Όταν εμφανίζονται αμφιλεγόμενα σοβαρά διακυβεύματα, είναι καιροσκοπικό και ανεύθυνο να μη νιώθουμε την ανάγκη να τοποθετηθούμε, έστω κι αν αυτό προκαλεί αντιδράσεις. Το ωφέλιμο ζητούμε και το ωφέλιμο είναι να τροφοδοτηθεί ο αναγκαίος διάλογος με πλούσιες τεκμηριωμένες απόψεις.
Στο ζήτημα λοιπόν που προέκυψε πρόσφατα για το ενδεχόμενο ενός φιλικού αγώνα με την Παρτίζαν στο Βελιγράδι,καταθέτουμε μια υποκειμενική βέβαια άποψη. Η πρώτη απαραίτητη διευκρίνιση είναι ότι δε γνωρίζουμε δύο σπουδαία στοιχεία:πρώτο,αν η πρόταση των Σέρβων έχει την αποδοχή των οπαδών τους και δεύτερο αν η διοίκησή τους έχει συναίσθηση των εξελίξεων που έχουν συμβεί με τη σφοδρή διένεξη των οπαδών των δύο ομάδων, που ξεκίνησε καθαρά με την άλογη ευθύνη των Σέρβων οπαδών.
Πάντως, οι αντικειμενικές συνθήκες μπορεί να περιγραφούν με το ακόλουθο σχήμα:
Ως θετικές αφετηρίες συνυπολογίζω,πρώτο την ανάγκη να επιδείξουμε σεβασμό και να αναπαράγουμε την ιστορική μνήμη του φοβερού φιλικού του Απριλίου 1999, είκοσι πλέον χρόνια μετά.
Δεύτερο,την ανάγκη να καταδείξουμε στους Σέρβους ότι εμείς παραμένουμε σταθεροί υποστηρικτές της φιλικής σχέσης με την Παρτίζαν,ενώ οι οπαδοί τους ανιστόρητα–αναιτιολόγητα–αντιδεοντολογικά εχθρεύονται μια ομάδα η οποία τους στήριξε σε εφιαλτικές ώρες πολέμου.Μάλιστα,δε δίστασαν να χτυπήσουν δικούς μας φιλάθλους κατ εξακολούθηση,συνεργαζόμενοι με άλλη ελληνική ομάδα.
Τρίτο,την ανάγκη να ξεχωρίσουμε τη στάση ενός πυρήνα οπαδών από τη διοίκηση,η οποία λογικά δεν επικροτεί τις συμπεριφορές τους.Το είδαμε και στην ΑΕΚ αυτό,να μην είναι εφικτό να ανακόψουμε τις συμπεριφορές μιας απαράδεκτης μειοψηφίας.
Ως αρνητικές αφετηρίες για το ζήτημα συνυπολογίζω,πρώτο τη μεγάλη δυσκολία να διασφαλιστεί φερέγγυα ότι στο Βελιγράδι θα υπάρχει ομαλό κλίμα από τους οπαδούς τους και δε θα επιτρέψουμε βέβαια να διακωμωδήσουν την επέτειο.
Δεύτερο,τη σφοδρή αντίθεση της πλειοψηφίας των οπαδών μας για το φιλικό αγώνα, προϊόν περισσότερο του θυμικού και της οργής.
Τρίτο,την εικόνα που πιθανό θα διοχετευθεί,ότι δηλαδή μια ομάδα ( η ΑΕΚ ) θίγεται–προσβάλλεται από τους οπαδούς μιας άλλης ομάδας,αλλά εκείνη υποτακτικά και πειθήνια αποδέχεται το φιλικό αγώνα.
Φυσικά δεν επαρκεί η στεγνή παράθεση πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων,χρειάζεται οπωσδήποτε και η ποιοτική σύγκρισή τους,με τελικό σκοπό να υπάρξει και μία τελική τοποθέτηση-πρόταση.Η προσωπική μου λοιπόν πρόταση είναι: με πρόταγμα ότι δύσκολα θα διασφαλιστούν το κύρος και η σοβαρότητα του φιλικού αγώνα με έναν απόλυτα πειστικό τρόπο,θα άξιζε να γίνει μια σεμνή και συγκινητική εκδήλωση,αντί για φιλικό αγώνα,στην Αθήνα με συμμετοχή εκπροσώπων των δύο ομάδων.
Το 1999 γράφηκε μια σελίδα αφοσίωσης στις αναπαλλοτρίωτες Αξίες του Ουμανισμού και της φιλίας των λαών,τις οποίες ουδέποτε και ουδείς μπορεί να αμαυρώσει και κανείς δεν πρέπει να επιτρέψει να αφήσει τους ανεγκέφαλους να τις αμαυρώσουν.Υπάρχει πραγματικά ανάγκη να υπογραμμιστεί ξανά με εμφατικό τρόπο ότι το 1999 ήταν μόνον η ΑΕΚ που συμπαραστάθηκε ενεργά με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο στο σερβικό λαό σε μια εφιαλτική στιγμή που σφράγισε τη σύγχρονη ιστορία του.Και είναι λάθος να διαφωνεί κάποιος με ενδεχόμενη σκοπιμότητα που είχε η πολιτική διάσταση μιας τέτοιας κίνησης,γιατί δεν είχε πολιτική σκοπιμότητα,αλλά καθαρά ανθρωπιστική, προς ένα λαό ο οποίος αντιμετώπιζε την απόλυτη καταστροφή.
Διαχρονικά η ΑΕΚ πιστώνεται την ευαισθησία της προσφυγικής κουλτούρας και με συνέπεια υπερασπίζεται τους συμβολισμούς που αυτή μεταλαμπαδεύει. Αθάνατη κοσμαγάπητη ομάδα.
