Φέτος συμπληρώνονται 10 χρόνια από τότε που ο σπουδαίος ζωγράφος Νίκος Οικονομίδης ανέλαβε την πρωτοβουλία να ζητηθεί από 22 ενωσίτες των Γραμμάτων και των Τεχνών ένα μικρό κείμενό τους με θεματικό άξονα την ΑΕΚ.
Ο ίδιος πλαισίωσε αυτό το βιβλίο που εξέδωσε (“Κίτρινο και Μαύρο” εκδόσεις ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ) με ζωγραφικά έργα του, που εστιάζουν σε αγωνιστικές φάσεις με ποδοσφαιριστές της ομάδας, αλλά και στα σύμβολά της με κυρίαρχο τον Δικέφαλο Αετό.
Από το βιβλίο αυτό αναδημοσιεύουμε το κείμενο με το οποίο συμμετείχε ο Παντελής Θαλασσινός. Μετακυλίοντας τις μελωδικές συνθέσεις του σε 1000 περίπου συναυλίες και σε 500 και πλέον τραγούδια του, μνημονεύεται από πολλούς ως ο τροβαδούρος που αναδεύει στις ψυχές μας το άλγος του Νόστου.
Πρόσημό του η εσωτερικευμένη σεμνότητα, χωρίς την οίηση της πανελλήνιας δημοφιλίας. Ξεχωριστά χαρακτηριστικά που πιστώνεται σταθερά είναι ότι με την ελευθερόφρονα προσωπικότητά του δεν υποτάσσεται σε μηχανισμούς αφομοίωσης-πολτοποίησης των ιδεών και ότι υπερασπίζεται αταλάντευτα τις μεγάλες αξίες του ουμανισμού.
“ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ”
Αγάπη μου, ύστερα από τόσα χρόνια που ζήσαμε και ζούμε μαζί, ήθελα να σου πω πού σε πρωτοείδα και πού σ` ερωτεύτηκα.
Ήμουν στη Χίο και μεγάλωνα ανάμεσα σε παιδιά καπεταναίων και εφοπλιστών, αλλά και σε παιδιά φτωχών Μικρασιατών, εμπόρων, ναυτεργατών, ψαράδων και αγροτών.
Στο ραδιόφωνο του σπιτιού στην οδό Σουρίας–όταν το 1964 έγινε ο υποσταθμός του Κρατικού Ραδιοφώνου–μαζί με τα πρώτα τραγούδια, άκουσα και το όνομά σου.
Τις Κυριακές, άκουγα μόνο το όνομά σου, δεν ήξερα ούτε το χρώμα σου ούτε την ομορφιά σου ούτε τα σύμβολά σου ούτε κανείς μου μίλησε για σένα.
Κάθε Κυριακή λοιπόν, όλο αντρικά ονόματα, αλλά αργότερα… ονόματα θρύλοι: Νεστορίδης, Παπαϊωάννου, Σιδέρης, Κούδας, Σεραφείδης, Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Δομάζος κ.α. κάπου-κάπου και το δικό σου όνομα. Όντας έξι ετών, εκτός από τη μάνα μου δεν είχα άλλη αγάπη με θηλυκό άρθρο μπροστά.
Σε είδα για πρώτη φορά στα αποκόμματα των εφημερίδων και σε φωτογραφίες που έβρισκα μέσα στις τσίχλες και τις γκοφρέτες που αντάλλασσα με τα άλλα παιδιά.Αυτό ήταν! Η πρώτη μου αγάπη, είπα μέσα μου. ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΑΕΚ! Ένοιωσα πολύ φυσιολογικό να το λέω!!
Μέχρι το 67, που ήρθα στην Αθήνα, και μέχρι το πρώτο μας ραντεβού το 69 στη Φιλαδέλφεια, δε σε είχα δει ποτέ από κοντά. Θυμάμαι και το εισιτήριο 25 δρχ. και του λεωφορείου 4 Χ 0,80, χάλασα όλο το βδομαδιάτικο από τη λαχτάρα να σε δω… Χαλάλι σου, αγάπη μου!!
Όταν μετά, με τον απογευματινό ήλιο μου χαμογέλασες, κατάλαβα ότι θα γεράσω μαζί σου!
Σ` αγαπώ πάντα Παντελής Θαλασσινός.
** Φίλτατε Παντελή, από σένα αξίζει να εφοδιαζόμαστε τόσο με τις συγκινητικές μυήσεις στις αθέατες ομορφιές της ζωής, όσο και με προσανατολισμούς που επενδύουν στα ηθικά και πολιτισμικά σημαινόμενα της ιστορικής συνείδησης της μεγάλης ΑΕΚ.
