Δυστυχώς στην εποχή που ζούμε δεν μας κάνει αίσθηση μια εστία πυρκαγιάς που, ως δια μαγείας, εξαπλώνεται και καίει μια ολόκληρη περιοχή.
Ξυπνήσαμε σήμερα και δεν ασχοληθήκαμε με το ποια παραλία θα επιλέξουμε. Δεν βάλαμε να ακούσουμε τα νέα της αγαπημένης ομάδας του καθενός. Ενημερωθήκαμε για κάτι δυσάρεστο που, ακόμα και αυτή την ώρα, εξελίσσεται και αυξάνεται. Μια ανεξέλεγκτη πυρκαγιά ξέσπασε στην ευρύτερη περιοχή της Κινέτας Αττικής και η οποία ξεκίνησε από πευκόφυτη έκταση στα Γεράνεια Ορη.
Πιστεύω πως είναι δεδομένοι οι λόγοι που μας ευαισθητοποιούν όλους και όχι μόνο τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Δεν θέλω καν να φανταστώ πως είναι να βλέπεις την περιουσία σου να γίνεται στάχτη, την περιοχή που μένεις να φλέγεται και μάλιστα χωρίς να φταις εσύ. Από το πρωί παρακολουθούμε εικόνες που μας φαντάζουν ως ένας κακός εφιάλτης για τους ανθρώπους που μένουν εκεί. Μπορεί να φανεί το μέγεθος της ζημιάς όταν αυθόρμητα βγαίνει από μέσα μας ένα πνιχτό «Φαντάσου να γινόταν σε εμάς».
Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να γραφτεί για όσα συμβαίνουν. Να κατηγορήσουμε κάποιον χωρίς στοιχεία δεν γίνεται. Να επιστρέψουν οι ανθρώπινες περιουσίες και η φύση που καταστράφηκε είναι αδύνατον…τουλάχιστον προς το παρόν. Σίγουρα επίσης δεν θα απαλύνουμε τη στεναχώρια των ανθρώπων μόνο με τα λόγια μας. Όμως είναι δεδομένο πως η σκέψη μας είναι σε αυτούς που αντί να χαίρονται σε κάποια παραλία βλέπουν τα σπίτια τους να καίγονται.
Δεν θα μπορούσα όμως να κλείσω αυτό το άρθρο χωρίς να αναφερθώ στους σύγχρονους ήρωες. Όχι των κινουμένων σχεδίων αλλά αυτών που τρέχουν να σβήσουν κάθε εστία πυρκαγιάς με κίνδυνο τη ζωή τους και χωρίς να πληρώνονται όπως άλλοι. Αναφέρομαι στους πυροσβέστες. Χάρη σε αυτούς μπορούμε και ελπίζουμε στην κατάσβεση της φωτιάς χωρίς να πλήξει και άλλα θύματα.
Εύχομαι να μην ξυπνήσουμε ένα πρωί και να διαβάσουμε πως βρέθηκε κάποιος που προξένησε όλο αυτό για δικό του συμφέρον…
