Αρχική / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Κυριάκος Χήνας: Ποιος και τι προσδιορίζει τη μορφή προσφοράς μας στις αθλητικές ομάδες;

Κυριάκος Χήνας: Ποιος και τι προσδιορίζει τη μορφή προσφοράς μας στις αθλητικές ομάδες;

Είναι ευρέως γνωστή η θυμόσοφη άποψη του πρώην Γ.Γ της ΦΙΜΠΑ Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς (που είχε εκφράσει το 1995 στον Βασίλη Σκουντή):

“Οι Έλληνες δεν αγαπούν το μπάσκετ, αλλά τις νίκες στο μπάσκετ”. Αυτό νομίζω ότι χαρακτηρίζει ευρύτερα την αντίληψη των Ελλήνων για όλα τα αθλήματα (ασφαλώς και για το ποδόσφαιρο), αλλά δυστυχώς δεν έχουμε προσπαθήσει να το αναδείξουμε ως πρόβλημα και να το καταπολεμήσουμε.

Μελετώντας αυτή τη νοοτροπία κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, θα έλεγα ότι το φαινόμενο υπήρχε σε πολύ πιο ήπια μορφή ανέκαθεν, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει προσλάβει οδυνηρές διαστάσεις. Τα αίτια δεν περιορίζονται μόνον σε λίγες αφετηρίες, αλλά εάν έπρεπε να ξεχωρίσουμε μία, θα επέμενα στην κοινωνιολογική διάσταση: η εποχή μας αποθεώνει την επιτυχία και τη λάμψη της νίκης, μας προσανατολίζει στο ότι μόνον αυτή έχει αξία, χωρίς να επιβραβεύει την προσπάθεια και τον αγώνα. Όταν λοιπόν δεν έχουμε νίκες,τότε γιατί να πηγαίνω στο γήπεδο, γιατί να μη μεμψιμοιρώ ή χειρότερα να βιτριολίζω;

Στην πολύ παρεξηγημένη και συκοφαντημένη στα μάτια μας Δυτική Ευρώπη τα πράγματα είναι αισθητά διαφορετικά. Η ποδοσφαιρική ομάδα της Δρέσδης π.χ έχει τη συμπαράσταση δεκάδων χιλιάδων οπαδών της σε εκτός έδρας παιχνίδια, όντας καθηλωμένη στην τελευταία θέση της Β κατηγορίας Γερμανίας, ενώ το 2004 είδα έκθαμβος ένα γεμάτο γήπεδο στη Φραγκφούρτη που υποβιβαζόταν, στο τελευταίο χωρίς βαθμολογική αξία ματς, να υπόσχεται στην Άιντραχτ σταθερή στήριξη για πάντα. Και πάμπολλα άλλα παραδείγματα.

Ειδικά στην ΑΕΚ έχουμε βέβαια τη συγκινητική στήριξη των οπαδών στη Γ’ και Β’ Εθνική, αλλά και πολλά αποκρουστικά δείγματα σε διάφορα επίπεδα. Ας αναφέρουμε ενδεικτικά την άδεια Ζωφριά σε πολλά ματς της Β’ εθνικής στο μπάσκετ (θυμόμαστε ότι στον αγώνα με τον Χολαργό οι φιλοξενούμενοι φίλαθλοι ήταν διπλάσιοι από τους δικούς μας), τις τραγικές εικόνες άδειων εξεδρών σε ποδοσφαιρικά και μπασκετικά ματς, την αδιανόητα πενιχρή εγγραφή ενωσιτών στην ερασιτεχνική ΑΕΚ, την ασήμαντη υποστήριξη στο γυναικείο βόλεϊ (όταν όμως έπαιρνε το πρωτάθλημα, το γήπεδο του Ιωνικού ήταν ασφυκτικά γεμάτο) και στα άλλα αθλήματα που επιβιώνουν με θυσίες των ολίγων, αλλά και κάτι που το έχουμε ξεχάσει: τον πολύ λίγο κόσμο που υπήρχε μέσα στο γκρεμισμένο γήπεδο, τη βροχερή εκείνη ημέρα που τελέστηκε ο αγιασμός για την έναρξη των εργασιών ανέγερσης. Και πολλά άλλα.

