Οι σύγχρονες 12 θεές του Ολύμπου, σήκωσαν την χιλιοβασανισμένη Ελλάδα στους ώμους τους και την ανέβασαν την κορυφή του Κόσμου…
Τα κορίτσια από Γρανίτη που έλεγα πέρσι στο Πανευρωπαϊκό της Κροατίας, έγιναν κορίτσια από Χρυσάφι χθες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Καζάν. Ένα ονειρεμένο ταξίδι, γεμάτο δουλειά, γεμάτο δυσκολίες, γεμάτο πόνο, γεμάτο δάκρυ, γεμάτο αγάπη, γεμάτο θέληση, γεμάτο πείσμα, γεμάτο μαγκιά, γεμάτο υπομονή. Οικογένεια, ομάδα, παρέα. Και πάνω από όλα γυαλισμένο μάτι και δίψα.
Τα σημάδια ήταν πολλά για την καλή πορεία. Τα προβλήματα λειτούργησαν συσπειρωτικά όπως γίνεται σε όλες τις μεγάλες επιτυχίες. Μαζί με το κίνητρο, την θέληση, το δέσιμο και την μαγκιά , φτιάχτηκε ένα μείγμα ανίκητο. Ένα μείγμα για την κατάκτηση της κορυφής του κόσμου. Το τελευταίο χαμένο πέναλτι της Ρωσίας, μου έδειξε την μαγική συνέχεια. Απλά η μπάλα αρνήθηκε να μπει στα δίχτυα. Πώς να χάσεις μετά και από ποιόν;
Δώδεκα σύγχρονες Θεές έκαναν κάτι που αν δεν κάνω λάθος, έχει ξαναγίνει ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ακόμα στον Ελληνικό Αθλητισμό από τα κορίτσια του Πόλο. Χρυσό σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα… Και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανένας από εδώ και πέρα και θα περιμένω με ενδιαφέρον τα βραβεία για την καλύτερη ομάδα της χρονιάς από τον ΠΣΑΤ. Οι 12 σύγχρονες Θεές, μας έφεραν δώρο το χρυσό.
Σας ευχαριστούμε κορίτσια για όλα…
Κώστας Σταματιάδης
