– χρειάζεται από τους Συνδέσμους να αρχίσει τώρα ένας διάλογος για να προσδιορίσουμε σε νέα αφετηρία τη στάση μας απέναντι στην ομάδα και κυρίως για να φιλτράρουμε με άλλη οπτική τις αγκυλώσεις που προαναφέρθηκαν.

Μόνη ρεαλιστική μέθοδος γι αυτό θα είναι να διαμορφωθούν ευμενείς όροι για να προχωρήσουμε σε Πανελλήνιο Συνέδριο με τέτοια θεματολογία.Επιμένουμε σε προηγούμενη πρότασή μας να συσταθεί άμεσα Επιτροπή που θα προετοιμάσει το Συνέδριό μας με συντονιστές τον Γιώργο Νικολάου από την ΚΑΕ και τον Νίκο Χαριτάκη από την ΠΑΕ, εύχυμους στη σκέψη και αποδεκτούς από το σύνολο του κόσμου μας.

Σε ώρες όπου οι προβληματισμοί που αναφέρθηκαν σε αυτό το σημείωμα είναι tabula rasa για τις άλλες ομάδες,είναι ανάγκη η ΑΕΚ να δώσει νέα δείγματα ουσιαστικού διαλόγου και ορθολογισμένων ιδεών–προτάσεων.Μια ομάδα πάντοτε στην πρωτοπορία των σοβαρών θεμάτων με ριζοσπαστικό πνεύμα.