Πριν από λίγες ημέρες αναθερμάνθηκε το ενδιαφέρον για το μοντέλο της λαϊκής βάσης–ή ορθότερα της Κοινωνικοποιημένης ομάδας–με την κίνηση για τη σωτηρία του Παναθηναϊκού και την πρόταση για να καταβάλουν 300.000 φίλοι του ΠΑΟ από 50 ευρώ.
Πρόκειται για μια πολυδαίδαλη υπόθεση, που θεωρούμε ότι πρέπει να αρχίζει από τέσσερα αναγκαία στοιχεία,αν θέλει να έχει ρεαλιστικές προοπτικές για να πετύχει.
Πρώτον, να είναι δομημένη-αφομοιωμένη αντίληψη στον ψυχισμό του φιλάθλου, όπως ακριβώς υπάρχει στον Δυτικοευρωπαίο αλλά όχι στον Έλληνα. Δεύτερο, να μη συμπίπτει με δυσχερή οικονομική συγκυρία. Τρίτο, να συνοδεύεται με ένα πλαίσιο προνομίων για τον φίλαθλο που θα κληθεί να βοηθήσει. Τέταρτο, να οργανώνεται από πλήρως φερέγγυα άτομα τα οποία θα διαχειριστούν τα χρήματα.
Το πρώτο σημείο χρειάζεται ταυτόχρονα,να εμπεδωθεί η ανάλογη νοοτροπία στο φίλαθλο, αλλά και μια θεσμική νομική παρέμβαση,ώστε να κατοχυρωθεί το μοντέλο π.χ.στη Γερμανία το ερασιτεχνικό Σωματείο κάθε ομάδας ελέγχει υποχρεωτικά το 50% των μετοχών της ποδοσφαιρικής εταιρίας. Για να ομοιάσουμε με τις επίσης κοινωνικοποιημένες ομάδες της Ιβηρικής ( Ρεάλ, Μπαρτσελόνα κ.α.) χρειάζεται τροποποίηση του Καταστατικού των ελληνικών ΠΑΕ και ΚΑΕ. Στη χώρα μας είναι σαφές ότι οι περισσότεροι δεν πιστεύουν στην αξιοπιστία του μοντέλου προτιμώντας έναν ισχυρό μεγαλομέτοχο ή περιχαρακώνουν την ανάμειξή τους μόνο στην υποστήριξη από την εξέδρα.
Το δεύτερο σημείο είναι εντελώς απαγορευτικό, αφού ακόμη και στα λαοφιλή σωματεία ο αριθμός των φιλάθλων που υπολογίζουμε να συνδράμουν είναι περιορισμένος, δεν υπερβαίνει τις 40 ή 50 χιλιάδες. Οι σοβαρές δυσχέρειες στον οικογενειακό προϋπολογισμό, διογκώνονται σε σημείο που ακόμη και το φτηνό εισιτήριο για έναν αγώνα είναι δυσπρόσιτο.
Το τρίτο σημείο είναι το εξαιρετικά καίριο και αμφιλεγόμενο, δηλαδή να παραχωρηθεί στον φίλαθλο το δικαίωμα να αγοράσει μετοχές της ΠΑΕ και έτσι να συμμετέχει στην εκλογή της διοίκησης, να θεσπιστεί η εταιρική διακυβέρνηση με τον άμεσο διαχειριστικό έλεγχο εσόδων-εξόδων από το απλό μέλος κ.α.
Το τέταρτο σημείο αυτονόητα είναι πολύ απαιτητικό, γιατί σπανίζουν οι φυσιογνωμίες με καθολικό αδιαμφισβήτητο ήθος και κύρος υπεράνω κάθε επιφύλαξης. Έχουμε διαψευστεί με την ομόθυμη ειδωλοποίηση κάποιων προσώπων που αποδείχθηκαν κατώτεροι των προσδοκιών μας και φυσιολογικά είμαστε πολύ επιφυλακτικοί σε κάθε κίνηση σωτηρίας-αναδημιουργίας-λύτρωσης κ.λ.π.
Στη χώρα μας ήδη έχουν γίνει απόπειρες για τη λαϊκή βάση με θνησιγενή αποτελέσματα και παταγώδη αποτυχία, κυρίως επειδή δεν εξασφάλιζαν στον φίλαθλο την παραμικρή στοιχειώδη άμεση αντιπροσώπευση στο εγχείρημα. Είχαμε διαβάσει ότι ο ΟΣΦΠ είχε εγγράψει 80.000 μέλη και έκτοτε τίποτε, είχαμε βιώσει στην ΑΕΚ τους Supporters, είχε ξεκινήσει μια σχετική σκέψη στον ΠΑΟΚ με τον Κώστα Ζουράρι, ενώ και σε μικρότερες ομάδες κινήθηκαν το ίδιο ανεπιτυχώς ανάλογες διαδικασίες.
Συμπερασματικά, πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα προοπτική, η οποία θα αναρριπίσει την άμεση συμμετοχή του φιλάθλου στην ομάδα του, αλλά στην Ελλάδα σήμερα παραμένει μια άκρως απίθανη εξέλιξη που θα περιμένει να βελτιωθούν,να ωριμάσουν οι τέσσερις τουλάχιστο συνθήκες-προϋποθέσεις που περιγράφηκαν.