Αλλά ο στόχος κάθε άρθρου δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο σε διαπιστώσεις,χρειάζονται και προτάσεις. Νομίζω λοιπόν ότι,πέρα από όσα οφείλουν να επιτελέσουν οι θεσμικοί, πρέπει εμείς: ΠΡΩΤΟ, να αποκρούσουμε τη μηδενιστική λογική της αποχής με το σκεπτικό ότι “το θέαμα δεν είναι καλό”. Αυτό δεν μπορούν να ισχυρίζονται οπαδοί μιας ιστορικής ομάδας που έχουν την υπερηφάνεια ότι την αγαπούν επειδή συμβολίζει τις τιμημένες ιστορικές συνειδήσεις της προσφυγιάς και αναπαράγουν αυτή την κουλτούρα. Οι Σπανούδηδες και οι Κοντούληδες αφοσιώθηκαν στην ΑΕΚ για πολύ μεγαλύτερη αιτία από το γκολ και τον τίτλο.

ΔΕΥΤΕΡΟ, είναι πρόστυχο να γράφονται οιμωγές και επικρίσεις για θέματα της ΑΕΚ από αυτούς που ξημεροβραδιάζονται ακόμη στα Υπουργεία (δυστυχώς ακόμη και σήμερα) ελπίζοντας ότι θα τροχοπεδήσουν την ανέγερση του γηπέδου. Όλα έχουν ένα όριο ανοχής.

ΤΡΙΤΟ και κρισιμότερο,να καταπολεμηθεί η φρικαλέα ουτοπία της σύγχρονης ζωής, ότι δηλαδή εγώ προσωπικά θα κρίνω και θα αποφασίσω με ποιον τρόπο θα βοηθήσω την ομάδα. Μα εδώ δεν πρόκειται για προσωπικό διακύβευμα, είναι μια συλλογική προσπάθεια και είναι φυσικό να μας προσδιορίζονται οι δέουσες μορφές βοήθειας από την ομάδα, ώστε να υπάρχει το ποθούμενο αποτέλεσμα. Αλλιώς, μπορώ να κρίνω υποκειμενικά ότι εγώ ξέρω το συμφέρον της ομάδας, άρα π.χ. να διαλέξω την αποχή από το γήπεδο για δώσω μήνυμα στους διοικούντες ή να μη γίνω μέλος της Ερασιτεχνικής γιατί δε μου αρέσουν τα πρόσωπα ή να πάω στα Υπουργεία για να μη γίνει το γήπεδο επειδή θεωρώ ότι δε μου αρέσει αυτή η ανέγερση. Σκορποχώρι, διαλυμένη συλλογικότητα, ναπολεόντειο σύμπλεγμα.

Υ.Γ Ασφαλώς και σε άλλες ομάδες συμβαίνουν αυτά π.χ. ο ΟΣΦΠ στην Α2 μπάσκετ ή στην Ευρωλίγκα παίζει σε άδειο γήπεδο και ο ΠΑΟ στο ποδόσφαιρο είχε κρίσιμο αγώνα Κυπέλλου με τα Γιάννινα με 3 χιλ κόσμο. Η ίδια νοοτροπία: τι να πάω να δω, αφού δεν είναι καλό το θέαμα.

Αλλά εμάς μας ενδιαφέρει η ΑΕΚ, γιατί αυτή υπερασπίζεται Σύμβολα και μεγάλες Αξίες της προσφυγιάς.

Σχετικά με Κυριάκος Χήνας

Κυριάκος Χήνας
Γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδρομής του επιχείρησε να καταδείξει ότι η Ιστορία έχει λυτρωτικό ρόλο μόνον όταν μελετά τους πολύμορφους συσχετισμούς που διαλεκτικά διαμορφώνουν ένα γεγονός. Στην ΑΕΚ επικεντρώνεται σε δύο άξονες: Να συσπειρωθεί σε ενωτική βάση η συνεργασία όλων των οπαδών χωρίς αποκλεισμούς και να αναδειχθεί το συναρπαστικό πολιτιστικό μέγεθος των Συμβολισμών της.

Ελέγξτε επίσης

Ο ορισμός του…μισό-μηδέν!

Η προχθεσινή νίκη της ΑΕΚ στο Χαριλάου, ήταν ο ορισμός της επικράτησης με μισό-μηδέν και …

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com